Sniester19: Dag twee - LIVE Sniester19: Dag twee - LIVE

Weirdo's, beuken en voornamen

, Tekst: Marco Vlot, Luuk van der Zee, Marlou van der Linden, Bernadette Pegtel, Eric Hoetjes, Mathilde de Jeu, Bart van Gent, Frank de Jong | Foto's: Jassir Jonis, Nikki Born, Bella van Schilt, Renée van der Meulen, Rick Kappetein

Ook vandaag zijn wij weer aanwezig op Sniester, duh. De afgelopen jaren stuurden wij onze redacteuren op pad met een route op zak. Dit jaar doen we dat ook, maar dan helemaal live. Updates terwijl je wacht. Alsof je erbij bent. Noem het de muzikale Hitchhikers Guide to the Galaxy, Fear and Lalala-Loathing, wij gaan vandaag in ieder geval weer het meest muzikale reisverslag schrijven dat Sniester ooit heeft gezien.

Sniesterroute: Weirdo's en buitenbeentjes

Rare looks, bizarre bandleden en leipe liedjes: de Sniester line-up staat er vol mee. Onze hoofdredacteur heeft naar eigen inzicht de eigenzinnigste acts uit het programma gevist. Aan team Weirdo's & Buitenbeentjes de schone taak uit te zoeken of zij hun reputatie waarmaken. Get your freak on!

Kantoor Bleyenberg [19:27] Dag twee en ook Team Weirdo moet nog even inkomen. Bij het kantoor van Bleyenberg staan we voor een dichte deur. Zijn we wel op de goede plek? Nee dus, we moeten nog een trap op. Lekker scherp. 

Kantoor Bleyenberg [19:43] Rare frontman: check. Uitbundige kleding: check. Gekke dansjes: check. The Magic Mumble Jumble is absoluut de juiste act om de weirdo-route mee af te trappen. Denk Edward Sharpe and the Magnetic Zero’s meets gipsy circusdirecteur. De bandleden lijken elkaar tegen het lijf gelopen te zijn op een fantasyfestival. Muzikaal gezien heeft de band alles uit de kast getrokken, tot het keukengerei aan toe. Het EO-jongerendaggehalte ligt hoog maar aan enthousiasme geen gebrek. Gelukkig lijkt het publiek het wel te kunnen waarderen; de voetjes gaan van de vloer en op verzoek van zanger Paul Istance wordt er zelfs wat meegezongen. 

Weirdo-gehalte: Hoog

Magic Mumble Jumble @ Sniester 2019

Magic Mumble Jumble @ Sniester 2019

Het Magazijn [20:53] Een paar verdiepingen lager in de kelderruimte van het Magazijn treffen we een heel ander soort weirdo: Dyzack. Zouden hoedjes het thema van de avond worden? Erik Hofland lijkt zijn indrukwekkende set-up zelf in elkaar te hebben geknutseld als een ware Dr. Frankenstein en zijn muzikale monster. Zijn muziek is het beste te beschrijven als een soort Mediterraanse spacecountrydraaiorgelrock. De zaal raakt even uit trance als de machine van Dyzack hapert. Hij herpakt zich op charmante wijze: “Gaat het nog goed? Dan ga ik verder.” Dat doet hij gelukkig want de zaal is nog lang niet klaar met zijn hypnotiserende one-manshow.

Weirdo-gehalte: laag

Dyzack @ Sniester 2019

The Humanity House [21:45] Wat is een weirdo-route zonder magisch tapijt? We gaan op avontuur en komen uit bij de tribune in de kelder van Het Humanity House. Dit belooft wat.

The Humanity House [21:16]  Wowowow wat is dit goed. We zijn zo onder de indruk van Someone dat we bijna vergeten een stukje te schrijven. De zelfgemaakte visuals door de zangeres worden levensgroot achter de band geprojecteerd en nemen je mee op een reis door de ruimte. Dit in combinatie met de dromerige stem van Tessa Rose Jackson en spacey synthesizer zorgen ervoor dat we ons even in een andere dimensie bevinden. De band voelt het, de zaal voelt het, wij voelen het. Deze spacebubbel hoeft wat ons betreft niet te knappen.

P.S. Telt de pet van de toetsenist ook als hoedje? Wij vinden van wel. 

