Andrew Bird in zijn nopjes Andrew Bird in zijn nopjes

Meisjes met kippenvel en jongens met de mond open

, Tiemen Hiemstra (tekst)

Andrew Bird in zijn nopjes

Meisjes met kippenvel en jongens met de mond open

Tiemen Hiemstra (tekst) ,

Andrew Bird tourt op dit moment langs veel grote festivals en is maar wat blij dat hij op mag treden in de kleine zaal van de Oosterpoort, en dat valt te merken!

Meisjes met kippenvel en jongens met de mond open

Andrew Bird is een singer-songwriter uit Chicago, maar vaker nog is hij omschreven als multi-instrumentalist, wat ook niet heel gek is als je gitaar, viool, mandoline en glockenspiel speelt en daarnaast nog eens fluit en zingt. Met al die instrumenten maakt hij muziek die ergens ligt tussen indie en folk. Wat vooral geldt voor zijn laatste album ‘Noble Beast’ dat in januari uit kwam en waarmee hij nog steeds rond tourt. Op dit moment gaat die tour langs de grote festivals. Zo stond hij vier dagen geleden nog op Haldern en speelt hij morgen op Pukkelpop.

Maar tussen die massale optredens door heeft hij gelukkig ook nog tijd gevonden om ons vanavond (19 augustus) een wat intiemer concert te geven in een redelijk gevulde kleine zaal van de Oosterpoort. Dat hij zich fijner voelt bij zo’n kleinere groep mensen is duidelijk te merken. Andrew is op z’n gemak en geeft ons een parel van een concert.

Hoe merk je dat iemand op zijn gemak is? Nou, dat is bij Andrew Bird niet zo moeilijk te zien; hij trekt zijn schoenen uit, al na het eerste nummer. En daar staat onze held dan, op zijn sokken. Zo intiem kan het zijn. Vol overgave - het grootste deel van de tijd heeft hij zijn ogen dicht en deint zijn hoofd mee met de muziek- strijkt hij langs zijn viool en ook in zijn zang is te horen dat hij alles geeft. Dit is terug te zien in het publiek. Vooraan staat een meisje waarbij de haren op haar arm het hele concert lang overeind staan en naast haar staat een jongen die zijn mond geen seconde dicht weet te krijgen. Zij zijn diep geraakt, net als de rest.
 
Het concert voelt soms aan alsof we met z’n allen in het gras van een rozentuin naar Andrew Bird zitten te luisteren. De sfeer is heel prettig en ontspannen. Er zijn zelfs mensen die het voorbeeld van Andrew volgen en hun schoenen uittrekken. Zo ‘zitten’ we daar allemaal en genieten we van een prachtige afwisseling van vrolijke en kippenvelnummers. Het is net een sprookje.
 
Wederzijdse lijkt bijna het credo van de avond: Hij is 'verliefd' op ons omdat 'we weer eens wat anders zijn dan zo’n gigantisch festival publiek' en wij zijn verliefd vanwege zijn heerlijke muziek.  
 
 
 
 
 

nu op 3voor12