Ntjam Rosie: de onzekerheid voorbij Ntjam Rosie: de onzekerheid voorbij

“Ik wil meer dan entertainen, ik wil contact maken”

, Amsterdam

Ntjam Rosie: de onzekerheid voorbij

“Ik wil meer dan entertainen, ik wil contact maken”

Amsterdam ,

In Amsterdam vind je meer verschillende culturen dan in New York. Muzikanten van over de hele wereld komen naar onze stad om te laten horen wat ze in huis hebben. In de rubriek ‘Mokum Melting Pot’ aandacht voor een keur aan stijlen, van jazz en funk tot niet-westerse muziek. Dit keer een gesprek met de Rotterdamse Ntjam Rosie. Ze trad de afgelopen maanden op in Azië en Oost-Europa en sluit haar tour aanstaande zaterdag af in de North Sea Jazz Club.

“Als iedereen rechts gaat, ga ik links” heb ik je in eerdere interviews horen zeggen. Waarom?
“Ik ben altijd een buitenbeentje geweest. Toen ik klein was en nog in Kameroen woonde, had ik al sterk het gevoel dat ik de wereld in wilde en iets wilde verkondigen. Ik opereer vanuit Gods liefde en er is niets dat me kan tegenhouden. Ik voelde toen ik heel jong was al dat mijn roeping ligt in de muziek en hoewel sommige mensen er geen vertrouwen in hadden dat het me zou gaan lukken, heb ik toch doorgezet en dat doe ik nog steeds.” 

Waar komt die overtuiging vandaan, denk je?
“Omdat ik me met kunst bezighoud, speelt de vraag wat ik uiteindelijk achterlaat een grote rol. Is het goed genoeg en heeft het mensen geïnspireerd? Voor mij is dat zo belangrijk, dat ik me niet wil laten beïnvloeden door mensen die zeggen dat ik het niet kan. De kracht van mijn geloof zorgt ervoor dat niets me kan tegenhouden. Natuurlijk ben ik weleens onzeker, maar ik weet uiteindelijk heel goed wat ik wil. Op het moment zelf ben ik er soms niet zo zeker van, omdat ik zoveel keuzes moet maken. Along the way ben ik soms niet goed genoeg. En ik kom natuurlijk mensen tegen die het niet zien zitten. “Je kunt helemaal nog niet zo goed gitaarspelen en zingen, wat doe je?” Het is belangrijk om dan door te zetten, want ik weet wat ik kan en hoe hard ik elke dag oefen.”

Hoe komt dat tot uiting in je muziek?
“Dat rebelse zit een beetje in de stromingen waar ik me mee bezighoud. Alternatieve pop, jazz, late seventies soul: ik hou niet voor niks van die richtingen. Het zit duidelijk in jazz; je weet nooit precies wat komen gaat. Dat prikkelt me, zet me aan tot denken. En ik hoop dat mijn muziek dat doet bij anderen. Tegelijkertijd wil ik een fijne sfeer neerleggen. Ondertussen weet ik wel wat ik met mijn muziek wil overbrengen.”

Kun je dat omschrijven?
“Het gaat me om de interactie met mijn publiek; ik wil een muzikale reis maken met de mensen in de zaal. Ik wil meer dan entertainen, ik wil contact maken. Door iets van mezelf te tonen, hoop ik dat er een dialoog onstaat tussen het publiek en mij. Ik wil dat mensen het gevoel hebben dat ze me een beetje hebben leren kennen; ik kom niet om mijn tieten te laten zien. Ik veroordeel niemand, maar dat is niet mijn ding.”

Dus je wilt dat mensen aandachtig naar je luisteren?
“Ja, dat vind ik wel belangrijk. Ik vraag best veel van de luisteraar door allerlei stijlen te combineren, daar moet je zin in hebben. Maar ik wil echt contact maken met mensen, ook als ik praat met iemand. Niet dat jij als je straks weggaat, denkt: “ze was de hele tijd met haar telefoon bezig." Daar hou ik niet van.”

Hoe probeer je de aandacht vast te houden?
“Ik hou van veel verschillende soorten muziek en ik hou niet van kiezen, maar per album denk ik heel goed na over het concept van de plaat en wat ik wil laten zien. Je kunt niet teveel tegelijkertijd over de luisteraar heen storten. Muziek maken is voor mij als een verkleedpartij. Wat al die stijlen met elkaar verbindt is mijn stem. Dat ben ik.”

De inspiratie voor je vorige album Elle kwam voort uit observaties, terwijl At The Back Of Beyond meer over je eigen gevoelens gaat. Kan ik daaruit opmaken dat je zelfverzekerder bent geworden en je kwetsbaarder durft op te stellen?
“Ja en dat is echt het voordeel van ouder worden. Ik zou geen zestien meer willen zijn; ik was toen zo onzeker. Ik ben rustiger geworden en hoef mezelf minder te bewijzen. De eerste opnamesessies, fotoshoots en interviews; dat was zo spannend! Gaandeweg leer ik en kom ik erachter hoe ik ermee om moet gaan. En ik zie ook wat belangrijk is en wat niet. Populariteit kan leuk zijn, maar uiteindelijk is het niks; het is lucht. Het gaat erom dat ik dicht bij mezelf blijf, uitdraag wat belangrijk voor mij is en dat ik contact maak met anderen. Materiële zaken zijn leuk, maar het gaat me nu meer dan vroeger om wat mijn muziek kan betekenen voor mensen. Als iemand zich beter voelt dankzij een liedje van mij of besluit het na een ruzie goed te maken door één van mijn teksten, heb ik echt iets bereikt.

Ntjam Rosie, North Sea Jazz Club, 21 december 2013, 21:00 uur. Er zijn nog enkele kaarten beschikbaar. 

Tags

nu op 3voor12