The Haunted Youth - Boys Cry Too
fuzzy shoegaze | middelvinger aan andrew tate | 90’s nostalgie
‘Don’t kill yourself, I love you.’ Het is de enige zin die Joachim Liebens, frontman van The Haunted Youth, zingt in ‘falling to pieces’. In dit heftige, bijna acht minuten durende epos word je meegenomen door een muur van fuzz-overloaded gitaren. Net zoals in het meeslepende openingsnummer ‘in my head’, waarna Liebens volledig losbarst in een ijzingwekkende schreeuw. Na het debuut Dawn Of The Freak is de opvolger een stuk rauwer, en waar Liebens toen een ode bracht aan de jeugd met het opzwepende ‘Teen Rebel’, zijn nu elke elf tracks even donker geladen. Hij roept alle mannen op zich kwetsbaar op te stellen. ‘Deze plaat is mijn fucking middelvinger aan Andrew Tate’, zoals hij in het interview van gisteren zei. De titels – ‘deathwish’, ‘emo song’ en ‘i hear voices’ – liegen er niet om: Liebens strijdt met zijn mentale gezondheid, en zijn relatie die uitging werd een grote drijfveer achter de nieuwe plaat. In ‘emo song’ hoor je duidelijke invloeden van de vroege Slowdive en in het grungy ‘castlevania’ hoor je zijn duidelijke liefde voor bands als Alice in Chains en My Bloody Valentine.
Accepteer de 'social' cookies voor deze 'spotify'-embed.