3voor12 bespreekt Album van de Week (13): Toro Y Moi 3voor12 bespreekt Album van de Week (13): Toro Y Moi

Lang leve de aanstaande lente met het bonte Anything In Return

, Timo Pisart

3voor12 bespreekt Album van de Week (13): Toro Y Moi

Lang leve de aanstaande lente met het bonte Anything In Return

Timo Pisart ,

Vrieskou of niet, de zon schijnt weer. Laat ons dat vieren met de frisse lenteplaat van Toro Y Moi, waarop de uitvinder van de chillwave zíchzelf opnieuw uitvindt. Er is geen wolkje aan de lucht op Anything In Return. Voilà: met zijn derde langspeler scoort Toro het Album van de Week.

Chillwave, een lang leven was het niet beschoren, hè? In 2009 kwam Toro Y Moi vanuit het niets met de EP Body Angles, een mengeling van dromerige synthpop en oude italo-disco met zang ondergedompeld in de galm. Een genre was geboren, waarvan Chazwick Bundick (want zo heet Toro in het echt) vaandeldrager werd en waartoe ook acts als Washed Out en Neon Indian zich konden rekenen. Muziek die in de slaapkamer tot stand was gekomen, en daar ook meteen het beste tot zijn recht komt.

Chillwave als stijl bleek beperkt houdbaar en klinkt nu alweer ernstig gedateerd, maar er is ook goed nieuws: Toro Y Moi was een van de grote hits op SXSW. Met zijn derde album Anything In Return is hij als een feniks uit zijn as herrezen, een plaat die nog altijd behoorlijk "chill" is maar uit een veel breder spectrum aan genres put.

Ja, het is nog altijd elektronische popmuziek, maar Bundick heeft Anything In Return duidelijk in elkaar geknutseld met een bonte verzameling aan stijlen in het achterhoofd, die hij allen tot in de puntjes beheerst. Het ene moment hoor je flarden UK funky en meer rechtdoorzee house, zoals op Harm in Change. Dan weer komt er een psychedelische popsong voorbij met oldschool hiphopbeats (Studies) en duikt hij de diepte in met trage electro, om af te sluiten met gladde R&B (Grown Up Calls) en zelfs Latin (How's It Wrong).

Toch is Anything In Return een allesbehalve schizofrene plaat geworden. Wat is de gemene deler? Telkens is Toro Y Moi nét iets zweveriger en meer laidback (mogen we het sferisch noemen?) dan je zou verwachten van de bronnen waaruit hij put. Ook tekstueel is er geen wolkje aan de lucht, af en toe heeft hij misschien wat problemen met zijn meisje maar hij weet dat ze er altijd voor 'm zal zijn: "She's got my back and I know it." Deze derde langspeler van Toro Y Moi is sexy, maar zeker niet vunzig. Bundick zingt af en toe soulvol in kopstem, als een indie Justin Timberlake, maar altijd nonchalant. Een video zoals bij Say That past daar perfect bij: lekker hangen op de hei, chillen tussen de varens en liggen op de bomen.

Met Anything In Return is Toro Y Moi definitief uit de slaapkamer gedoken, rechtstreeks de zon in. Laat de lente maar komen.

Anything In Return van Toro Y Moi is verschenen bij Konkurrent en is nu te beluisteren op de Luisterpaal.

Nu op 3voor12