Broeierige Nightbirdsavond loopt uit op allesverzengende finale Broeierige Nightbirdsavond loopt uit op allesverzengende finale

Muziek uit de vorige eeuw blijkt nog steeds inspirerend

, Maarten de Waal

Broeierige Nightbirdsavond loopt uit op allesverzengende finale

Muziek uit de vorige eeuw blijkt nog steeds inspirerend

Maarten de Waal ,

Na een loodzware aprileditie van de maandelijkse samenkomst voor vrienden van nachtactieve gevederden, schakelen we deze zweterige donderdag in een zwoel Hall of Fame weer terug naar de meer lichtvoetige surf/garage-sfeer die de organisatoren het meest na aan het hart lijkt te liggen. De meest zichtbare daarvan, Niek Nellen, liet een paar maanden geleden bij een volledig Vlaamse Nightbirds nog doorschemeren dat er in deze hoek misschien niet veel boeiends gebeurt in ons kikkerlandje, maar van die mening lijkt hij wat te zijn teruggekomen, want vanavond staan er wel degelijk twee Nederlandse acts op de bill.

MOOON

En wel in de eerste plaats dit jonge drietal uit Aarle-Rixtel. Het is onder zure oudjes al decennia erg in zwang om te beweren dat de jeugd van tegenwoordig geen historisch besef meer heeft, maar deze drie jonge snaken bewijzen, zoals wel meer acts de afgelopen jaren, dat ze er niet voor terugschrikken om zich door de platencollectie van hun (o)pa te laten inspireren. Hun door zandgronden en vennen omgeven standplaats staat traditioneel niet bekend om haar grote rijkdom en vormt dus een ideale voedingsbodem voor de blues, die we dan ook veelvuldig aantreffen in hun geluid. Ook meer 'moderne' garageinvloeden laten zich bespeuren, en bij één der nummers moeten we zelfs onweerstaanbaar aan Black Sabbath denken. Ergere referenties zijn mogelijk, dierbare lezer, en uit het voorgaande zou op zijn minst duidelijk moeten zijn dat het met de ambachtelijke spel- en songsmidkwaliteiten van de jongens wel goed zit. Een aangename opstarter, die hoop geeft voor de toekomst.

MOUNTAIN STATES

Het opvolgende Mountain States is gestationeerd in het culturele Mekka voor alle inwoners van Oost-Brabant, Noord-Limburg en de Achterhoek: Nijmegen. Hun geluid draagt onmiskenbaar het stempel van de meer artistiekerige indierockbands uit de jaren negentig en heeft die rustige ingetogenheid en zachtmoedigheid die zo karakteristiek zijn voor de (studenten)populatie van de oudste stad van het land, hoewel men bij vlagen best fel kan rocken. De drummer draagt zijn hawaï-achtige bovenkleding niet om niet, want ook wat surf komt voorbij, maar over het geheel genomen is de verwoed naar beneden starende niet onknappe frontman een beter icoon voor wat men ten gehore brengt. Een heel aangename tussenschotel.

MILE ME DEAF

Afsluiter en enig buitenlands gezelschap van vanavond is het Weense Mile Me Deaf, een der uitlaatkleppen van veelzijdige indierocker Wolfgang Möstl. Ook deze band heeft echter een Hollands tintje, want de titel van hun nieuwste album, 'Holography', is ontleend aan het holografisch principe in de moderne theoretische natuurkunde (dat, als we het goed begrijpen (wat zeer de vraag is), stelt dat de ons omgevende ruimte kan worden opgevat als een hologram, een tweedimensionale oppervlakte met diepte-effect dus), dat volgens wikipedia is geïntroduceerd door Nederlandse Nobelprijswinnaar Gerard 't Hooft. Deze wijsheid halen we overigens van de website van Mile Me Deaf, waar de ijverige Wolfgang meteen incompetente recensenten zoals bovengetekende het gras voor de voeten wegmaait, door alle nummers van het album zelf van een uitgebreide bespreking te voorzien. Ieder lied krijgt van hem ook een 'totemfiguur' mee (Leonard Susskind in aardeekhoornkostuum, bijvoorbeeld), waarvan enkele ook het podium sieren.

Nu, het opsporen van een mogelijk verband tussen het holografisch principe enerzijds en de geproduceerde klanken anderzijds laten we graag aan de inventiviteit en fantasie van de lezer over, maar wat ons live vooral opvalt is de voorkeur voor luide indierock (de t-shirts van Japanther en Husker Dü spreken wat dat betreft voor zich), die de frontman van de vorige band zijn oren doet afdekken. De publieksreactie, die de gehele avond eerder welwillend beschaafd is geweest, stemt hiermee overheen, en behalve het gebruikelijke handgeklap en gejoel zien we ook enkele mensen hun enthousiasme uiten door andere aanwezigen van de grond te lichten, en waagt iemand zich zelfs aan een voorzichtige poging tot crowdsurfen, die voor de betrokkene ietwat pijnlijk lijkt te eindigen. Niettemin een zeer geslaagd slotakkoord van een gezellig feestje, dat wat ons betreft de volgende keer best weer in het skatecafé mag plaatsvinden (men wordt dan misschien ook niet zo snel na de laatste band het gebouw uitgeveegd).

nu op 3voor12