Weirdo-gehalte: laag

Someone @ Sniester 2019

Paard Kleine Zaal [22:59] Wanneer team weirdo zich gehaast de kleine zaal van het Paard binnenwurmt, stuiten we meteen op een teleurstelling: geen van de bandleden draagt een hoedje. Gaat je thema.

Veel tijd om daar over in te zitten, hebben we niet. De bluesrock van Daniël Romano vraagt erom om op bewogen te worden. Met zijn weirde uitstraling zit het meer dan goed: Romano staat gehuld in een kleurrijk driedelig pak om z'n schouders en een gek brilletje om zijn neus op het podium, zijn bandleden drage  heftige snorren en lelijke jaren zeventigblousjes.

De muziek is eerder herkenbaar dan weird: zijn invloeden heeft Daniël Romano op z'n mouw gespeld. Bob Dylan, Fleetwood Mac gecombineerd met David Byrne-achtige vocalen maken de sound een feest van herkenning.

Weirdo-gehalte: medium

De Gekke Geit [23:00] Eerst krijgen we te horen dat het vol is, maar na aandringen mogen we toch naar binnen voor Mr. Skolnick. Voor onze fotograaf is het te laat: die moet buiten blijven. Dat worden telefoonfoto's. 

Gekke Geit [23:13] Eenmaal binnen voegen we ons bij de blije mensenmassa in De Gekke Geit. We vallen binnen in een heus orgelfeestje. Helaas, weer geen hoedje, maar wel zo'n vreselijk 70's blousje. Mr. Skolnick barst van de energie. Met zijn antieke orgel en drumcomputer brengt deze man een ode aan easy listeningmuziek uit de jaren '70 en '80. Dit doet hij terwijl hij zo nu en dan door de hoorn van een ouderwetse telefoon schreeuwt. Weird? Zeker. En nog weirder als hij het publiek vraagt om de tango te dansen; 'Tango and Tenga, Theo en Thea'. Gek genoeg stroomt de zaal leeg, en weer vol. Degenen die overblijven, zijn stuk voor stuk zelf weirdos.

Weirdo-gehalte: hoog

Mr. Skolnick @ Sniester 2019

The Grey Space In The Middle [23:49] Yes! We hebben weer een hoedje! Juno Rissema, de Nachtburgemeester van Dordrecht, is de eigenaar. Hij is onderdeel van hiphopcollectief Het Gezelschap. De weirde kop van frontman Jordy Dijkshoorn is, vanwege zijn andere project De Likt, zo bekend dat het inmiddels gewoontjes aanvoelt.

De heren breken The Grey Space af met vreemde beats die soms electro, soms jazzy en soms zelfs bluesy zijn. De geschreeuwde, gejaagde raps die we kennen van De Likt zijn allesbehalve raar, maar de toffe beats maken dat meer dan goed. Korte tracks volgen elkaar snel op, tussendoor leest de nachtburgemeester gedichten voor. Het publiek gaat, vergezeld door de Sniester mascotte, springend en dansend de nacht tegemoet.

Weirdo-gehalte: laag.

Het Gezelschap @ Sniester 2019

Paardcafé [00:20] Jo goes Hunting kent geen vliegende start: ze hebben last van aanhoudende technische problemen. De band is zijn overgegaan tot het spelen van wachtmuziek met de instrumenten waar wél geluid uit komt.

Paardcafé [00.25] Jo goes Hunting had opstartproblemen, maar de band lijkt niet van slag. We krijgen een toch wel redelijk weirde mix van funky indierock voorgeschoteld van verder redelijk doorsnee hipster dudes en dudettes. 

"Er zijn nog mensen over, fucking vet" zegt frontman Jimmi Jo Hueting als hij het laatste nummer inzet. Door de eclectische hiphopbeats en veelvuldig gebruik van sampling werd de muziek alleen maar raarder. Meer dan de helft van de aanwezigen trok dat niet, en naaide 'm er na het tweede nummer massaal uit. Dat terwijl het vijftal je altijd bij de les houdt met hun interessante mix van muziekstijlen.

Weirdo-gehalte: medium

Joe Goes Hunting @ Sniester 2019

HOOFDKANTOOR [01:43] Al met al is er lichtelijk gefreakt op deze zaterdag van Sniester. Onze route bracht ons langs drie artiesten met een laag weirdo-gehalte, drie met medium en maar twee échte weirdos. Conclusie: minder weird dan we misschien verwachtten.

