Concertverslag: 'A night out with a singer-songwriter' Concertverslag: 'A night out with a singer-songwriter'

Anna Rune klasse apart tijdens singer-songwriter festival in Bibelot

, Tekst: Ramon Keyzer Foto's: Koen Hoogendoorn

Concertverslag: 'A night out with a singer-songwriter'

Anna Rune klasse apart tijdens singer-songwriter festival in Bibelot

Tekst: Ramon Keyzer Foto's: Koen Hoogendoorn ,

Op vrijdag 29 januari stond Bibelot in het teken van drie jonge talentvolle singer-songwriters. Een mini festivallletje met als titel 'A night out with a singer-songwriter'. Met als 'hoofdact' de Vlaamse Anna Rune, winnares van Giel Beelen's Beste Singer-Songwriter van Nederland. Maar ook met de thuisspelende PollyAnna. Een wat meer dance georiënteerde popzangeres en voormalig 3FM Serious Talent. Maar eerste mocht Elke van Zevenbergen met haar kwetsbare kleine liedjes laten zien het talent van de toekomst te zijn.

Elke van Zevenbergen

De main stage is vanavond omgetoverd tot intieme zaal met krukjes, statafels met nootjes en zelfs een bankstel vanwaar het publiek op zeer relaxte wijze kon genieten. Voor het podium was een klein podium neergezet vanwaar de drie singersongwriters elk hun liedjes ten gehore brachten.

De wat verlegen Elke van Zevenbergen mag als eerste op. Schuchter en wat stuntelig vertelt ze over haar eerste nummer van de avond. "Dit is ‘Mister Shark’ over een man die half haai en half man is, zo iemand die eigenlijk, zo lijkt het, geen nek heeft". Het zijn dit soort wat vreemde niet voor de hand liggende teksten die kenmerkend zijn voor deze jonge Rotterdamse. Zo speelt ze ook een nummer over de fluorescerende sterren die ze als kind op haar plafond had geplakt en over een lieveheersbeestje die zijn horloge verloor tijdens het hardlopen. 

Stuk voor stuk kleine liedjes over vaak kleine onderwerpen. Zo lijkt het. Want daaronder liggen toch ook wat grotere thema’s verscholen. Dat het toch best moeilijk is niet met de massa mee te gaan in ‘Lemmingsong’ (inderdaad, dat computerspelletje van vroeger). Of ‘Down Stairs’ waarin een meisje heel graag die koffiedrinkende personen wil zijn uit de glossy magazines. Trots vertelt ze dat ze ook één single (zie fimpje onderaan dit verslag) op Youtube heeft gezet. ‘Stuffed Animals’ over een jongen die barbies verkoopt maar vooral droomt over wat hij echt wil doen. “Ïk werk in een bakkerij, snap je de link?”.

Met eenvoudig maar doeltreffend gitaarspel begeleid ze zichzelf. Haar Engels is wel een puntje van aandacht. Simpele, aandoenlijke door zichzelf getekende animaties verschijnen op de achtergrond en vormen een perfecte aanvulling op dit zeer leuke en innemende concert.

PollyAnna

Dan verschijnt er heel wat elektronica op het podium, opvallend veel voor een singer-songwriter. PollyAnna is vanavond namelijk niet alleen, ze heeft iemand meegenomen die de tweede stem voor zijn rekening neemt en toetsen maar vooral samples in start. Het eerste nummer begint ze nog alleen. Solo weet ze met haar akoestische gitaar en goed gezongen praatstem meteen indruk te maken. Maar dan komen er ineens vanuit het niets pauken voorbij… 

In 2014 bracht ze haar debuutalbum ‘Indigo’ uit. Een plaat met erg Amerikaanse wat oppervlakkige popliedjes gemaakt voor de puberende jeugd. Live komen haar liedjes een stuk puurder en authentieker over totdat de samples er in grote getalen overheen worden gestort. Ter versterking van liedjes kunnen samples best goed werken maar dit is te veel en totaal overbodig. Bij het nummer ‘Australia’ haakt het publiek dan ook even massaal af wanneer de samples de overhand nemen en het publiek dan maar de week met elkaar begint door te nemen. Grappig wordt het wanneer ‘Wicked Games’ van Chris Isaak uit de kast wordt gehaald en Chris zelf vanuit de videoclip op de achtergrond toekijkt.

Anna Rune

De Vlaamse Anna Rune mag de avond afsluiten. Zij won in 2015 Giel Beelen’s ‘De Beste Singer-Songwriter van Nederland (DBSSW)’ en werd al snel daarna 3FM Serious Talent. Een absoluut natuurtalent die voor deze Nederlandse aandacht al enkele Belgische talentenjachten won en twee EP’s uitbracht.

Anna Rune laat je direct met haar eerste nummer de andere twee singer-songwriters vergeten. Een klasse apart. Vanachter haar piano pakt ze je bij de keel en laat ze niet meer los. Haar prachtige loepzuivere stem heeft ook nog eens een enorm bereik. Binnen haar authentieke liedjes wisselt ze erg goed af qua intensiteit en tempo waardoor de dynamiek groot is. Heel af en toe doen haar liedjes denken aan Regina Spektor, ook al zo’n talentvolle singer-songwriter achter een piano. 

Soms vertelt ze tussendoor iets over haar persoonlijke liedjes. Zoals bij ‘The Gift’ dat gaat over haar ex vriendje “niet dat ik hem terug wil, maar vanuit nostalgie”. Ze schreef het liedje voor de DBSSW opdracht een liedje voor een dierbaar iemand te schrijven. Een uur voor de deadline gaf hij aan dat hij toch niet wilde dat ze dit nummer zou zingen. “En toen heb ik ‘That’s Life’ geschreven”, vertelt ze achteloos.

Veel te snel is het alweer klaar. Maar gelukkig heeft Anna een toegift in petto. Wat onzeker vertelt ze: “Eigenlijk had ik mij voorgenomen een gloednieuw nummer te spelen, maar dat is nog niet helemaal af”. Ze speelt het toch. Gelukkig maar. Het blijkt weer een prachtig intens liedje, foutloos gebracht en niks op aan te merken. 

En haar single ‘That’s Life’? Het nummer waarmee ze De Beste Singer-Songwriter van Nederland werd? Dat speelt ze niet. “Dat heeft geen boodschap als mijn mama er niet is”, legt ze later uit. En dat heeft ze ook niet nodig. Haar repertoire is ook zonder dat nummer super sterk. Een super talent waar we hopelijk nog heel veel van gaan horen.

Anna Rune

PollyAnna

Elke van Zevenbergen

Nu op 3voor12