Roosbeef overtuigt met band in bloedvorm Roosbeef overtuigt met band in bloedvorm

Roos Rebergen heeft in Utrecht meer vrienden dan ze denkt

, Tekst: Wouter Bal / Foto's: Eric Duijvestijn

Roosbeef overtuigt met band in bloedvorm

Roos Rebergen heeft in Utrecht meer vrienden dan ze denkt

Tekst: Wouter Bal / Foto's: Eric Duijvestijn ,

Roos Rebergen verruilde Utrecht voor Antwerpen, ging weg bij haar platenlabel (Excelsior) en koos er voor om het nieuwe Roosbeef-album Kalf in eigen beheer uit te brengen. Dinsdagavond was ze weer even terug in de Domstad om daar in een uitverkochte Cloud Nine van TivoliVredenburg te laten horen hoe de liedjes van Kalf live klinken. Het publiek kreeg een band in bloedvorm, waarin gitaren steeds meer de overhand hebben gekregen.

Drie albums heeft Roosbeef inmiddels op haar naam staan. Vanavond in TivoliVredenburg wordt het succesvolle debuut echter geheel genegeerd. De set beperkt zich tot nummers van Omdat Ik Dat Wil en het nieuwe album Kalf, aangevuld met een enkel nummer van EP Warüm en een nieuw liedje. Opvallend is dat de band, ondanks het vertrek van gitarist Reinier van den Haak veel voller en hechter klinkt. Net als op het nieuwe album opent Roosbeef met ‘Amerika’. In hoog tempo en zonder een woord te wisselen volgen de nummers in het eerste deel van het optreden elkaar op. De band is geconcentreerd en wat opvalt is dat de liedjes een stuk steviger worden gespeeld dan op plaat.

Roosbeef is zowaar een echt gitaarbandje geworden. En dan ook nog een bijzonder goede gitaarband. Maar wat wil je ook met onder meer een rasmuzikant als Tom Pintens (o.a. Zita Swoon) in de gelederen. Een mooie solo in ‘Ik wil je dragen’, een prachtig uitgesponnen intro van ‘Als je me zoekt’ op de piano of een krachtig stuwende baslijn in het vrolijke ‘Pulpo’: Pintens lijkt het allemaal achteloos en zonder enige moeite uit zijn mouw te schudden. Roos Rebergen dartelt ondertussen over het podium in haar zwarte jurkje en lijkt zich steeds meer op haar gemak te voelen. Er verschijnt een blos op haar wangen en tussen de nummers door komt er ook steeds meer tijd voor een praatje met het publiek. Hoewel Rebergen aangeeft niet goed te weten hoe ze haar aandacht moet verdelen over de ondiepe, brede zaal, is er werkelijk niemand die zich deze avond niet aangesproken voelt.

Halverwege de set bevinden zich de hoogtepunten van de avond, maar niet voordat Rebergen een sneer heeft gemaakt naar de bezoekers van de Johannes Passie in de Grote Zaal van TivoliVredenburg. Hele vervelende mensen bij die “partiële passievrucht”, die het maar niets vonden dat zij haar hond Bert had meegenomen. Wanneer Rebergen vervolgens alleen achter de piano plaatsneemt blijkt dat zij helemaal geen groot koor nodig heeft om je diep te raken. Met liedje ‘Raak mij aan’ zorgt zij voor kippenvel, juist omdat het zo kaal wordt gebracht, zoals ook ‘Voor Colin’ en het nieuwe liedje ‘Rattenkop’ in de toegift op dezelfde manier weten te overtuigen. Gaandeweg de avond gaat de band steeds losser spelen met ‘Vergis ik mij’ en de behoorlijk rockende Duitse kraker ‘Und man liebt so viel’ als hoogtepunten.

Rebergen meldt dat ze ondanks dat ze vier jaar in Utrecht heeft gewoond slechts één vriend op de gastenlijst heeft staan, die nog uit Den Bosch komt ook. Zo goed was ze geïntegreerd. Daarin vergist ze zich echter behoorlijk. Echte vrienden betalen namelijk maar al te graag voor een kaartje om een goede vriendin de sterren van de hemel te zien spelen. En dat soort vrienden, die heeft ze in Utrecht genoeg.

Gezien: 
Roosbeef, dinsdag 31 maart 2015 @ CloudNineTivoliVredenburg, Utrecht
 

 

nu op 3voor12