FIEP's nieuwe era: frisser, helderder, volwassener

In een flitsend rood pak lijkt Veerle helemaal klaar voor een nieuwe FIEP-era, en zo voelt het ook: waar ze eerder vooral samen met Willem Smit schreef, ging ze dit keer voor het eerst met de hele band de studio in. 'Omdat het debuutalbum eraan kwam, dacht ik: het is super tof als we dit nu gewoon als band kunnen neerzetten, dat het nu echt van iedereen is’ zegt ze. Per track ging ze één op één met bandleden aan tafel om te schrijven, om vervolgens gezamenlijk te bepalen hoe het nummer live en op de plaat moest klinken. Op het resultaat is ze heel trots. 'We klinken nu een stuk volwassener,' zegt ze. 'Je hoort echt dat we heel veel samen gespeeld hebben en veel hebben meegemaakt als band. Het is meer recht in je gezicht, wat heavier en meer gelaagd.' 

Dat de energieke indierock van FIEP meer diepgang heeft gekregen, hoor je ook terug in de productie van de plaat, die ze deels zelf, en deels met Casper van der Lans (ook al van Personal Trainer) hebben opgenomen. Naast de Berlijnse mixer Pola Roy, die Veerle bewondert om zijn werk met Anna Erhard, wisten ze nog meer Duitsers aan de haak te slaan: het album werd gemasterd door niemand minder dan Robin Schmidt, bekend van samenwerkingen met Pixies, Bloc Party, Viagra Boys en The 1975. 

Voor schrijfinspiratie steekt Veerle het liefste de Noordzee over. Zo was het deze keer raak in Brighton: tijdens een wandelingetje zag ze een verkeersbord voor een zebrapad, en meteen rolde er een bruikbare tekst uit haar hoofd. Terug in Nederland zette ze de tekst bij gitarist Jannes op een riff van twee tegen elkaar inspelende gitaren, en zo ontstond '7ebra': de eerste single van dit nieuwe hoofdstuk, en inmiddels een van de favorieten uit de liveset. Pas na een tijdje spelen viel het een fan op: die twee tegen elkaar inspelende gitaarlijnen, dát zijn natuurlijk de strepen van een zebra! Daar had de band zelf nog niet eens bij stilgestaan. 

'7ebra' gaat over hoe we in een maatschappij leven waarin ‘more is more’ de norm is, maar Veerle houdt het liever bij ‘less is more’. Die zoektocht naar houvast in een overweldigende wereld loopt als een rode draad door het hele album, dat draait om het idee 'turn panic into magic': een uitspraak van haar moeder, die haar ooit tijdens een vlaag van paniek wijselijk adviseerde daar juist iets moois van te maken. 

Met het energieke album in de startblokken kijkt de band vooral vooruit. In het najaar wordt een tour aangekondigd die in het voorjaar door Nederland gaat, en daarna hoopt de band op een drukke festivalzomer. Eén droom staat daarbij vanaf het begin al met stip op de horizon: Lowlands. 'Dat zou echt fantastisch zijn.'