Afgelopen zaterdag vond in Nijmegen voor het eerst een Club 3VOOR12/Arnhem-Nijmegen plaats met louter singer-songwriters.

Stichting GetU, een muzikaal initiatief van Geert Jans uit Nijmegen die met regelmaat intieme concerten organiseert in Café Thuis en de Lutherse Kerk, zet deze avond in het teken van de pure liedjes met vier liedjesschrijvers uit het bestand van het Gelders Singer Songwriter Festival. Het blijkt een interessante mix op te leveren van diverse stijlen en sferen. Een beeldverslag.

De Harderwijker Casper Adrien, inmiddels woonachtig in Utrecht, is vanavond de meest 'klassieke' singer-songwriter. Hij opent de avond met folky songs van hoog niveau en laat het publiek met regelmaat de adem inhouden. Casper heeft mede-Utrechter en tevens singer-songwriter Daniël Versteegh uitgenodigd om een duet en een solonummer te doen. Ook hij weet het optreden te voorzien van een ontroerende rand. De Arnhemmer Hills, in het dagelijkse leven Anne-Maarten van Heuvelen geheten, grijpt zijn optreden aan om zijn liefde voor de blues op afwisselende en soms hilarische wijze te tonen. Met samples en loops tovert hij soms hele blueskoren uit Alabama tevoorschijn.

Duidelijk voorzien van een flinke dosis podiumtalent zet Roel Smeets op enorm energieke wijze een afwisselende set neer, waarbij zijn stem een vergelijking met die van Conor Oberst (Bright Eyes) oproept. Wat meer energiecontrole zal Roel's beheersing van en talent voor het singer-songwritervak zeker benadrukken! Roel Smeets laat ons een kijkje in zijn leven nemen, licht de herkomst toe van zijn overhemd (schoonvader) en zijn broek (twijfel tussen schoonmoeder en een vriendin) en speelt tussendoor zijn nummers, die ietwat contrasteren met de opgewekte sfeer. Het publiek wordt heen en weer gesmeten tussen alle vormen van emotie.

Dear Jane neemt het publiek net als Hills mee naar de zuidelijke staten van de USA, met hun mix van folk, country, blues en rock. Een flink arsenaal aan instrumenten hebben de heren meegenomen uit Arnhem: De cajon, mondharmonica, drie gitaren, enkele niet nader te identificeren percussie-instrumenten en zelfs de triangel pasten in de auto. Deze statische setting is voor Remco en Tse vrij nieuw: Dear Jane speelt vaker in kroegen met rumoerig publiek. Een omgebouwd punknummer van hun andere band lijkt voor het luisterpubliek van vanavond dan ook wat misplaatst, maar wordt goed ontvangen. Waar de slaven zich vroeger door middel van zang door de lange werkdagen heensloegen, werkt Hills zich met humor, drama en zeker ook gevoel door zijn set heen. Ter afsluiting wordt het publiek uitgenodigd om op het ritmische a capella-gezang zij aan zij balen fictief katoen te sjouwen.

Roel Smeets

Roel Smeets

Dear Jane

Dear Jane

Dear Jane

Casper Adrien

Hills

Daniël Versteegh