Sniesterroute: Beuken, beuken en nog eens beuken

Vandaag hebben we ons zwarte shirt met schedels aangetrokken. We hebben onze armbanden met metalen punten om en ons haar is vannacht dertig centimeter gegroeid. Sniester dag 2 staat voor #teamhard namelijk in het teken van HARD! Alleen… we weten nog niet zo goed waar dat te vinden is. #teamhard gaat dus vol goede moed op zoek.

Klik hieronder voor het hele verhaal.

Zwarte Ruiter [19:36] PEUK, dat klinkt vuig genoeg voor #teambeuken. Wij weten dondersgoed dat een sigaret onlosmakend verbonden is met rock ‘n roll. Ah, ducktape op de basgitaar. Wij zitten goed.

Zwarte Ruiter [19:45] bij de inlossing van de eerste song worden we verblijd met een portie feedback. Zo begin je een optreden! De grauwe zang van Nele complementeert de recht door zee gitaarmuur van het stel, dat verder bestaat uit Dave Schroyen (Millionaire) en Jacky Willems. De vaart zit er goed in en de drie scoren niet alleen met keihard rammen, er is namelijk sprake van een bijzondere dynamiek. Zelfs als de band een tandje zachter spelen is het fel, intens en meeslepend. Niet verwonderlijk dus dat de Zwarte Ruiter langzaamaan volloopt.

Grote Markt [20:16] 'Pinguïn Radio wildcard band'. Rare naam voor een band. Maar Pinguïn Radio is wel van de gitaren. Toch? Eens kijken. 

Rootz [20:34] De band heet dus Reino. En we horen synths. Maar ook feedback dus dat is goed. En dan. Discorock? Electropop? Stevige indie? Two Door Cinema Club op steroïden? In ieder geval is het dansbaar en vrolijk en – ook niet onbelangrijk – weten de heren de weg op hun instrumenten (dit is een sneer naar Joost). En weet je, die gitaarsolo's rocken best. We rekenen het goed. Het trio wisselt poppy zang, springerige baslijntjes en zware riffs af en kan daarmee op goedkeuring van #teamflinkstevig rekenen.

PAARD [21:37] #teamherrie heeft even niets te doen en staat bij Merol. Het is toch een fenomeen.

Rootz [22:16] Wij van #teamhard zijn niet vies van psychedelische rock. Luister maar naar Hendrix. Het is dan ook niet verwonderlijk dat we aansloten in de Rootz om wat van Supersonic Blues. De band lost in wat je vooraf bij de bandnaam zou verwachten; een stevige portie psychedelisch rock. De ronkende bas en stevige drums van Gianni en Lennart voeden het gitaarspel van Tim. En dat is de formule. Een voorliefde voor rechttoe rechtaan psychedelische blues is vereist.

Paardcafe [22:30] Baskar? Daar speelt de drummer van Birth of Joy toch in? Bob? Dat moet dan bijna wel in het straatje van #teamhetstevigerwerk passen. Bij binnenkomst komt de groove ons al tegemoet. En een lekker orgeltje. Baskar speelt lang uitgerekte instrumentale stukken. Het is alsof we bij een psychedelische jamsessie met hele goede muzikanten zitten. De groove – wat een vervelend woord – is nooit ver weg en daar overheen soleren bandleden dat het een lieve lust is. Misschien geen herrie, maar zeker de moeite waard.

Peuk @ Sniester 2019

Peuk @ Sniester 2019

Supersonic Blues @ Sniester 2019

Supersonic Blues @ Sniester 2019

Zwarte Ruiter [21:34] #teamvoornamen heeft het Belgische dirk. van ons gejat. We zijn er toch.  Wat ze ook zeggen: dirk. is lekker. En beukt.

Reino @ Sniester 2019

Grote Markt [22:56] Op de Grote Markt draait de dj 'Sexy and I know it'. #teamveelgeluid gaat de Ruiter in voor A Giant Dog maar denkt even: goddamn right.

