LL26: JPEGMAFIA door de metal-versnipperaar
Zo blijft weinig over van die experimentele beats
JPEGMAFIA staat met een band op de planken vandaag. Dat zóú geen probleem moeten zijn, toch? Op zich zitten er in tracks als ‘SIN MIEDO’ toch al grimmige metal-gitaren. Maar het vette is nu juist hoe dat in zijn experimentele producties samengaat met geluiden van gebroken glas, uit elkaar getrokken samples en scherpe contrasten tussen KEIHARD en totale stilte: knip-en-plak-werk van iemand die chronisch online is.
Helaas is dat niet het standje van zijn band. Nee, het is eerder standje Body Count: schelle overstuurde herrie-gitaren zonder goede riffs, track na track na track, met een backing track die z’n werk niet doet.
Oudje ’1539 N. Calvert’, die in 2018 een bredere doorbraak betekende, laten ze godzijdank redelijk intact. ‘Scaring The Hoes’ werkt ook soort-van, omdat die geweldige saxofoon-sample (van een obscure Dirty Beaches take away-sessie, precies het type samples waarin Peggy uitblinkt) tenminste goed uit de verf komt, en de gitarist het houdt bij Black Sabbath-style powerchords. Dat nummer past thematisch dan wel weer: ‘hou nou eens op met mensen wegjagen met experimentele herrie’, krijgt hij altijd maar te horen, en juist de compromisloze plaat die hij erover maakte met Danny Brown werd een cultsucces.
Maar nee, dit is ‘m niet. Lijkt hijzelf ook te beseffen. Na ‘Tell Me Is It Real’ (maakte hij met Flume, gaat vandaag in de metal-versnipperaar) gaat-ie twintig minuten voor de eindtijd het podium af. Hij laat zijn band verward achter. Na een paar minuten stilte komt-ie nog even terug om toch één nummer te doen, daarna is het gedaan. En dat is eigenlijk voor iedereen het beste.
Het oordeel
Teleurstelling van de dag.
Het nummer
‘either on or off the drugs’ dan maar, met z’n markante sample: een AI-cover van een Future-track.
Volg Lowlands het hele weekend via de livestream van NTR, VPRO 3voor12 en NPO 3FM, op NPO 2 Extra en NPO Start.
