Punkrockzaterdag met Tusky Punkrockzaterdag met Tusky

Tusky knalt en ragt spijkerhard zonder al te veel poespas

, Tekst: Cas Zeegers Fotografie: Thijs Smits

Tusky wist vorig jaar bij de Popronde elk café en zaaltje plat te spelen. Vorige maand kwam de band met hun debuutplaat vol catchy punkrocknummers, genaamd ‘Rated Gnar’. In de bijna uitverkochte Altstadt speelt de band de laatste show van hun eerste clubtour, samen met FFOOSS.

FFOOSS

Het tweetal van FFOOSS doet eigenlijk wat er valt te verwachten bij dit soort formaties: garage noiserock maken à la Blood Red Shoes en The White Stripes. Tijdens het begin van de set komt de band niet zo goed los. De drummer lijkt niet gefocust en dat is helaas terug te horen in zijn spel; het lijkt erop dat hij even nodig heeft om op gang te komen. Daardoor komen de garagerocknummers niet binnen en is het een vrij eentonige show.

Gelukkig draait de motor na een aantal nummers en slaat de overtuiging over op het publiek. De samenzang werkt goed, maar het is juist de afwisseling in zang tussen de gitariste en de drummer die de nummers interessant houdt. Jammer, maar aan de andere kant ook typerend, is de ‘wall of death’ op het einde. Het publiek voelt niet aan wanneer de drummer invalt, en het dus naar het midden van de zaal moet rennen, waardoor die even leeg blijft. Gelukkig doet de band het opnieuw na een korte uitleg over wat het publiek precies moet doen. Zo komt het met de ‘wall of death’ alsnog goed, maar voor een goede show zal FFOOSS iets meer overtuiging moeten laten zien.

Tusky

Tusky treedt aan en zoals gebruikelijk wordt er niet afgetast. Zelf zeggen ze dat ze ‘kick-life-in-the-face’ punkrocksongs spelen en dat is precies wat het is. De nummers worden in een moordend tempo doorgespeeld met heel af en toe een onderonsje over de boel slopen en bier gooien. Tusky speelt vanavond met originele bassist Justin Ghijsen, omdat zijn vervanger Chris van Teijlingen last heeft van een ontstoken evenwichtsorgaan.

Bij het tweede nummer klimmen de eerste mensen al op het podium om te stagediven en komt de confetti tevoorschijn. De muziek, die een beetje balanceert tussen Foo Fighters en Jimmy Eat World, wordt dik aangezet. De band speelt strak en, ondanks dat de jongens vandaag al twee shows achter de rug hebben, straalt enorm veel energie uit. Wat de nummers zo sterk maakt zijn de catchy zanglijnen die iedereen zo meezingt en die nog dagen in je hoofd blijven spoken. Dynamiek is aan de band niet zo besteed; het devies is op het hoogste volume snelle punkrock maken die door volle zalen meegebruld wordt. Want, zoals zanger Alfred van Luttikhuizen het mooi weet te verwoorden, is het naast Record Store Day ook gewoon punkrockzaterdag.

Op het einde van de show weet de band nog te verrassen met een opmerkelijke cover, namelijk ‘My Favourite Game’ van The Cardigans. Wel wat sneller en harder natuurlijk. De set is helaas al snel afgelopen, de nummers zijn op. Omdat zowel publiek als band nog zin hebben in meer wordt ‘Tea For One’ nogmaals ingezet. De band heeft een mooie clubtour gehad en kan zich gaan opmaken voor het festivalseizoen. Een spijkerharde show in de Altstadt.

Gezien: Tusky en FFOOSS, op 21 april 2018, in de Altstadt

advertentie

nu op 3voor12