Take geeft hiphoples op eerste soloalbum Hoge streamingcijfers bepalen geen kwaliteit

“Ik draag twee petten: één als producer en één van rapper”, zo kondigt Take zichzelf aan op zijn nieuwe album Hoge streamingscijfers bepalen geen kwaliteit. Wie de laatste jaren heeft opgelet, kent de rapper misschien al wel als producer van het duo Akke. & Take, maar nu is het aan hem om ook zijn andere pet op te zetten. En dat lukt. Het eerste soloalbum van de Utrechter is een sterk conceptueel geheel met een duidelijke boodschap: streamingcijfers zeggen niet alles.

Voor de echte hiphopliefhebber is Hoge streamingcijfers bepalen geen kwaliteit smullen geblazen. Het album zit vol met interessante samples, woordspelingen van het hoogste niveau en interessante features, die stuk voor stuk uit Utrecht komen. Op de Instagram van de rapper (@takkietak) legt de rapper bij elk nummer uit wat zijn idee achter het nummer is.
Zo leer je hoe Opgezwolle en Jay-Z inspiraties achter het nummer ‘Veterstrikdiploma’ zijn en wordt elke sample zorgvuldig uitgelegd, van Mr. Probz tot Big2. Ook is het album lekker kritisch, precies zoals een hiphopalbum hoort.

Toch is het niet alleen de uitleg van de nummers die het debuutalbum van Take interessant maken: de uitvoering is net zo sterk. Hoge streamingcijfers bepalen geen kwaliteit is een divers album met een enorm rijk pakket aan geluiden. De twee petten die Take op dit album draagt matchen. Je vraagt je bij meerdere nummers af of de samples of juist de woordspelingen slimmer zijn. Overigens hoeft Take het op zijn eerste soloalbum niet helemaal solo te doen. De sterke Utrechtse line-up van samenwerkingen, bestaande uit Ekio, Tivo, Reazun, Roel en natuurlijk Akke., maken dit album helemaal af.

Het hoogtepunt van het album is misschien wel de track ‘De meeste rappers deugen’. Een old-school boom bap beat, de rijke woordenschat van de Utrechter en de centrale boodschap die op het hele album te horen is (“Hoge streamingcijfers bepalen geen kwaliteit”) laten dit nummer voelen als de pinakel van het album. En zoals het hoort is er een remix. In de vorm van een posse cut, met een Utrechtse line-up om je vingers bij af te likken. De remix staat niet op het album, maar is wel als single uitgebracht, en is net zo goed het luisteren waard.

En zoals het hoort bij een conceptalbum, is aan het einde de cirkel rond. Op het laatste nummer, genaamd ‘Met slechte mensen gaat het altijd goed’ spit Take nog een laatste keer over waar hij tegenaan loopt. De conclusie blijft gelden: hoge streamingcijfers bepalen geen kwaliteit. Een gedachtegoed waar wij ons bij aansluiten, want als dat wel zo was geweest, had Take ondertussen een gouden plaat in zijn repertoire.