Stilte voor de storm op oktober-editie Club 3voor12 Utrecht Stilte voor de storm op oktober-editie Club 3voor12 Utrecht

Warme sferen van Géonne Hartman en Jaipur Junction eindigen met grof gitaargeweld van Beerbottle Chopsticks

, Tekst: Emma Frenken | Foto's: Antoine Julien & Wijgert-Jan van As

Handschoenen op de fiets zijn geen overbodige luxe meer op deze oktober-editie van Club 3voor12 Utrecht. Gelukkig brachten de acts van afgelopen donderdag een goede portie warmte naar dB’s. Géonne Hartman verwelkomde ons met haar warme stem, Jaipur Junction bracht een stukje tropisch India met zich mee en Beerbottle Chopsticks gaf ons kans tot zweten in de moshpit. Zo kon iedereen de terugtocht weer aan.

Géonne Hartman

Géonne Hartman

De avond begint met melodische indiefolk van Géonne Hartman, die haar inspiratie haalt uit reizen naar o.a. Ierland. Hier in dB’s laat Géonne ook nog wat exotischere melodietjes horen: met hier en daar een arabisch rafeltje in haar warme stem bereidt Géonne ons stiekem vast voor op wat er later deze avond zal volgen. 

Vooralsnog wanen we ons in een Ierse Pub, waarin het gebruikelijke rumoer heeft plaats gemaakt voor de warme stem van de live-act. Of het een artiest lukt een dergelijke pub daadwerkelijk stil te krijgen zal altijd de vraag blijven, maar Géonne’s composities zijn goed uitgedacht en brengen een sterke sfeer met zich mee die feilloos meebeweegt met de intensiteit van haar stem. 

Op ‘Daydream’ lijkt het even alsof Laura Marling Géonne’s plaats even heeft ingenomen, maar vervolgens laat ze met ‘He Went Into The Sea’ een meer authentieke compositie horen. Eén repetitief tokkeltje vormt de rode draad van dit nummer, maar net als het té repetitief dreigt te worden ontploft de boel naar het hoogtepunt van de set. Géonne heeft het publiek even volledig in de ban wanneer haar vocalen vol frustratie de hoogte in razen en voor de eerste (en laatste) keer tijdens deze set een boos raspje laten horen. Correct me if i’m wrong, maar deze vrouw heeft vanavond laten zien dat ze wel degelijk folkliedjes kan schrijven. 

Jaipur Junction

Jaipur Junction

De tweede act van vanavond haalt inspiratie uit iets verdere oorden dan Ierland. Deze samenwerking tussen Indiase muziekdocente Sarita Rav en Nederlands drummer Otto De Jong ontstond toen laatstgenoemde op reis was in India en les nam bij Sarita. Onder het motto ‘Why Not’ zijn ze samen door Europa gaan touren en staan ze vanavond dus ook in dB’s.

Het is even wennen, maar met enkel drums, (een béétje elektronica), en zang weet dit duo sterke, bijna trippy sferen neer te zetten. Met een beetje verbeelding word je zo meegesleept naar een droomlandschap van wierook-wouden vol buikdansende Krishna’s. Hoewel zelfs Otto nog steeds niet in staat is de songtitels, als ‘Anth Bahar Di’, uit te spreken en de teksten voor de gemiddelde westerling volledig onverstaanbaar zijn, zitten de vocalen vol intentie en kracht waardoor de gevoelsmatige boodschap toch overkomt. 

Tussen de nummers door probeert Sarita ons nog wat bij te brengen over de Hindi en/of Sufi achtergrond van de muziek, maar welk aspect ervan tot Hindi of Sufi behoort zal vooralsnog een raadsel blijven. Al met al verzorgde Jaipur Junction vanavond een mooie, exotische reis.

Beerbottle Chopsticks

Beerbottle Chopsticks

Ondanks hun drukke Popronde schema heeft Beerbottle Chopsticks vanavond toch nog tijd gevonden voor deze clubavond. “Is het speeltijd of soundcheck-tijd?” vraagt zanger/gitarist Bram Oomen aan de geluidsman tegen het einde van de pauze. Hoewel het inderdaad allang speeltijd was had een beetje extra soundcheck wellicht geen kwaad gekund. Gedurende de set van Beerbottle Chopsticks staan de vocalen erg zacht en is er weinig van te verstaan, tot in het nummer ‘Alcohol’ uit volle borst een mantra wordt herhaald: “Alcohol! Alcohol! Alcohol!” 

Gelukkig zijn de sterke gitaarriffs en de stevige baspartijen genoeg om de hoofden aan het deinen te krijgen. Hoewel het er al stevig op los rockt kondigt bassist Diede Hein na het zesde nummer aan dat ze nu écht hun dikste nummers gaan spelen. Inderdaad, de sound wordt even nog dikker en de hoofden gaan wat harder op en neer. Toch wil de moshpit niet veel verder groeien dan een enthusiast viertal, maar dat lijkt de band niet te deren. 

Gebaseerd op de flarden tekst die wel te verstaan zijn kunnen we dan ook concluderen dat we hier te maken hebben met drie zorgeloze mannen. “My life’s a mess, but I don’t care”, zingt Bram in ‘Stupid Dogs’ en tussendoor proberen de jongens meer dergelijke levenswijsheid op ons over te brengen. “Soms, als je een beetje eenzaam bent, moet je gewoon wat zelfliefde te tonen”, adviseert bassist Diede Hein. “Rukken, allemaal rukken!” concretiseert Bram voordat de band losbarst in nog een portie grof gitaargeweld. Die zelfliefde krijgen ze vanavond anders gewoon kado van een inmiddels (bijna) vol dB’s.

Gezien: Club 3voor12 Utrecht oktober met Geonne Hartman, Jaipur Junction en Beerbottle Chopsticks, donderdag 31 oktober 2019 @ dB’s

#nieuws
Laatste nieuws en artikelen van 3voor12 Utrecht