Plaatrecensie: Rats on Rafts - Tape Hiss Plaatrecensie: Rats on Rafts - Tape Hiss

De beer is los op langverwachte tweede plaat

, Guido den Boer

Plaatrecensie: Rats on Rafts - Tape Hiss

De beer is los op langverwachte tweede plaat

Guido den Boer ,

In het najaar van 2011 bracht de Rotterdamse viermansformatie Rats on Rafts hun debuutplaat "The Moon is Big" uit, en vanaf dat moment is de band niet meer weg te denken van de bühne. Wie de band ergens in de afgelopen paar jaar live heeft gezien weet dat het een energieke bak herrie brengt die zijn weerga niet kent. En hoewel The Moon is Big een bijzonder geslaagd debuut was, ontbrak de rauwheid die de band live nou juist zo krachtig maakt. Met dat gegeven in het achterhoofd moet Rats on Rafts de studio in zijn gedoken om te werken aan opvolger "Tape Hiss". Het resultaat? Een rauwe, heerlijke bak herrie zoals alleen Rats on Rafts die kan maken.

Wat een sterke manier om te openen is "Sleep Little Child", een ruim zeven minuten lange post-punktrack met allerlei geinige dynamiekjes en jolige zangpartijen. Mocht je indutten van dit slaapliedje, dan zorgen David Fagan en consorten er wel voor dat je snel weer rechtop zit. En dat slapen kan je al helemaal vergeten wanneer "Composition" aanzwelt, mooi doorgetrokken vanuit de opener. De band speelde dit nummer eerder al live en die energie is op plaat goed bewaard gebleven. En hiermee is de beer los en is Rats on Rafts op volle oorlogssterkte.

Dat "Powder Monkey" een vette plaat is wisten we al, de band bracht dit nummer vorig jaar uit op 7". Maar verdorie, wat past het goed op Tape Hiss! En met de ontiegelijk harde beuktrack "Rat Poison Face" daar nog eens achteraan kan de eerder losgebroken beer zelfs door de meest ervaren circusartiest niet meer getemd worden. 
 
Na al dit geweld komt het rustpunt "Seaside Tape Hiss" als een psychedelische donderslag bij heldere hemel, maar de band gooit het tempo al gauw weer omhoog in het van echo's doordrenkte "Zebradelic". Deze new wave-achtige track staat bol van de spanningsopbouw en baant zich vijf minuten lang een weg naar "Last Day On Earth", dat zich hier qua spanning en sound naadloos op aansluit.
 
En dan is het de beurt aan hekkensluiter "1-6-8 (Machine)", dat de band tevens als "single" heeft uitgebracht. Met één of andere rant die steeds harder en bozer wordt, maar waar verder geen woord van te verstaan is, gooit Rats on Rafts er de zoveelste bonk energie uit, als een trein zonder remmen op een steile berghelling. De grenzen worden opgezocht, overschreden en alles mag kapot. Alles moet kapot. Alles GAAT kapot. Geen half werk voor de ratten op hun vlotjes. En iets anders willen we ook helemaal niet. 
We hebben er even op moeten wachten, maar potverdorie, dan heb je ook wat! Rats on Rafts is helemaal terug en harder, rauwer en vooral beter dan ooit. Al doen ze nu tien jaar over hun volgende release, als Rats on Rafts daarmee weer zulke epische stappen neemt, verdienen ze dat geduld dubbel en dwars.
 
Het album is vanaf vandaag verkrijgbaar, wordt morgen gepresenteerd in V11 en staat uiteraard op de Luisterpaal
 

Zelf een album of EP aanmelden kan via redactie@3voor12zuidholland.nl onder vermelding van "Recensieverzoek". Alle te reviewen muziek dient digitaal te worden aangeboden. 

Tags

nu op 3voor12