Voordat Seewolf begint te spelen, krijgt het publiek de tijd om de bijzondere locatie in zich op te nemen. In de Groate Kerk in Sint Jacobiparochie staan zo’n honderd man te wachten op de mannen uit de regio. De gele lampen, het hoge plafond en de standbeelden zorgen voor een cinematische invulling van de ruimte. Op het moment dat de drummer begint te spelen, veranderen de lichten van geel naar donkerblauw. De mannen laten duidelijk weten dat we zijn begonnen.
De Groate Kerk in Sint Jacobiparochie verandert op 24 januari in een zee van kleur en geluid. De Bildtse band Seewolf speelt een thuiswedstrijd en tilt zijn muziek gedurende de show naar een steeds hoger niveau. Zonder veel woorden te gebruiken, maar met de inzet van kleur, energie en muziek speelt de band de wedstrijd met gemak naar een hoogtepunt.
©
Sandra Stoker / 3voor12 Friesland
De muziek vult de grote ruimte met gemak. De combinatie van strakke drumritmes en herhalende gitaarriffs zorgt voor een fijne en sfeervolle basislaag, waar frontman Dolf Kuiken met zijn lage en volle stem stemmige zanglijnen overheen kan leggen. Sommige nummers zijn volledig instrumentaal, maar de afwisseling van energie en het inzetten van krachtige solo’s houden de nummers interessant. Tijdens deze nummers komt de band vanavond ook volledig tot zijn recht. Er wordt opgebouwd, opgebouwd en opgebouwd en steeds wordt een nieuw niveau gevonden waarop de vier mannen hun muziek muzikaal uitwerken. Tijdens deze nummers zie je de band duidelijk genieten. Er wordt gedanst door frontman Kuiken, en de bassist en drummer lachen elkaar toe iedere keer als vlekkeloos een overgang wordt ingezet.
©
Sandra Stoker / 3voor12 Friesland
Er wordt tussen de nummers niet veel gezegd, soms even een kort “dankewol” en weer door. Bovendien zorgt de lage stem van de zanger ervoor dat de teksten niet altijd te verstaan zijn. Toch kunnen de mannen wel een verhaal overbrengen, zonder hier woorden voor te hoeven gebruiken. Dit doen ze door middel van een slimme en passende lichtshow. De lampen achter het podium zijn zo gepositioneerd dat het lijkt alsof er silhouetten op het podium staan, wat goed aansluit bij de soms hypnotiserende muziek van de band. Bassist Bonne van der Wal bepaalt welke kleuren de lichten krijgen, en hierin zit een patroon. Liedjes met zang kleuren geel, wanneer band in deze nummers harder aanzet, kleurt de ruimte vervolgens donkerblauw en de kerk kleurt donkerrood tijdens de harde instrumentale delen. Het aansluiten van kleur op de energie van de band zorgt ervoor dat Seewolf volledige controle heeft over de ruimte en daarmee de ervaring van het publiek.
©
Sandra Stoker / 3voor12 Friesland
Als kers op de taart sluit de band af door toch nog een extra laag toe te voegen aan hun muziek. Gitarist Willem Bijma pakt de synthesizer erbij die al het hele optreden op het podium staat. Het geluid van het instrument zorgt voor een verfrissende toevoeging aan de muziek en ook bij het publiek valt deze extra laag goed. Het is bijna jammer dat de synthesizer pas bij het laatste nummer gebruikt wordt, omdat het instrument extra bijdraagt aan de muzikalen lagen die Seewolf creëert op het podium. Tijdens het nummer wisselt Bijma foutloos tussen synth en gitaar, en laat de band nog een laatste keer zien waar ze muzikaal toe in staat is.