Album van de Week (26): Chanel Beads

Huh?! In 2024 bracht Chanel Beads toch al een album uit dat Your Day Will Come heette? Jazeker. Deze opvolger heeft exact dezelfde titel, maar de insteek is compleet omgeslagen: het is geen belofte meer, maar eerder een duister voorafje van de dood. De act uit Brooklyn – of het nou een band, trio of soloproject is, laten we even in het midden – tekende bij het label Jagjaguwar (van o.a. Bon Iver) en mocht onlangs mee op de Ultrasound-tour van Lorde. De frontman Tyler Lavers is een muzikale black box die zó complex nadenkt over wat hij maakt en zingt, dat je als luisteraar nooit precies weet wat er in zijn hoofd omgaat. En hijzelf vaak ook niet.

De plaat is een ongrijpbare verzameling waarin Lavers op zijn laptop opgenomen flarden van bandleden Maya McGrory (vocalen) en Zachary Paul (viool) compleet deconstrueert, tot het punt waarop zij zichzelf niet eens meer herkennen. Your Day Will Come doet denken aan de eighties r&b-synths van Blood Orange, maar dan volledig verdronken in een gure storm van gruizige dreampop, shoegaze en ambient-soundscapes, zoals in ‘Outside Your Life’. In plaats van een traditionele gitaarsolo slingert hij er een corny stock-geluid van een jankende kerel in, om de draak met zijn eigen verdriet te steken.

De intense woede die Lavers in het rouwproces van zijn vroeg overleden broertje voelde, is hoorbaar in ‘Tyler Richard’. ‘In a dream, they beat the shit out of you’ en later zelfs ‘in a dream,I beat the shit out of you’. De track (die is vernoemd naar de namen van zijn broer) is het meest persoonlijke, en daarmee ook het meest zwaarmoedige nummer van de plaat. De dromen over zijn broer blijken geen troost te bieden, maar juist een traumatische herbeleving van het verlies. En zo klinkt het ook: de zachte synths veranderen door het liedje heen in angstaanjagend geschreeuw. 

Die rouw wordt opgevangen in ‘Silver Cup’, waarin Maya de leadzang overneemt. Haar vocalen klinken juist als een geruststellende engel op Tylers schouder: ‘Behind the weight of the world, I know you're carrying, my man, give me the love that we surrender in’, zingt ze. ‘I jump in the water, you follow.’ Maya springt niet in het water om te verdrinken, maar om hem te gidsen. Maar een écht happy end zit er niet in: zo mooi en hoopvol als de minimalistische opener ‘Drums Only’ begint, zo verontrustend eindigt de plaat met de instrumentale afsluiter ‘Beaten With Sticks’.