Curtis Harding in Doornroosje: muzikaal sterk maar onpersoonlijk Curtis Harding in Doornroosje: muzikaal sterk maar onpersoonlijk

Slop ’n Soul in de Nijmeegse poptempel

, Sven Bosch

De Amerikaanse soulzanger Curtis Harding debuteert in 2014 met de plaat Soul Power. Met inspiratiebronnen als Otis Redding en Sam Cooke wordt het album enthousiast ontvangen. De zoon van een gospelzangeres brengt in 2017 zijn tweede plaat Face Your Fear uit, waar de promotie ervan hem en zijn band 4 november naar Doornroosje in Nijmegen voert. Krijgen we vanavond een stevig potje broeierige soul, zoals zijn voorbeelden?

De band opent de avond krachtig. Het geeft het publiek een voorproefje van het genre waarin Harding en band zich begeven, wat Harding zelf ‘Slop ’n Soul’ noemt. Dit komt neer op retro-soul muziek, met invloeden als r&b, blues, psychedelic en rock. Soul met een randje dus.

De eerste helft van het optreden lijkt te fungeren als warming-up. Wanneer je luistert, hoor je vakmanschap terug in de achtergrondband van Harding. Maar wanneer je kijkt, zie je vooral een band die moeite heeft om interactie en een intrinsieke drive te vinden. Op Harding na wordt er vooral met stalen gezichten gespeeld. Dat straalt beheersing over hun muzikale product uit, maar veroorzaakt ook een onpersoonlijke houding richting het publiek.

Het concert

Curtis Harding
Zondag 4 november 2018
Doornroosje, Nijmegen

Curtis Harding

Curtis Harding

Voorspelbare, typische soulsound

De drummer en de bassist zijn duidelijk erg goed op elkaar ingespeeld. Ze doen niets te veel en niets te weinig. Ook de sound is voor elkaar. De gitarist speelt veelal chops en af en toe een solo, de drummer zorgt voor veel muzikale ruis door continu met een halfopen high-hat te spelen, en dan is er nog een bandlid dat alle ‘overige geluiden’ produceert door middel van een keyboard, een mini Moog en een saxofoon.

Dat geeft de band een eigen geluid, maar maakt het helaas ook erg voorspelbaar. Nagenoeg elk liedje lijkt op elkaar door deze manier van spelen. Los van Curtis’ eigen definitie over het genre, komt het achteraf vooral neer op een redelijk herkenbare soulsound. Desondanks zitten er sterke momenten in. De bij het publiek wat bekendere songs zoals ‘I Need Your Love’ en ‘On And On’ zijn sterk geschreven en bevatten onverwachte, goed uitgedachte muzikale ideeën.

Setlist

The Drive
Go As You Are
Next Time
On and On
Freedom
Need My Baby
Till the End
Face Your Fear
Castaway
Ghost of You
Heaven's on the Other Side
Keep On Shining
Dream Girl
Wednesday Morning Atonement
Need Your Love

Muzikaal gemak

Curtis hoeft weinig moeite te doen om foutloos te zingen. Hij zingt zuiver en zijn stemgeluid doet denken aan Al Green en Otis Redding. Ook toont Harding aan, als hij meespeelt op zowel akoestische als elektrische gitaar, dat hij veel muzikaal talent heeft. Als hij geen gitaar om zijn nek heeft, voegt hij vaardig en minimaal een tamboerijn toe dat de ritmesectie (vooral in combinatie met de drums) erg ten goede komt. Wat mist zijn backing vocals, die zouden zijn goede stem nog beter tot zijn recht kunnen laten komen.

Encore:
Beautiful People
Drive My Car
As I Am

> Website Curtis Harding

Curtis Harding

Prima, maar niet bijzonder

Kregen we vanavond een stevig potje broeierige soul? Niet helemaal. Over het algemeen is het een degelijk optreden, zonder al teveel verrassingen, risico of indruk. De band is solide, maar speelt erg op safe. Live wordt weinig toegevoegd aan de nummers in vergelijking met de muziek op de twee albums. Af en toe is er ruimte voor een solo – die dan ook in het origineel zit -, maar daar blijft het ook bij. Harding en zijn band speelden, inclusief toegift, een uur en een kwartier in een bijna uitverkochte grote zaal. Speltechnisch zijn er weinig fouten op te merken. Daarentegen ontbrak het wel aan enthousiasme.

advertentie
#dagdesoordeels
Laatste nieuws en artikelen van 3voor12 Gelderland