Het is goed dansen in de kleurrijke ballenbak van IDA

Dansen tussen de elektronische beats en introspectieve teksten, terwijl je wordt verrast door oversturende stemmetjes en vogelgeluidjes; vijf nummers kleuren een mooie ballenbak, maar de kooi waarin die staat, is wel stevig. De debuut-EP van IDA is gewaagd, experimenteel en een uitlaatklep voor zowel haar als de luisteraar. Als we dan toch iets op aan te merken hebben, dan is het dat het langste nummer 2:46 duurt en we tegen die tijd nog lang niet zijn uitgedanst.

Een strakke ritmesectie, gevolgd door een stroom van oversturende gitaren en teksten die gaan over je wel eens als een buitenbeentje voelen. IDA trapt haar EP gelijk af met gelijk het meest energieke nummer van de gelijknamige plaat: ‘Kubus In Een Ballenbak’. Het laat gelijk zien waar de Tilburgse zo goed in is: een sterk geluid met een misschien nog wel sterkere boodschap combineren. ‘Kubus’ past ook uitstekend bij het samenhangede thema van voor het eerst ronddwalen in een volwassen wereld. Luister bijvoorbeeld ook naar ‘Niemand’ dat begint met een kinderlijke stem, klein en nog maar één zanglijn en verderop uitbouwt naar een volwassener geluid en meerstemmig, met simpele, maar herkenbare teksten als ‘Toch zie ik nog niemand als ik in de spiegel staar’.

De EP is geproduceerd door MAZOO, en zijn muzikale inbreng is bij ieder nummer sterk. Wat simpel klinkt, zijn heel slimme geproducerde beats waar de stem en teksten van IDA perfect bij passen. Er zit iets dromerigs aan de zangeres dat geweldig contrasteert met de stevige, harde drums en overstuurde synthesizers. Dat hoor je ook terug in ‘Vager!’ dat tekstueel misschien dan het minste nummer is van de EP door iets te veel herhalingen (maar daardoor wel een refrein heeft dat nog dagen in je hoofd hangt). Dat zou je ook kunnen zeggen over ‘Niemand’, maar daar zit meer een verhaal in en meer spanning in de muziek.

Voor de nodige onderliggende woede, moet je luisteren naar ‘In De Steek’; een track die muzikaal buiten de ballenbak valt; de EDM-beats worden ingeruild voor meer hiphop-achtige breaks, meer rockende gitaren dan rauwe synthesizers en teksten over dat je beter voor jezelf kan kiezen dan anderen pleasen. Samen met ‘Komt Goed’ laat IDA zien meer te willen én kunnen dan alleen maar hyperpop, want de afsluiter is een meer ingetogen banger die je nog steeds aan het dansen krijgt, maar dan met een meer positieve tekst. Het had misschien ook niet misstaan halverwege de EP als rustpunt, maar waar tot nu toe de nummers vaak naar binnen toe zijn gericht, is ‘Komt Goed’ een warme knuffel van de hyperpopprinses in spé.