Eerste editie Bad Taste Metal Night tijdens BUT Film Festival Eerste editie Bad Taste Metal Night tijdens BUT Film Festival

Toegankelijkere muziek met internationaler tintje

, tekst: Kyki Vermaire, foto's: Martijn Stadhouders


Stichting IdeeFix is de drijvende kracht achter het jaarlijkse BUT Film Festival. Naast een groot aantal films zijn er elke avond muziekoptredens. De vrijdagavond staat altijd in het teken van metal. Tot vorig jaar droeg deze epische avond de naam Black Friday, deze veertiende editie heeft een andere naam en een andere organisatie. Dit keer is de avond geprogrammeerd door Bad Taste Fest (BTF). Een nieuwe naam, gerund door iemand die helemaal niet ‘nieuw’ is in de scene. Hij die luistert naar de naam Heiko, speelde reeds in Brutus, Satyricon, Dodenkrocht en Onheil, is de man achter BTF. Dit keer minder black metal, meer death metal. Misschien ietwat toegankelijkere muziek voor een grotere doelgroep?

De avond start met de Duitse band Kapala. Begin 2014 startte zij en lanceerde haar eerste demo in 2015. Gigs volgden, maar Kapala onderging een wissel en founding members op drum en bas verlieten de band. Twee jaar later vond er nog een bandwissel plaats, waarna twee intensieve jaren van songwriting volgden. In 2019 begon Kapala met het opnemen van hun eerste full length album dat in november verwacht wordt. Hun eerste gig buiten Duitsland is op het BUT Film Festival, Bad Taste Metal Night heeft de eer om Kapala het eerste internationale podium te bieden.  

Het publiek staat buiten te wachten. Kapala speelt niet volgens het tijdschema, waardoor er misschien meer mensen buiten op het plein blijven. Het aantal mensen in de zaal is niet schrikbarend hoog. Kapala telt vier leden en streeft naar het maken van rituele muziek. Tijdens gigs proberen ze hetgeen te aanbidden wat ontstaat vanuit oneindige chaos. Dat aanroepen wat diep ergens in je schuilt, loert en wacht op het moment van verlossing en bevrijding. Er verlaten mensen de zaal, om dat glas weer te vullen met een nieuw zwart goedje, en er komen mensen de zaal in. Dat zorgt voor een beetje rommelige indruk, maar dat mag de pret niet drukken. Niet helemaal zeker of die staat van verlossing bereikt wordt bij het publiek. Of dat komt door Kapala, door de heftige quadrupel op de tap, dat durven we niet te zeggen. We treffen de heren na hun optreden in een contente toestand, lurkend aan een glas whisky en kijken zelf terug, volgens hun eigen socials, op een goed optreden.

Het is wachten voor een gesloten deur, dit keer iets duidelijker dan voorgaande jaren. De eerste tonen klinken vanuit de zaal, het geluid wordt gecontroleerd, net zoals de kaartjes en stempels op je handen bij de deur. De Finse band Galvanizer startte in 2013 als one man-project maar transformeerde na een klein jaar naar een duo: “two death metal maniacs” aldus Galvanizer. In 2014 brachten zij hun eerste demo uit waarna Galvanizer weer uitbreiding kreeg. Dit keer in de vorm van een drummer. ‘Horrid Tales of Death’ is hun eerste EP en werd in 2015 op tape uitgebracht en aan het einde van datzelfde jaar op 7” vinyl.

Bij Galvanizer staat er meer publiek, wellicht omdat deze band toegankelijker speelt. Meer afwisseling, meer interactie. Ondanks dat het aanstekelijker is, klinkt het na een kleine vijftien minuten toch een beetje hetzelfde. Het publiek denkt daar anders over, dat blijft gedurende het optreden in de zaal, laten het haar hard op en neer gaan en hier en daar klinkt gebrul en gegrunt.

Kapala

Galvanizer

Toch een beetje black metal op de vrijdagavond, het trio Turia ontstond ergens in de donkere winter. De band die “gripping black metal’ maakt met een minimalistische set-up.  Het eerste album ‘Dor’, uitgebracht op tape en vinyl, telt slechts vier nummers die een puinhoop veroorzaken in je hoofd. En die puinhoop, soundscape, melancholische afzondering brengen ze naar Breda.

Turia siert de zaal met slechts vier kaarsen en wierook. De zang is geen zang, maar ook geen spookachtig gehuil. Het is een ijzige scream die door merg en been gaat. Het gekrijs komt uit een elegante dame, maar zodra zij haar keel open zet komen de geluiden van diepe demonen naar boven, ergens verborgen in vleselijke afgrond, maar nu bevrijd van kettingen: losgelaten in de nacht, om neer te dalen op het publiek. Een verbijstering achter te laten, of liever een verstijving van angst. Gegroet Turia, tot in ‘Sranan Tongo’.  

Het is tijd voor de Amerikaanse band Funebrarum. Het vijftal is leverancier van gerotte, smerige dark death metal en de band vond zijn geboorte in 1999 in Clifton, New Jersey, USA. De band draait dus al heel wat jaren mee en mag dan deze eerste Bad Taste Metal Night afsluiten. De poorten zijn nog een laatste maal open en Funebraum mag ze verpletteren.

De zaal trekt weer lekker wat publiek, voor het podium is wat beweging. De sfeer zit er redelijk in, Funebrarum staat inmiddels hun mannetje wel op het podium. Een nette set gevuld met death metal, hier en daar soms een lichte herhaling waardoor het een beetje op elkaar gaat lijken, maar dat is niet te merken aan de mensen die zich in de zaal bevinden. Ze spelen iets korter, omdat de andere bands iets later zijn gestart, maar al met al is dit een geslaagde eerste editie van Bad Taste Metal Night.

Bad Taste Fest is voornemens om in 2020 nog meer metal-avonden te organiseren in Breda en omstreken. De scene weer fris bloed te geven en zo kan stromen naar plekken waar het nog niet eerder is geweest, of te voorzien van een nieuwe shot gruwelijke muziek!

Turia

Funebrarum

#nieuws
Laatste nieuws en artikelen van 3voor12 Breda