Er is geen betere combinatie van openers voor een show dan de ‘Nachtportier’ en ‘Vanavond’, waarbij respectievelijk maatschappelijke problemen als regenbooghatende mensen aan de kaak gesteld, en een zelfverzekerde soulkraker die niet had misstaan in het oeuvre van The Black Keys. “Moet jij eens kijken wat voor avond het wordt”. Boontjes en de vijfkoppige band heten het publiek van harte welkom in Dancing Boontjes en na een snelle blik de zaal in bevestigd Thijs dat de portier zijn werk goed gedaan heeft. Uiteraard ontgaan hem de boontjes in het publiek niet en dankt de studenten voor het helpen met de verwerking van zijn jeugdtrauma (wat zo’n achternaam al wel niet teweeg kan brengen).
Ter bevordering van de traumaverwerking grijpt Boontjes naar de drank en zet hij de ‘Campari Soda’ aan de lippen. Deze italodisco-banger is duidelijk een favoriet van het publiek die met volle overtuiging meezingt en samen het glas heft. Maar zoals wel vaker na een of twee drankjes, gaat het al vrij snel weer over politiek, en Thijs kondigt ‘Fiasco’ aan als een ode aan het (ondertussen meermaals) gevallen kabinet-Schoof. Daarbij schroomt hij ook niet om het woord ‘kutfascisten’ in de mond te nemen, waar het publiek (toch wel merendeels studenten) goed op aanslaat.
Een onverwachte combinatie van als boontjes verkleedde studenten, dertigers die eindelijk een avondje oppas hebben kunnen regelen, en een aantal 50-plus, 100%NL genieters die hun partners hebben weten mee te slepen. Ze zijn allemaal al driekwartier voor tijd op een zaterdagavond in een uitverkochte Next waar gezellige bedrijvigheid de toon voert. Wat verenigt toch al deze bijzondere mensen? Een en dezelfde man: Thijs Boontjes.
Tot dusver is het Thijs niet gelukt om rustig achter z’n toetsen te gaan zitten (mogelijk de schuld van zijn strakke, glimmende, zwarte broek). Daar komt echter verandering in tijdens de volgende twee nummers die samen een emotioneel blokje vormen: ‘Wilde Haren’ en ‘Ik Weet Niet Wat Het Is’. Die laatste brengt een Suzan en Freek-achtig refrein met zich mee die wat cheesy aanvoelt. Hiermee is het Dancing Boontjes-gedeelte afgesloten en wordt ruimte gemaakt voor wat oudere plaatjes.
Voordat Thijs de geliefde hitjes speelt, biecht hij aan het publiek op dat hij ontzettend fan is van publieksparticipatie en nodigt uit om even alle frustratie, van bijvoorbeeld het kerstdiner, eruit te ‘middelvingeren’ tijdens het glammy ‘Ammehoela’. Het jasje gaat uit en een paar nummers en een pianosolo later is het alweer tijd om even in te checken met het publiek. “Hoe is de sfeer? Of moet ik zeggen: de ambiance!”. Er klinkt luid gejuich, maar wederom is het participatie-tijd en er volgt een 5-minuut durende instructie om ervoor te zorgen dat de juiste groep mensen in de zaal met de juiste timing de A-A-A van ‘Ambiance’ gebaart (ja inderdaad! een soort van YMCA, maar dan alleen de ‘A’). Het is een groot succes en Boontjes labelt het als “een soort Nederland in Beweging”.
Tegenwoordig is een optreden niet compleet zonder moshpit, dat bewijzen de studenten in bonenpakjes maar weer eens tijdens het lang opgerekte ‘Kom ’s Effe Hier’. Gelukkig geven Thijs en de band iedereen even de tijd om daarvan bij te komen, want ze gaan rustig het podium af. Een paar minuten later komen ze terug, in ruil voor wat ‘we want more’s van het publiek, met een laatste oproep voor publieksparticipatie. Voor ‘Casablanca’ tovert de band namelijk een meters lange LED banner tevoorschijn waarop de tekst van het refrein verschijnt. Eerst allemaal braaf oefenen samen met meneer Boontjes en dan is de karaokebar geopend.
Thijs sluit af met ‘Deze Nacht’, het nummer waarop vermoedelijk vrijwel alle studenten heel de avond hebben gewacht. Deze Nederlandse cover van het alom bekende ‘All Night Long (All Night)’ van Lionel Richie is namelijk vorig jaar viraal gegaan doordat de Bankzitters (voor de boomers: dit zijn Youtubers) het meermaals in verschillende video’s luidkeels hebben gezongen. Dit verklaart het ontembare enthousiasme van de studenten met, nog voordat er maar een noot gezongen is, een vliegende beker bier door de zaal. Thijs dreigt grappend daardoor nog even het feest niet door te laten gaan, maar gelukkig wordt het nummer toch ingestart en gaan de studentenboontjes voor de laatste keer helemaal los.