Zwarte Ruiter [23:26] A Giant Dog heeft een aerobicsinstructrice uit de jaren 80 als zangeres. Maar dan wel een rockende. Ze heet Sabrina Ellis. Er staat een band omheen die vakkundig het podium, de zaal en de aanwezige trommelvliezen sloopt maar Ellis steelt de show met haar onnavolgbare bewegingen. Compromisloze garage met een vleugje hardrock. Vraagje: waarom steekt de zanger/gitarist constant zijn tong uit? En waarom krijgt die gast met dat Foo Fighters shirt meerdere shout outs? Geen idee, maar leuk is het hier wel.

A Giant Dog @ Sniester 2019

De Gekke Geit [23:31] Als Mr. Skolnick een Prodigy medley inzet is #teamelektronischbeuken tevreden.

The Rootz [23:55] Het leven van een recensent bestaat uit hard werken. Van de Ruiter moeten we in één keer door naar Rootz voor OBN III's. Het eerste wat opvalt: de band stond net ook vooraan bij A Giant Dog. Ze touren trouwens ook samen. De zanger zingt dat hij een fiets is en lijkt op een boze Iggy Pop. Het grootste gedeelte van de show bevindt hij zich in de zaal waar hij nietsvermoedende toeschouwers de stuipen op het lijf jaagt of vrolijk mee mosht. Chaos. Hoe het klinkt? Als The Stooges. Punk. Weet je wat? Fuck it. #teamtyfuslawaai duikt de pit in. Later mensen.

Baskar @ Sniester 2019

OBN III's @ Sniester 2019

Zwarte Ruiter [00:48] Om de uitloop van de soundcheck te verzachten deelt zanger Brent pintjes uit. Wij van #groepjedecibels zijn de beroerdsten niet en nemen er graag een aan.

Zwarte Ruiter [00:53] STAKE belooft ook covers van Steak Number Eight te spelen, zoals de heren voorheen heette. Maar vanavond komt voornamelijk nieuw werk voorbij. Deze heren zijn luid en meedogenloos, echter alleen een lage gitaarstemming is niet genoeg. Dat blijkt alleen al aan de muziek; sludge à la Neurosis, maar dan met iets meer vaart. Toch is de band bij vlagen te vergelijken met een eigenaardige shoegaze-act. Het volume is namelijk doorgaans niet constant opgeschroeft naar het maximum. Net als bij PEUK is dynamiek het sterke punt. En dat maakt die keiharde knallen bij de drops intens. Het bouwt allemaal op naar een superieur (hard) hoogtepunt. Wij waren #teamSTAKE. Tot volgend jaar!

Stake @ Sniester 2019

Sniesterroute: Team Voornamelijk

Voornamen, wie heeft er niet een? Op de zaterdag van Sniester kiezen we de acts uit die geen introductie nodig hebben. De voornaamste overeenkomst van deze acts is dat ze niet met naam en toenaam benoemd hoeven te worden. We zijn immers al voorbij the first name basis.

Klik hieronder voor het hele verhaal.

PAARD [20:12] De zondag van Sniester staat in het teken van de kids, maar op de zaterdag lijkt het ook een kinderfeest als Joost de avond opent in het paard. Nog voordat albino Joost het podium betreedt staan de eerste fans al vooraan. Hij is hier om hiphop terug te brengen meldt hij, zijn invloed is groot want de jonge meisjes zingen elk woord mee. Maar genoeg over de fans, het gaat om de muziek.

Eerst was de vraag in hoeverre de muziek van Joost serieus genomen moest worden, die vraag is vervangen door of Joost een goede rapper is. Het antwoord op de eerste vraag is ja, het antwoord op de tweede is nee. Maar zoals hij het zelf zegt: “Je hoeft niet alles te kunnen in 2019.” Het blijkt maar weer, Joost heeft alles op orde dus dan is de mening van drie puristen niks waard.

Joost @ Sniester 2019

The Grey Space [20:30] GIAN begint later. Komt niet door sterallures of wat ook maar uw recensent en fotograaf zijn de enige aanwezigen. Kunnen we in de tussentijd mooi uitleggen waarom Gian in de voornamenroute is opgenomen. GIAN is immers toch geen voornaam? Fout, ondergetekende heeft een klasgenoot die zo heet. Nu weer wat meer inhoud: GIAN is een van de heetste urbanacts uit Den Haag/Rotterdam. Een beetje Rae Sremmurd, Joey Bada$$, Xxxtentacion en dat dan in een kunstzinnige cocktail. Want GIAN is geen act, het is een movement. Genreoverstijgend, het individu wordt weggevaagd, GIAN is een state of mind.

