Dit zijn de meest veelbelovende Nederlandse releases van het najaar 2026

De meest veelbelovende releases van het najaar

• Personal Trainer - Human Assholes

  4 september

  

  Geweldige titel voor een plaat, dat sowieso. Met Human Assholes speelt Personal Trainer in Carré. Op eerdere albums hadden we dat niet zo snel verwacht bij deze stronteigenwijze indierockband die ook veel tourt door de UK, maar voor deze derde plaat pakte Willem Smit de akoestische gitaar erbij als uitgangspunt. Bovendien schreef hij de liedjes samen met de band in een ruimte, en eens niet knippend en plakkend achter de computer. Daardoor: iets meer Wilco-vibes, staat ze goed!

  Accepteer de 'social' cookies voor deze 'spotify'-embed.

  cookie-instellingen aanpassen

  Sorry, de inhoud kan niet worden geladen.

  

  Human Assholes

• De Staat - De Staat

  18 september

  

  Torre Florim en soldaten aan zijn zijde sloegen ons al om de oren met ‘The King’, een meedogenloos strak en onaangenaam nummer dat past bij een tijd waar despoten hun grip proberen op de wereld proberen te vergroten. Nee, het titelloze nieuwe album van De Staat is zeker niet gezellig. De Nijmegenaren bezingen de underdog die vertrappeld wordt, de corrumperende werking van macht en sociale media. Zoals we ze kennen dus, maar met de ogen strakker op de bal dan ooit.

  Accepteer de 'social' cookies voor deze 'spotify'-embed.

  cookie-instellingen aanpassen

  Sorry, de inhoud kan niet worden geladen.

  

  THE UNDERDOG

• Elmer - MAN, OH MAN!

  18 september

  

  Elmer is een soort Amsterdamse Proteus: wanneer je haar denkt eindelijk te doorgronden, is ze alweer in iets anders veranderd. Ze ging van wife beater en opplaksnor via een Zeeuws punk-meisje, maar is inmiddels een soort Frank Sinatra-achtige kettingrokende creep: op dit album onderzoekt ze (met Ray Fuego, Lucky Fonz III, Nnelg en Reanny!) wat mannelijkheid anno 2026 betekent, welke druk er op mannen ligt om aan allerlei normen te voldoen, hoe je in godsnaam kunt overgaan tot grensoverschrijdend gedrag en hoe je kunt experimenteren met gender. Grappige, pijnlijke plaat die mede is geproduceerd door Keenan Mundane (en dus heel cool van punkrock naar drum ‘n bass en ballroom gaat).

• Grote Komeet - Grote Komeet

  18 september

  

  Gotu Jim en Jacob Dubbel kennen elkaar al jáááááren. Die tweede speelt mee in de liveband van Jim, samen zitten ze in dj-trio Not A Fan, ze hebben ongeveer 10.000 uur gezamenlijke rave-ervaring en in een schimmig ver verleden draaiden ze ook al samen disco-plaatjes aan het Leidseplein. Dit gezamenlijke project is gerust een liefdesbrief aan LCD Soundsystem te noemen (ze noemen zichzelf ook gekscherend LSD Soundsystem), maar deze poëtische popliedjes zijn ook zeer geschikt voor fans van Meetsysteem en Spinvis.

  Accepteer de 'social' cookies voor deze 'spotify'-embed.

  cookie-instellingen aanpassen

  Sorry, de inhoud kan niet worden geladen.

  

  Cherokee

• Benny Sings - 22 Durnham Dew

  25 september

  

  Benny Sings verruilt de drukke binnenstad van Amsterdam voor het platteland, koopt daar een huis tussen de koeien waar de waslijn inmiddels voller hangt dan zijn tourschema: het is een echte familieman geworden. Op zijn nieuwe album 22 Durnham Dew zingt hij over dit geaarde leven - zoals hij dat zelf omschrijft - verpakt in warme songs zoals we van hem gewend zijn.

  Accepteer de 'social' cookies voor deze 'spotify'-embed.

  cookie-instellingen aanpassen

  Sorry, de inhoud kan niet worden geladen.

  

  You Love Me

• Froukje - Kijk Je Naar Mij?

  2 oktober

  

  Grappig contrast in de eerste twee singles die Froukje’s album Kijk Je Naar Mij? vooruit zijn gesneld: in de eerste gaat IEDEREEN vreemd, de tweede gaat juist over een relatie waarin mensen elkaar jaar na jaar trouw blijven. De nederpopqueen schreef en produceerde het grotendeels zelf, en schakelde 22ghosts (o.a. Tjeerd Bomhof en Mathias Janmaat, die de afgelopen jaren ook veel met Sevdaliza werkten) in voor de afwerking.

  Accepteer de 'social' cookies voor deze 'spotify'-embed.

  cookie-instellingen aanpassen

  Sorry, de inhoud kan niet worden geladen.

