‘Toen ik tiener was speelde ik veel akoestisch, dus in zekere zin voelt dit als een terugkeer’, zegt Cameron Picton. ‘Er zijn ook wel meer bands die iets vergelijkbaars doen, zoals Caroline of Shovel Dance Collective. Maar het is wel een andere wereld dan hoe mensen Black Midi zien.’
Wat we wel horen op zijn geweldige debuutalbum is eigenzinnige folkrock met een scheut prog, geïnspireerd door de experimentele jaren zestig-act Pentangle, en dan specifiek hun virtuoze gitaristen. ‘Vooral de gitaristen, zoals Bert Jansch en John Renbourn, zijn grote invloeden voor mij. Hun duoplaat is echt belangrijk voor me geweest, en heeft veel invloed gehad op hoe ik gitaar probeer te spelen.’
De bandnaam My New Band Believe ontstond toen Picton met black midi op tour was in China. ‘Toen we in China waren, voelde het alsof de band al uit elkaar was, of in ieder geval uit elkaar aan het vallen was. Ik speelde daar solo shows, zonder enig plan voor de lange termijn. Ik dacht gewoon: ik boek over een maand een paar shows en schrijf daar drie nieuwe nummers voor. Of die goed zijn of slecht, maakt niet uit — het gaat om dat moment. Dat was alles waar ik mee bezig was. En toen werd ik dus ziek, en in mijn hotelkamer schreef ik in een soort koortsroes allemaal zinnen op. Ik dacht helemaal niet na over een band of iets dergelijks. Ik was alleen bezig met liedjes schrijven, zonder doel — puur omdat ik het leuk vond. Dus ik had geen idee waar het toe zou leiden.’
Kijk ook de akoestische sessie die hij speelde:
Accepteer de 'social' cookies voor deze 'youtube'-embed.