Wishy - Nature’s Pill

‘How many times/Will love swallow your life?’ Nou, vaak genoeg, horen we op Nature's Pill, de tweede plaat van Wishy. De vijfkoppige band uit Indianapolis is nog maar drie jaar bezig, maar plaatste zich met hun shoegazy pop-punkdebuut Triple Seven (2024) meteen in het rijtje van de nineties alt-rockrevival. Voor de tweede plaat hebben ze wat emo overboord gegooid en er meer lol bijgehaald. Denk aan de aanstekelijke shoegaze van My Nloody Valentine en de jangle-gitaren van de eighties-poppers The Primitives. De songs zijn vrij minimaal geschreven, maar zitten vol details. Dat past goed bij de plek waar de plaat is opgenomen: een studiootje niet veel groter dan een bezemkast. Veel energie in een klein doosje dus, het spat haast uit elkaar en zit vol goofy momenten. Luister maar naar de kreetjes op 'All the Rage', de bratty spoken word en GarageBand-conga-loops op 'Sensational', en de verrassende autotuned vocals op ‘Kiss Kiss Kiss’. 

De alles-innemende liefde is het hoofdonderwerp op Nature’s Pill (ze vinden zichzelf een stelletje ‘delulu-romantics’), en dus proberen ze wat liefdesverdriet van zich af te schudden. Dat kan met een dosis apathie: ‘So fuck doing the dishes/Fuck these clothes on my floor/I don’t care anymore/Now that you’re gone’, of met wat escapisme: ‘To my world where life is just a party/Moonlit nights and sunny, sunny mornings.’