  

  Geen Rem

• Grote Geelstaart - Wij Zinken

  18 september

  

  De Zeeuwen van Grote Geelstaart weten als geen ander wat leven met de Deltawerken betekent, net als de personages op de EP trotseren zij de zee met een hoogmoed die niet blijft duren. Die noodlottigheid werd de titel: Wij Zinken. De industriële soundscape als opener zet de toon, en middenin de plaat waait er zomaar een windachtig intermezzo voorbij. Tracks als ‘Maalstroom’ klinken precies zoals je verwacht, en in ‘De Kering’ zorgt een synth voor een bijpassende maag-omdraaier. De songstructuren gaan weer alle kanten op, maar die chaos weet de band keistrak te laten klinken, terwijl saxofoon en dwarsfluit er doorheen blazen alsof hun kont in de fik staat.

  Accepteer de 'social' cookies voor deze 'spotify'-embed.

  cookie-instellingen aanpassen

  Sorry, de inhoud kan niet worden geladen.

  

  Wij Zinken

• Nthng - Last Light Of The Sun

  2 oktober

  

  Achter het doelbewust lege alias Nthng (zelfs de klinkers neemt hij van ons weg) gaat een Amsterdamse producer schuil die inmiddels als vijf albums op zijn naam heeft. Je kunt hem aantreffen in een kerk met zittende mensen, maar ook op de dansvloer. Last Light Of The Sun is een beetje van beide, maar het accent ligt duidelijk op diepe soundscapes. Al zijn de flarden IDM en drum ‘n bass naar het einde toe ook ronduit prachtig. Muziek om in de schemerzone op te zweven, of het nou het eerste of het laatste licht is.

• Tramhaus - Blister

  9 oktober

  

  Sommige bands zijn super gierig met hun nieuwe werk, maar Tramhaus speelde afgelopen Best Kept Secret alvast vier liedjes van Blister, de tweede plaat die in oktober landt. Waaronder een ode aan de Bulgaarse stad waar ze op tour langs kwamen, een felle gitaarsong die net even wat dichter naar de hardcore toe kruipt. Tramhaus is nog altijd Rotterdam’s finest en gaat vast internationaal nog wat meer vrienden maken met deze nieuwe plaat.

  Accepteer de 'social' cookies voor deze 'spotify'-embed.

  cookie-instellingen aanpassen

  Sorry, de inhoud kan niet worden geladen.

  

  Swarm

• Steffi - Half An Owl And A Full Moon Rising

  9 oktober

  

  Toen Steffi samen met Virginia een huis kocht op een heuvel in Portugal - weg uit het hectische Berlijn - leek dat misschien wel het begin van het einde voor haar nacht carrière. Lekker samen op een berg naar de volle maan kijken, wie wil er dan nog terug naar die donkere clubs? Maar Steffi vond op haar Candy Mountain juist veel inspiratie, en komt met haar vijfde solo-album, een plaat die niets aan de verbeelding overlaat met betrekking tot haar dansvloerambities. Stuk voor stuk tracks voor de Panoramabar op peaktime.

  Accepteer de 'social' cookies voor deze 'spotify'-embed.

  cookie-instellingen aanpassen

  Sorry, de inhoud kan niet worden geladen.

  

  Sudden Flash

• IDA - Iets Vandalistischer Ofzo

  16 oktober

  Wat is geld nog waard als de wereld aan het fikken is? Zomaar een vraag op de nieuwe EP van popzangeres IDA, die overigens niet kan wachten om de boel af te zien branden. Sowieso komt IDA op deze vijf liedjes een stukje duisterder uit de hoek dan we haar kenden. Zo constateert ze dat haar agenda vol staat met dingen die ze kut vindt en wil ze aan het eind verdwijnen in het witte licht.

  Accepteer de 'social' cookies voor deze 'spotify'-embed.

  cookie-instellingen aanpassen

  Sorry, de inhoud kan niet worden geladen.

  

  De Stilte

• Sandrien - Compass

  9 oktober

  

  Wacht even, dus dit is Sandrien's debuutalbum? Na 25 jaar carrière op de dansvloer? Een house dj die 11, Trouw én de School heeft overleefd en afgelopen weekend Forest Rave op Draaimolen mocht afsluiten? Jazeker, en haar eerste muziek in een decennium gaat de diepte in ook. ‘I Don't Belong Here’ en ‘Stuck In A Loop’, verklaart ze, maar dat geldt zeker niet voor haar album.

  Accepteer de 'social' cookies voor deze 'spotify'-embed.

  cookie-instellingen aanpassen

  Sorry, de inhoud kan niet worden geladen.

