Nostalgie overheerst op 'De Avond van het Franse Chanson' Nostalgie overheerst op 'De Avond van het Franse Chanson'

‘Le Grand Départ’ in Vredenburg biedt grote verscheidenheid aan artiesten

, Tekst: Ilana van den Berg / Fotografie: Els Oostveen,

Nostalgie overheerst op 'De Avond van het Franse Chanson'

‘Le Grand Départ’ in Vredenburg biedt grote verscheidenheid aan artiesten

Tekst: Ilana van den Berg / Fotografie: Els Oostveen, ,

Behoort het Franse chanson tot de bedreigde muzieksoorten? Als we Vic van de Reijt moeten geloven wel. Alleen als de Tour de France in aantocht is, worden we weer even herinnerd aan die 'goeie ouwe tijd' en herklinken de Franse liederen op de radio. ‘De Avond van het Franse Chanson’ in Vredenburg is dan ook gewijd aan de Tour de France. "Van Brel tot Bruel en van Piaf tot Poppy's", voor de echte liefhebber is het genieten geblazen.

‘Le Grand Départ’ in Vredenburg biedt grote verscheidenheid aan artiesten

'Non, non, rien n'a changé' van Les Poppys, wie kent het niet? En dat zelfs Nederlandse kinderen uitbundig Frans kunnen zingen, bewijst kinderkoor Mengelmoes met haar versie van het nummer. De avond van het Franse Chanson werd eerder in Paradiso gehouden en vindt dit jaar voor het eerst plaats in Vredenburg. Presentatoren Vic van de Reijt en Mieke van der Weij delen met ons herinneringen uit vervlogen tijden. Van de Reijt verzamelt singletjes en bracht eerder onder meer al een Top 100 van Nederlandstalige singles uit. Vorig jaar kwam hij met een compilatie-album van Franse chansons, passend getiteld 'Les Meilleurs 69'. Ook radioverslaggever Jeroen Wielaert geeft blijk van zijn liefde voor Frankrijk. Het zijn echter niet zozeer de chansons die hem interesseren, het is vooral de Tour de France die zijn hart sneller doet kloppen. Wellicht vertrekt de Tour in 2009 vanuit ons eigen Utrecht. De stad heeft zich onlangs namelijk officieel kandidaat gesteld. Wielaert: "Dat zou toch fantastisch zijn!" Gepassioneerd draagt hij een eigen gedicht voor over de befaamde grote wielerronde. Het publiek hoort het aan, maar besluit dan dat dit toch niet helemaal is waar het voor gekomen is. Een bescheiden boe-geroep valt Wielaert ten deel. Waar het publiek wél voor komt is nostalgie. De gemiddelde leeftijd van het publiek ligt dan ook vrij hoog. De naoorlogse generatie is opgegroeid met grote chansonniers en chansonnières als Edith Piaf, Yves Montand, Julliette Gréco en Jacques Brel. Franse artiesten bleven tot ver in de jaren zeventig hits scoren in Nederland. En vanavond blijft er, ondanks de ziekte van Wende Sneijders en de mysterieuze afwezigheid van Ellen ten Damme, een groot scala aan Nederlandse artiesten over om een eigen vertolking van een of meerdere chansons te geven. In een soort snelheidswedstrijd volgen de artiesten elkaar op. Iedereen heeft goed op zijn Frans gestudeerd en ook aan de performances is aandacht besteed. Mieke Stemerdink van de Gigantjes heeft zich als een echte diva in een rode glitterjurk gehesen en theatervrouw Wilma Bakker ziet eruit alsof ze rechtstreeks uit de sixties komt gewandeld. Jos Bloemkolk van de Nederlandse punkband Noodweer geeft een ruige en energieke versie van Jaques Dutronc's 'Le Responsable' en vlak voor de pauze wordt het podium zo'n beetje afgebroken door punker en AD-columnist Jerry Goossens als Plastic Bertrand. Een echte vedette mag natuurlijk ook niet ontbreken en is vanavond aanwezig in de verschijning van Maeve van de Steen, bekend om haar Edith Piaf-repertoire. Haar vertolking van Brel is overtuigend, maar de grote chanteur valt onmogelijk te evenaren. Ook Michiel Flamman van Solo doet zijn best op het nummer 'Fais Comme l'oiseau', ondanks zijn drie voor Frans vroeger op school. Opmerkelijk is het optreden van Erik de Jong. Hij weet het nummer 'Poupée de Cire Poupée de Son' van yé-yé meisje France Gall volledig te doorgronden. Hij brengt een geniale uitgeklede versie van het nummer, met de typische (Nederlandse) teksten en stijl die Spinvis zo eigen zijn. Dat het Franse repertoire door de jaren heen zeer divers is, blijkt op zo'n avond maar weer eens. Piaf is van een heel ander kaliber dan Françoise Hardy en al helemaal niet te vergelijken met Les Poppys. Af en toe komt er een lichtelijk Hazes-gevoel naar boven en mocht Jan Smit thuis zijn in de Franse taal, dan had hij zeker een goede uitvoering van het nummer 'Pour un Flirt' van Michel Delpech kunnen geven. TV-presentator en ex-Ome Cor Joris Linssen doet dit overigens ook zeer enthousiast. En danst u ook wel eens zonder trui en zonder broek? Nick van Gasteren wel. Het nummer 'Sans Chemise et Sans Pantalon' van Fonseca zorgt voor de nodige vrolijkheid na een triest nummer als 'Le Moribond' van Brel, vertolkt door Jos Bloemkolk. De avond wordt afgesloten door alle artiesten tezamen. Met... de Poppys, alwéér. Iedereen zingt vrolijk mee en Vredenburg gaat uit z'n dak. Erik de Jong niet. Die wordt niet warm of koud van Les Poppys. En geef hem eens ongelijk. Desondanks heeft het publiek gekregen wat het wilde. 'Non, Non, Rien n'a Changé', vanavond voelde het even alsof er daadwerkelijk niets veranderd is. 'Le Grand Départ': De Avond van het Franse Chanson Gezien: Muziekcentrum Vredenburg, woensdag 6 december 2006

nu op 3voor12