Showcase Donnerwetter: Interview met Rocco Ostermann Showcase Donnerwetter: Interview met Rocco Ostermann

“Ik draai de wetmatigheden graag om en blaas de noten vervolgens de lucht in“

, Tekst en foto's: Eric Veltink. Video: Bernard Bodt en Renée Wouters

Showcase Donnerwetter: Interview met Rocco Ostermann

“Ik draai de wetmatigheden graag om en blaas de noten vervolgens de lucht in“

Tekst en foto's: Eric Veltink. Video: Bernard Bodt en Renée Wouters ,

Een interview met Rocco Ostermann, bekend van onder meer Shaking Godspeed en Magic Fish, staat bij voorbaat garant voor een container vol prachtige verhalen en quotes. Ik ontmoet hem in zijn woning in het Spijkerkwartier. Een echte muzikantenwoning, sfeervol ingericht met een keur aan prachtige lampen op slechts enkele vierkante meters. Een gesprek over - hoe kan het ook anders - heel veel muziek.

Donnerwetter. Waar komt de naam vandaan en waarom hebben jullie ervoor gekozen?
We staan tegenover elkaar aan wat je een bar kan noemen in Rocco’s keuken. Hij steekt van wal.
Er waren aanvankelijk twee namen, ‘Makake Biest’ en ‘Donnerwetter’. Een zogenaamde Germaanse krachtterm wat zoiets betekent als, Allemachtig, Eureka!!, of GVD, heb je dát gezien, of heb je dat gehoord!? Op sommige momenten in ’t leven slaan sommige dingen in als een bom, dáár heb ik ’t over. Ik houd van die momenten die je leven veranderen. Dat gevoel hadden we ook toen we met deze band begonnen. We willen mensen verrassen met allerlei muzikale beelden, en absolute melodieën. Dat ze denken: ‘Donnerwetter! Hoe kom je erop!?’. En ja, het is ook een weertype…

Wat is de voorlopige geschiedenis van de band?
Wout Kemkens en ik doen beiden gitaar en zang en Matthijs Stronks neemt de (bas)toetsen voor zijn rekening. De keuze voor de nieuwe drummer zijn we nu aan het maken. We begonnen in de herfst van 2012, Wout (eveneens Shaking Godspeed) en ik. De bedoeling was om spannende muziek te maken die vooral onszelf zou verrassen zonder al die conventies waar popmuziek onder gebukt gaat. Wout heeft een unieke, sonische gitaarstijl. Ik ben meer een romantisch-psychedelisch ingesteld figuur. We dachten dat als je die twee wolken op elkaar laat clashen je zeker Donnerwetter zou krijgen. We gingen op twee houten stoeltjes tegenover elkaar zitten en begonnen…

Wat is het belang van de showcase van aankomende donderdag?
Dat is heel simpel. Er komen voor ons belangrijke mensen kijken of we live ook capabel zijn om de sfeer van de plaat over te brengen op het publiek. Men wil weten welk ‘Fleisch Mann in die Kuip’ heeft. Mensen van PIAS, Wisseloord en indirect EMI. Wisseloord is bezig met een eigen label, en diegene die daar voor verantwoordelijk is werkt onder andere ook met Nick Cave. Mocht het één en ander in goede aarde vallen kan dat voor Donnerwetter de deur richting rest van Europa openen. George Baker staat natuurlijk fijn op zo’n affiche voor dit interview, maar hij is wel degene die zich hard voor ons maakt. Hij vindt onze muziek en de Quintin Tarantino-achtige feel van de band te gek en ja, hij is erbij.

Kun je de muziek en de extremen binnen de muziek van Donnerwettter omschrijven?
Donnerwetter luistert als een spannend poëziealbum,waarin de zang redelijk centraal staat. Dat gaat van rauw tot romantisch, en af en toe laten we de nootjes vreemd dwarrelen, en wordt de notenbalk gekanteld en als hangmat opgehangen tussen twee bomen van kerels, te weten Howlin’ Wolf, en Dr John, die zelf een wild gebarende Captain Beefheart op z’n rode sofa heeft liggen. Ik draai de wetmatigheden graag om en blaas de noten vervolgens de lucht in. 

