3VOOR12 bespreekt Album van de Week (15): The Tallest Man On Earth 3VOOR12 bespreekt Album van de Week (15): The Tallest Man On Earth

Rusteloze folkreiziger trefzeker op The Wild Hunt

, Atze de Vrieze

3VOOR12 bespreekt Album van de Week (15): The Tallest Man On Earth

Rusteloze folkreiziger trefzeker op The Wild Hunt

Atze de Vrieze ,

De Zweedse singer-songwriter Kristian Matsson ziet eruit als een ouderwetse folkreiziger, die op pad gaat met twee koffers. In de een zijn akoestische gitaar, in de andere zijn banjo. Het is de basis van zijn indringende, verhalende songs. The Wild Hunt is Album van de Week.

Rusteloze folkreiziger trefzeker op The Wild Hunt

De Zweedse singer-songwriter Kristian Matsson ziet eruit als een ouderwetse folkreiziger, die op pad gaat met twee koffers. In de een zijn akoestische gitaar, in de andere zijn banjo. Eigenlijk zou hij nog een derde moeten hebben – met een stevig slot – voor zijn meest kostbare bezit: zijn stem. Die is karakteristiek en wonderbaarlijk krachtig voor zijn kleine formaat. Inderdaad, zijn naam is een grap; hij zal niet langer zijn dan 1.65. Hij komt en gaat, The Tallest Man. Zonder band, maar mét een hoop goede verhalen. Al ligt het gevaar op de loer verstrikt te raken in een woud van impressionistische metaforen.

De afgelopen twee jaar kon The Tallest Man rekenen op een steeds warmer welkom in Nederland, en dat terwijl zijn debuutalbum Shallow Grave hier nauwelijks een fatsoenlijke release kreeg. Wie bij The Wild Hunt aanhaakt heeft weinig achterstand opgelopen. Wie de hoezen naast elkaar legt – op beide een aangename avondlucht – weet genoeg: deze twee liggen in elkaars verlengde. The Tallest Man speelt folk uit de tijd voor Bob Dylan de plug in zijn elektrische gitaar stak. In de eerste single – King Of Spain – rekent Matsson af met gemakzuchtige vergelijkingen, door middel van een tekstuele knipoog naar Dylan-klassieker Boots Of Spanish Leather. De Zweed moet verwijzingen naar de grootheid regelmatig afwimpelen, maar qua timing en dictie is hij wel degelijk een referentiepunt. The Tallest Man zingt vaak vinniger en iets meer afgeknepen, maar deelt de zwabberende toonladders en de boeiende kraak in zijn uithalen.

Dat gezegd hebbende: vergeleken met zijn eersteling is Matsson op The Wild Hunt trefzekerder gaan zingen. De intensiteit in zijn stem waarmee hij met gemak de aandacht vasthoudt op het podium, komt op plaat nu helderder naar voren, terwijl er ruimte blijft voor gemiste noten en andere imperfecties. De piano in Kids On The Run, waarmee het album afsluit, lijkt gevonden in de hoek van een bar. In het overgrote deel van de songs begeleidt Matsson zich op niet meer dan die akoestische gitaar, afwisselend energiek tokkelend en vernuftig fingerpickend. Het meest onderscheidend op Troubles Will Be Gone, waarop Matsson met twee handen klinkt als een driekoppige band.

“Oh but rumor has it that I wasn't born, I just walked in one frosty morn”, zingt Matsson in Burden Of Tomorrow. Een knipoog naar zijn eigen verschijning? De kans is klein, want de meeste van zijn liedjes zijn verhalend en roepen karakters op buiten hemzelf. De man langs de oever van de rivier in Love Is All bijvoorbeeld, met het kwaad in zijn zakken en tranen over zijn wangen. Al wordt niet precies duidelijk wat er precies gebeurd is, de indrukwekkende huiluithaal ´here come the tears, but like always, I let them go´ laat weinig twijfel over de afloop. Zijn manier van songschrijven is niet nieuw en zijn verhalen klinken alsof ze al generaties lang van vader op zoon verteld worden, maar wie met zulke basale middelen zo’n intensiteit op kan roepen, heeft de mensen aan zijn lippen hangen.

The Wild Hunt van The Tallest Man On Earth verschijnt bij Dead Oceans/Konkurrent. Het album is tijdelijk te beluisteren op de Luisterpaal. The Tallest Man On Earth speelde King Of Spain al backstage op Lowlands 2009.

Nu op 3voor12