Popronde in Arnhem trekt wederom veel publiek Popronde in Arnhem trekt wederom veel publiek

Succesvolle editie in Gelderse hoofdstad

, Tekst: Weeren/Mennink/Kwant/ Bagijn/Brunbeck/Hubers/Scholtens,

Popronde in Arnhem trekt wederom veel publiek

Succesvolle editie in Gelderse hoofdstad

Tekst: Weeren/Mennink/Kwant/ Bagijn/Brunbeck/Hubers/Scholtens, ,

Ook dit jaar was er weer veel animo voor de Popronde-acts die acte de présence gaven in Arnhem. In diverse gevallen hingen de belangstellenden met de benen uit de cafés, een teken dat de Popronde enorm leeft. En zo moet het blijven. 3VOOR12/Arnhem-Nijmegen deed een greep in de muzikale grabbelton.

Succesvolle editie in Gelderse hoofdstad

Voor Go Back to the Zoo werpt het spelen in de Popronde zijn vruchten af. De band raakt steeds beter op elkaar ingespeeld en maakt vanaf het begin een gedreven indruk. Opener en 'Pax-cover' Cappuccino zet de toon voor een lekker uptempo optreden. Hoewel het publiek in café Barok op afstand blijft kijken (het is pas vlak na negenen), weet men het optreden van het viertal wel degelijk op waarde te schatten. I Kissed Charles geeft in het bomvolle café 4All temidden van een bank en een huiselijk vloerkleed bijna een huiskamerconcert. De synthpop van de jonge groep uit Meppel is energiek en aanstekelijk en de merchandising vindt dan ook gretig aftrek na afloop. De vijfmansformatie Yoshi Breen moet het vooral hebben van de ingenieuze liedjes. "Vriendelijke catchy poptunes", zoals ze het zelf noemen. Het opneningsnummer in Café De Kroeg is dan ook een vreemde eend in de bijt, want de track had zo bij Nirvana op de setlist kunnen staan. Daarna is het tijd voor een aantal sixties-achtige liedjes, een paar ballads waarbij de zanger achter de piano kruipt en aan het eind een rocker met Hendrix-invloeden. Veel songs ontberen echter spanning en verrassing. De zanger heeft een mooie warme stem, maar delft regelmatig het onderspit tegen de opdringerige ritmesectie. Al met al een vlak optreden. Dat kun je gelukkig niet zeggen van show van Good Dog Happy Man. De winnaars van de Grote Prijs van 2007 zetten in Café Barok een hypnotiserende set neer, waarin de muzikale kwaliteiten van de vier bandleden optimaal tot hun recht komen. Hoekige indie wordt afgewisseld met jazzy Hammond-stukjes en funky ritmes. In een hoog tempo worden de gevarieerde nummers over het publiek gestrooid, dat geboeid staat te luisteren. Ook de bandleden zelf gaan helemaal op in hun muziek. Sterkste punten zijn de retestrakke drummer en de subtiele keyboardspeler, maar eigenlijk doe ik dan de fascinerende zanger-gitarist en de stoïcijnse bassist tekort. Prima band, prima optreden. A Silent Express, de vierkoppige band die in 2007 de publieksprijs bij de Grote Prijs won, speelt vanavond in een goed gevulde Ierse pub Mick O'Connells. Met een bandnaam die aan knuffelrock doet denken weten deze heren het publiek mee te voeren met hun strakke, ritmische poprock. De stemming zit er goed in, het publiek geniet en zo ook de band. Het 'officieel' afsluitende nummer 'More is not enough', doet het publiek naar meer verlangen. En meer komt er. We gaan nog genoeg van deze Groningse jongens horen. Sommige zangeressen kunnen met hun stem glazen laten springen. Coco doet het anders: na twee nummers heeft de fragiele doch pittige zangeres de decordoeken die achter en naast de band bevestigd zijn, met haar weergaloze stem omlaag getrokken. Een voordeel daarvan is dat het volk dat buiten het ramvolle Babocafé staat, nu ook kan genieten van deze aantrekkelijk ogende en klinkende band. De door soul, slowfunk en blues beïnvloede muziek maakt een dansfeestje los, waarbij de aandacht van het publiek niet verslapt. De voormalig Arnhemse Coco - die met haar loepzuivere en rauwgouden stem soms Jopliniaans klinkt - en haar strakke band zijn goed op elkaar ingespeeld en solliciteren openlijk en met recht naar een optreden in Luxor Live. In het in hoog tempo vollopende Kultuurhuis Bosch is inmiddels Orange Glow begonnen aan haar optreden. De oranje schemerlampen die op het podium staan opgesteld verhogen de sfeer die de band wil uitstralen. Na een wat gloedvol en rustiek eerste deel van de show gaan de lampen wat feller schijnen tijdens het tweede gedeelte. Het tempo neemt wat toe en de nummers worden wat steviger. De cello die in de laatste twee nummers haar intrede doet, voegt een aangename extra laag toe aan de intense beleving van Orange Glow. Als de oranje gloed is gedoofd sluiten The Routines met een staaltje hoogstaande elektro deze editie van de Popronde in Arnhem af. We kunnen niet wachten tot volgend jaar. Gelukkig hebben we op 7 en 8 november de 'lokale Popronde-versie' in de vorm van de Gesel XL in Arnhem. Opnames van Rick Treffers en Orange Glow in Kultuurhuis Bosch en andere shows tijdens de Popronde zijn te bekijken op de site van Next Best Band, via de link in de rechterkolom.

nu op 3voor12