Album van de week (12): underscores

Wist je dat Grey pas twaalf was toen ze onder de naam underscores haar muziek op Soundcloud zette? Afgelopen jaar speelde ze op Coachella, was ze supportact van Porter Robinson en verscheen ze als feature op ‘harvest sky’ van Oklou en ‘Copycats’ van Danny Brown. Net als haar tijdgenoten 100 gecs (die ze zelf benoemt als inspiratiebron), Frost Children en Jane Remover, produceert, zingt en schrijft ze al haar tracks zelf. Op de leadsingle ‘Music’ van U zingt Grey over haar intense liefde voor muziek: ‘Last night, I had a wet dream 'bout the perfect song. I know, I know, I'm too far gone’. 

U is maximalistisch: een hyperpop explosie met hevige Autotuned vocals, gekke geluiden (luister maar eens naar de bliepjes en white noise op het begin van ‘Wish U Well’), en elektronische beats die telkens veranderen. Echt onvoorspelbaar: het ene moment spring je volop mee, het volgende valt alles ineens stil. De inspiratiebron voor U ? Grey bracht veel tijd door in de Mall of America tijdens het schrijfproces. De albumcover is niet voor niks een illustratie van een overprikkelend winkelcentrum: flitsend, met felle lichten en mensenmassa’s.

‘Lovefield’ bijvoorbeeld, blijft eerst heel rustig en gevoelig, waarin Grey vraagt om een ‘heart-to-heart’ gesprek. Pas na tweeënhalve minuut begint het op te bouwen naar een dansbare clubby track om vervolgens weer stil te vallen. Ook ‘Innuendo (I Get U)’ eindigt met knallende hyperpop die gewoon écht in de club gedraaid moet worden. Andere tracks zijn juist geïnspireerd door Britney Spears’ in de midden-2000s pop in de stijl van Britney Spears, met meer catchy hooks en een duidelijkere structuur. In Grey’s woorden is U een echte ‘pop-bible’: hyper, glossy en maximalistisch.