Op vrijdag 16 januari stond Neushoorn in het teken van powerfolk en Keltische cultuur. Met locals Plunder als support, speelde Scrum in een volle zaal hun ‘Charming Bastards Clubtour’-set. Wij waren erbij.

Plunder opent de avond met een dosis partyfolk. De energie en het plezier stralen van de Leeuwarders af. Dit is voornamelijk te danken aan het enthousiasme van frontman Lennart Boonstra en aan zangeres/fluitiste Femke, die als een stuiterbal flink wat kilometers aflegt op het podium. Door de fluit, viool en trompet kan het zevenkoppige Plunder muziekstijlen van over de hele wereld combineren tot hun eigen feestelijke mix. 

© Jurjen Breedenbach / 3voor12 Friesland

De Plunderaars warmen de zaal vakkundig op met hun humoristische, Nederlandstalige nummers, met ‘Geef Je Eten’ als grote ijsbreker. Het is een thuiswedstrijd voor de band: er staan veel bekenden in de zaal, waaronder oud-bandleden. Zo springt zomaar Suzie Fleur het podium op als gastvocalist bij ‘Zwarte Schaap’. Normaal gesproken is ze straatartiest in Berlijn, maar het is mooi dat ze in de stad was, want met haar aanstekelijke enthousiasme gaf ze de set nog net een extra boost voor een grootse afsluiting van de support.

© Jurjen Breedenbach / 3voor12 Friesland

De zelfbenoemde ‘charming bastards’ van Scrum hebben vanaf het eerste moment de zaal in hun greep. Scrum wekt de indruk een typische Ierse powerfolkband te zijn, maar die droom is snel voorbij wanneer frontman Skottie “Zijn we er klaar voor, Leeuwarden?” roept. Het publiek is op dat moment al overwegend dronken en jolig; vooral de traditionals en covers gaan erin als gesneden koek. Scrum zet vanavond alles op alles om een grote show neer te zetten, inclusief een flinke dosis theatraliteit. Skottie zingt de meeste nummers met een overdreven Iers accent. De criticus zou er niet intrappen, maar dit maakt voor hun feestpubliek geen ‘shite’ uit.

De set wordt muzikaal zeer strak uitgevoerd door meerdere multi-instrumentalisten. Fiddle, tin whistle, doedelzak en mandoline komen allemaal voorbij. Toch mist het optreden een zekere authenticiteit en afwisseling; voor de nuchtere bezoeker is het veel van hetzelfde. Aan het einde van de set gooien de Neder-Kelten nog wel wat extra olie op het (feest)vreugdevuur. Plunderaars Femke en Lennart komen langs voor een Dropkick Murphys-cover, ‘Amazing Grace’ wordt gespeeld en er wordt afgesloten met een uitgebreide toegift.

Deze encore start instrumentaal, met de violist in de spotlight, gevolgd door een drumsolo én een doedelzaksolo. Het nummer heeft een sterke opbouw en was een goede afwisseling geweest tijdens de set. De grote afsluiter van deze ‘Charming Bastards Clubtour’-show is een combinatie van ‘Highway to Hell’ met de eigen track ‘Drunk Again’. “Do you know what time it is? It’s time to get drunk again!” Dat laat de zaal zich geen twee keer zeggen.