GIAN @ Sniester 2019

GIAN @ Sniester 2019

GIAN @ Sniester 2019

September [20:31] Henk en Melle. Het gedroomde dubbelaffiche op Sniester, wat voornamen betreft dan. Het eigenzinnige Haagse duo heeft verder geen uitleg nodig. Henk introduceert Melle. Melle drinkt een biertje en zegt verder niet zo veel. Openingsnummer 'Captain O Rourke' is voor de fijnproevers, een stuk of vijf. Maar een nummer of twee later staat het terras binnen bij September. Bier smaakt nu eenmaal beter met Americana.

Henk & Melle @ Sniester 2019

De Zwarte Ruiter [21:35] Op het eerste gezicht oogt dirk. een beetje als het Gentse broertje van The Hazzah. Jelle Denturck en Edo Storm zijn beiden zingende bassisten met een flinke dosis awkwardness en domme danspasjes, en ook dirk. maakt muziek die in het garage/slackergenre past. In tegenstelling tot onze Haagse vrienden zijn de Belgen alleen een stuk minder bang de decibels door het geluid te laten gaan. In dit genre is niet zaak moeilijke partijen te spelen, je kan gewoon domme, simpele loopjes op je gitaar doen en je komt er mee weg. Desalniettemin is de Belgische band een van de leukere acts van het festival.

Grote Zaal Paard [22:05]
Lekker met de meiden Sniester
Lekker met de meiden MEROL
Lekker met de meiden Grote Zaal
Lekker met de meiden glitterjas
Lekker met de meiden dansjes meedoen
Lekker met de meiden gimmick?
Lekker met de meiden nee joh
Lekker met de meiden kleinkunst!
Lekker met de meiden taboes doorbreken
Lekker met de meiden divers publiek
Lekker met de meiden vieze mannetjes
Lekker met de meiden 18+?
Lekker met de meiden beetje verward
Lekker met de meiden tikkeltje fan

MEROL @ Sniester 2019

MEROL @ Sniester 2019

MEROL @ Sniester 2019

Ergens [22:37] De voornamen zijn even op, dus we dwalen wat rond. Daniel Romano werd ons beloofd als een soort Bob Dylan, maar blijkt veel ruiger te zijn. Judas! Boe #teamherrie.

September [00:34] De mannen van Niko zijn niet vies van een beetje promo werk. Ze stonden eerder vandaag nog op de grote markt om patat (pertat) te verkopen. Waarom vraag je je af? Allemaal ter promotie van hun nieuwe single. Met effect, want na tien minuten staat ook de september goed vol voor de Haagse band. Wat kunnen we verwachten? Ruig, Haags en een tikkeltje vies? Ja dat is Niko in een notendop. Niets meer en niets minder. Het is dan ook een Haags feestje. De mannen van Son Mieux dansen front row net zo hard mee als ieder ander in de September. Inclusief mosh-pit. En die nieuwe single? Die heeft de 3voor12-Den-Haag-goedgekeurd-stempel.

[01:15] MEROL, Niko, GIAN, Henk & Melle. Allemaal voornamen. Allemaal op Sniester dag 2. Daar houdt de vergelijking ook wel op. We waren vanavond voornamelijk positief. MEROL zwaaide en knipoogde naar ons, dat vonden we leuk. Maar de voornaamste reden waarom we het naar ons zin hadden is dat Sniester kneitergezellig is. Fuck us, het zit namelijk zo, ons eerste kind zullen we Sniester noemen.

Nu we je toch even de aandacht hebben:

De redactie van 3voor12 Den Haag – hét online platform voor muziek uit Den Haag – breidt uit en is op zoek naar nieuw talent. Er is plek voor o.a (aspirant) journalisten, fotografen, interviewers, social media-redacteuren, planners, coördinatoren, filmers, radiomakers. Kortom: iedereen die vrijwillig een media-steentje bij wil dragen aan de Haagse muziekscene is welkom.

De eerste stappen van je (muziek-)journalistieke carrière zetten? Ervaring opdoen tijdens je studie? Altijd al willen schrijven voor een publiek? Op zoek naar een nieuwe uitdaging of hobby? Gewoon interesse? Stuur een mailtje naar vacature@3voor12denhaag.nl

#nieuws
Laatste nieuws en artikelen van 3voor12 Den Haag