Hoe verloopt het proces van idee naar uitgewerkt nummer doorgaans?
We proberen open te staan voor alle ideeën. En daardoor, en óók omdat we lak aan conventies hebben, of zelfs stijlgericht, klinkt het zoals het klinkt op zichzelf! We wachten ook niet op inspiratie of zo. Inspiratie is dope, gewoon beginnen!... Eén van mijn belangrijkste muzikale ervaringen ooit was toen ik ten tijde van Magic Fish ’t idee kreeg voor alle woorden uit de tekst een akkoord te zoeken wat ook zo klonk, het dus in muzikale beelden te vangen. Als het woord bv 'shit' zou zijn geweest, dan zocht ik ook naar een akkoord waar als het ware de strontlucht vanaf kwam. Soms wilde ik die geurende hoop stront zelfs in één enkele noot vangen! Ik denk veel in beelden. Soms is de tekst er eerder, soms de muziek. Bijvoorbeeld het verhaal van de schele hond, een gelaagde fabel over ijdelheid. Hij is een uniek figuur en ziet zichzelf als apart, buiten de boot. Hij hoort van een tuin in Arnhem waar allerlei dieren zichzelf alleen maar laten bewonderen en beetje vreten. Dat lijkt ‘m wel wat, en wil er zijn vrijheid voor opgeven. Op weg naar die tuin beleeft hij allemaal avonturen. Die avonturen zijn uiteindelijk meer vormend dan de goddelijke hond te zijn. 'Yeah, the cross-eyed dog, going nationwide!'

We laten het even bezinken, trekken een nieuw blik Grolsch open, zetten Nick Cave’s 'Stagger Lee' op Glastonbury op en vervolgen het interview.

Waarom vind je Donnerwetter het beste dat je ooit gemaakt hebt?
Omdat domweg alles op z’n plek valt en ik nog nooit zo goed heb gezongen als op deze plaat. Alles bijna in een one-take, en dat heb ik nog niet zo vaak ervaren. Veel mensen benadrukken hun breekbaarheid in hun muziek, soms tekstueel, soms met hun stem. Zoals Jeff Buckley-adepten met een halve liter wasverzachter in hun strot zingen, zo probeer ik elk profiel op m’n stembanden al naar gelang de weg die ’t liedje opgaat. Ik weet nog dat ik keeper was bij De Graafschap, een soort van Edwin van der Sar avant la letttre. Ik wilde vliegen, wilde een stylist zijn, maar net als Edwin hoefde ik niet te vliegen omdat ik zo groot was en vrij goed kon voorspellen waar de bal heen ging. De reden waarom ik dacht dat ik er niet veel van kon, was dus mijn ijdelheid, omdat ik me dus geen stylist voelde, omdat ik dus wou vliegen, wilde zweven. Honderd-en-tien kilogram puur spieren, tegenstanders waren bang voor me. Dat vliegen wil ik ook in de muziek, zonder angst, ijdelheid en wat iemand ervan vindt. Ik herken m’n spel zoals ik het voetbal doorzag. En nu wil ik gewoon alles d’r uit halen wat er in me zit en bij Donnerwetter gaat ’t als vanzelf. Ja, werkelijk alles valt op z’n plek.

En wat zijn de muzikale helden van Donnerwetter?
Matthijs: Moeten we even Ben Hur opzetten..? Rocco vult aan: Je kan spelend in een band met 5 dingen te maken krijgen. Je kan zanger zijn, instrumentalist (solist), tekstschrijver, componist en performer, en aangezien ik met al deze facetten bezig ben heb ik op elk gebied een bult inspiratiebronnen of zogenaamde helden. Howlin’ Wolf, Captain Beefheart, Tom Waits, Jacques Brel, Frank Sinatra, Frank Zappa, en Elvis, om er een paar te noemen, hebben zeker hun sporen bij me achtergelaten en dan vóóral in de benadering van hun muziek. Ik hoef ze niet na te spelen, perse. Ze beïnvloeden me, maar hoop vooral mezelf te zijn.

Een leven dat vrijwel enkel bestaat uit muziek maken, waar doe je het voor?
Muziek maken? Om een leven lang blij te zijn, lol te hebben en me te verbazen. Natuurlijk is het is wel eens 'On the road, in ’t rood', maar muziek maken is ademen, leven.

Tot slot: waarom moet Arnhem donderdagavond naar de showcase in Musis Sacrum komen?
Ze zullen een optreden lang spannende muziek horen. We spelen de hele plaat en het wordt een geïnspireerde avond. En ja, het is gratis.

Wat:        Showcase Donnerwetter
Waar:      Musis Sacrum Arnhem
Wanneer: Donderdag 26 juni, 21:30 uur

nu op 3voor12