Behind the Corner editie 7: experimentele afwisseling Behind the Corner editie 7: experimentele afwisseling

Druk programma houdt het publiek in beweging

, Taggi Eenstroom en Bernard Bodt

Behind the Corner editie 7: experimentele afwisseling

Druk programma houdt het publiek in beweging

Taggi Eenstroom en Bernard Bodt ,

Behind the Corner staat inmiddels stevig in de schoenen. Vanavond werd het experiment dan ook niet geschuwd. De organisatie pakte uit met een zeer afwisselend programma; van dansbare electro tot een akoestische rockset. Maar ook het dromerige EON beklom de bühne. Hooked sloot de avond af met gastmuzikant Dick Kemper van Vandenberg.

Langzaam druppelen de eerste bezoekers binnen. Ze kletsen en nuttigen een drankje. Net als bij eerdere edities van Behind the Corner is er een druk programma. Het publiek wordt geen minuut rust gegund en speelt een spelletje pingpong van het ene podium naar het andere. Dit lijkt de sfeer echter juist ten goede te komen. Men blijft langer hangen, en vanuit de andere zalen binnen de Radstake komen er ook nog mensen een kijkje nemen.

Op het kleine podium begint rond half tien de eerste band: Fortress. Dit vijftal speelt relatief gecompliceerde nummers. Daarmee maken zij het zichzelf lastig. De band doet erg zijn best, maar de muzikanten zijn nog niet voldoende op elkaar ingespeeld. Het collectief maakt dan ook een gespannen indruk. Daarnaast zijn de vocalen een tikkeltje te dramatisch, en vliegt het qua toon nogal eens uit de bocht.

Op het hoofdpodium speelt vervolgens Elephant Inc. Dit trio zet in met een stevige beat, waarna ze diverse effecten toevoegen. Zanger Timo Pennings heeft een prettig stemgeluid. Bij het eerste nummer krijg je zo’n welbekend YES-gevoel. De beats nodigen uit om te dansen en swingen. De band is strak, en het geheel knalt. Wel blijkt na het derde of vierde nummer dat die formule op zo’n beetje elk nummer los gelaten is. Na het vijfde of zesde nummer gaat het zelfs een beetje tegenstaan.

Op het kleine podium staan inmiddels de heren van The Grit. Deze rockformatie speelt vanavond een akoestische set. Dit gaat ze prima af. De liedjes, die gekenmerkt worden door pakkende refreinen, komen goed over. Het vederlichte gitaarwerk van Jeroen Settels en Renee Bergervoet biedt een prima tegenwicht aan het rauwe maar ietwat afgeknepen stemgeluid van zanger Michel van de Krabben. Het strakke drumwerk van Ramon de Winter brengt een tikkeltje pit in het geheel. Door dit alles is het optreden één van de betere van deze avond.

Viermansformatie EON speelt hun alternatieve poprock op het hoofdpodium. Ze strijken hun muziek als een warme deken over het publiek uit. Vincent Beijer overgiet de mooie composities met zijn hoge, dromerige stemgeluid. De nummers lenen zich echter niet voor een makkelijke luistersessie; ze vergen concentratie. Of het publiek daar op zit te wachten, lijkt naarmate de set vordert de vraag.

Op het kleine podium staat lichtere kost te wachten: The Sharp Dressed Men. Allen gestoken in een strak pak, brengen zij originele covers ten gehore, afgewisseld met eigen nummers. Van Nederlandstalig tot Duits en Engels. De mannen zijn van alle markten thuis. Er komt zelfs nog een eerbetoon aan de vrouwen voorbij, gezongen door de bassist. Want je hebt grote vrouwen en kleine vrouwen en schijnbaar nog vele andere soorten. Ook opvallend is de mondharmonica; Sharp Dressed Men is een prettige band.

Dan de afsluiter van de avond: Hooked. Zijn zij net zo briljant als twee maanden geleden? Helaas niet! Dat ligt voornamelijk aan de keuzes voor minder voor de hand liggende covers van onder andere Jamiroquai (Deeper Underground), King Crimson (Three Of A Perfect pair) en The Black Keys (Lonely Boy). Wel is het ook deze keer weer een lust voor je oren. Er staan namelijk wel goede muzikanten op het podium. Zo laat zanger Lawrence Mul horen dat hij echt met kop en schouders boven de overige zangers van deze avond uitsteekt. Samen met gast Dick Kemper (Vandenberg) zet hij een uitstekende versie van Rock N Roll en Whole Lotta Love van Led Zeppelin neer. Verder toont Meindert Bussink aan dat hij naast een kundige organisator ook een vakbekwaam gitarist is. Hooked is en blijft de perfecte afsluiting van een avondje Behind The Corner. Dat wordt verheugd uitkijken naar een volgende editie!

nu op 3voor12