#ESNS13: Little Green Cars rijdt 80 op de rechterbaan #ESNS13: Little Green Cars rijdt 80 op de rechterbaan

Voorspelbare Ieren zijn nog op zoek

, Erik Zwennes

#ESNS13: Little Green Cars rijdt 80 op de rechterbaan

Voorspelbare Ieren zijn nog op zoek

Erik Zwennes ,

Little Green Cars stond vanmorgen om vier uur op om op tijd naar Nederland te vliegen. Het is hun eerste optreden buiten Groot-Brittanniƫ, maar dan krijgt dit zestal ook iets moois voorgeschoteld. Ze mogen de Schouwburg vandaag openen en zijn duidelijk onder de indruk van de prachtige zaal en de flinke opkomst.

GEZIEN
Little Green Cars, Eurosonic, Schouwburg, 10 januari 2013

MUZIEK
De vijf heren en één dame maken meerstemmige folkrock. De set opent akoestisch om tegen het einde richting Coldplayiaans pianobombast te bewegen. De muzikale referenties zijn iets subtieler: Mumford and Sons, Isbells, Noah and the Whale en een beetje Wild Beasts artrock. Dit laatste wordt versterkt door de snikkende kopstem van voorman en zanger Stevie Appleby.

PLUS
Appleby is de grootste plus van het zestal. Zijn stem en gitaarspel intrigeren, vooral tijdens de eerste twee akoestische nummers. Technisch zit deze band sowieso goed in elkaar. De veelgebruikte samenzang is loepzuiver en mooi gelaagd met de enige dame als een passende tweede stem. Wanneer de band aanzwelt en de ritmesectie de ruimte krijgt, ontstaat bij vlagen en spannend wavey geluid.

MIN
De elementen kloppen, maar zitten te vaak nog niet goed in elkaar. Liedjes missen een goede structuur en bovenal spanning. Hooks bestaan veelal uit dezelfde eendimensionale heee-haaa-samenzang en de akkoordenschema’s zijn vaak uitgekauwd. Nummer 'Please' kopieert zelfs Coldplay akkoorden. Faye O'Rourke fungeert prima als achtergrondzangeres, maar kan geen nummer dragen. Ze forceert haar stem en mist dynamiek. Kleine midtempo-liedjes verworden wederom tot eenvormig bombast waardoor juist alle spanning uit het nummer sijpelt.

CONCLUSIE
Little Green Cars is het heel vaak net niet. Wanneer ze het klein houden, is vooral de voorman een interessante factor. De powerliedjes missen scherpte, eigenheid en dynamiek. Het geluid van de band hangt tussen veel dingen in, maar is daardoor te vaak vlees noch vis. Af en toe hoor je zelfs de horror van de Schotse band Texas. Zonde, want er zit hoorbaar meer in.

CIJFER
6

nu op 3voor12