  

  Compass

• Sarah Julia - The Fear That This Is Real

  9 oktober

  

  De harmonieën van genetisch verwanten blijven toch echt de allermooiste, bewijzen de zusjes van Sarah Julia weer. In twee jaar tijd groeiden ze van insta-covers naar succesvolle internationale tours en belandden ze in het voorprogramma van Neil Young. Nu is het tijd voor een debuutalbum: The Fear That This Is Real, geproduceerd door Philip Weinrobe, die o.a. samenwerkte met Adrienne Lenker en Billie Marten. Dat is te horen: de intieme folksongs klinken prachtig, en vet Amerikaans - niet zo gek dus dat het uitgerekend bij de overzeese gebieden zo’n succes is -  maar komen ondertussen gewoon uit onze eigen hoofdstad.

  Accepteer de 'social' cookies voor deze 'spotify'-embed.

  cookie-instellingen aanpassen

  Sorry, de inhoud kan niet worden geladen.

  

  Therapist's Daughter

• Moss - Lost In Motion

  6 november

  

  Ah, een nieuw album van trouwe Excelsior klant Marien Dorleijn, in 2010 nog winnaar van de 3voor12 Award. Liefhebbers van de fijngevoelige indiepop van Moss mogen zich daar terecht op verheugen, want ook nu weer telt het album twaalf knappe compacte liedjes, gedragen door de heldere stem van Dorleijn. Moss is nooit de allergrootste Excelsior-band geweest en zal dat ook nooit worden, en dus is het elke keer weer een aangename verrassing als in de marge weer een fraaie parel op ons ligt te wachten.

  Accepteer de 'social' cookies voor deze 'spotify'-embed.

  cookie-instellingen aanpassen

  Sorry, de inhoud kan niet worden geladen.

  

  Why Oh Why

• Eerie Enterprise (upsammy & Piezo) - Places Remember Events

  30 oktober

  

  Wie upsammy is weten we inmiddels best goed: een leftfield producer genaamd Thessa Torsing uit Amsterdam die vele vormen aan kan nemen, van furieuze breakbeat techno en IDM tot organische ambient soundscapes. Maar wie is dan die Piezo met wie ze Eerie Enterprise vormt? Dat is een Italiaan die nauw aanschurkt tegen de UK scene. Hun gezamenlijke plaat is helemaal niet zo eerie, eerder mooi, met tikkende, druppelende kraakheldere beats over dromerige soundscapes.

• Spinvis - Alle Richtingen

  TBA

  

  © Maartje Strijbis

  Een jaar geleden hief Spinvis zomaar ineens zijn band op, maar wie dacht dat hij daarmee een bestaan als kluizenaar in zou gaan heeft het mis. Je kunt Erik de Jong nog altijd bellen voor allerlei projecten, van soundstracks tot museum exposities, maar er verschijnt ook ‘gewoon’ een nieuw pop-album. Wat we daar van mogen verwachten weten we nog niet, maar het kan alle richtingen op gaan.

• Library Card - Peeling an Orange in Just One Go

  6 november

  

  Misschien een nutteloze overwinning, maar tóch best lekker: Peeling an Orange in Just One Go. De titel van Library Card’s debuutplaat is een mooie metafoor voor Rotterdamse art-punkband, die dezelfde onbeduidende triomf door hun hele album heen verwerkt. Gitaargeweld wisselt abrupt af met momenten van verstilling; inclusief de herkenbare spoken word en filosofisch venijn, nu over het schuldgevoel van de people pleaser en de confrontatie met femicide. En, zoals altijd: met een bijpassende noise-uitbarsting.

  Accepteer de 'social' cookies voor deze 'spotify'-embed.

  cookie-instellingen aanpassen

  Sorry, de inhoud kan niet worden geladen.

  

  People Pleaser

• Mula - DOMUS

  TBA

  Het lijkt wel alsof de Haagse rapper Mula (die de B heeft laten vallen) zijn nieuwe project (album? mixtape?) uit de losse pols schudt. Hij neemt alles in lege hotelkamers op met z’n oude Wilde Westen-maatje Iliasopdebeat, artwork van de eerste single ‘SOORT’ was een Louis Vuitton-tasje vol lege blikjes, en de muziek past er wel bij: kale trap die minder wegheeft van zijn Narcopop, en meer van de grimmige straatmuziek waarmee hij een decennium geleden opkwam.

  Accepteer de 'social' cookies voor deze 'spotify'-embed.

  cookie-instellingen aanpassen

  Sorry, de inhoud kan niet worden geladen.

  

  ALLO

• Alice Olsthoorn - Sad Bitches

  20 november

  

  Wist je dat het helemaal niet zo makkelijk is, zo’n open relatie? Alice Olsthoorn omschrijft het in de rauwe hyperpoptune ‘Ik Wou Eigenlijk Niet Open’. Maar ja, ze gunde hem zijn vrijheid. Op haar nieuwe EP Sad Bitches staat Alice weer met tranen in haar ogen op de dansvloer, waar het maar al te verleidelijk is te denken dat nog een nakkie erbij de leegte wel vult. Maar je raadt het al: dat blijkt allemaal een fata morgana.