DOOL en GOLD laten publiek smullen in Neushoorn DOOL en GOLD laten publiek smullen in Neushoorn

Hollands glorie blaakt groots aan darkrock-horizon

, Tekst: Jurgen de Raad | Foto's: Oscar Anjewierden

Op de valreep van het jaar presenteert de Leeuwarder Neushoorn in zijn intieme Arena-zaal twee Nederlandse bands waarmee het in het afgelopen jaar hard is gegaan. Uitgebrachte albums konden nationaal als internationaal rekenen op goede tot zeer goede kritieken en een waslijst aan optredens werd afgewerkt. Zowel DOOL als GOLD drukken elk geheel hun eigen stempel op tussen darkrock en post metal inzittende terreinen. Ze zitten ermee inmiddels stevig tegen het plafond van de binnenlandse rock- en metalscene aan en het buitenland lonkt.

De Rotterdamse stadgenoten van DOOL, GOLD, laten als eerste podiumbestijgers veel van hun recente langspeler Optimist voor het voetlicht treden. De bijtend bedoelde albumtitel die geheel aansluit bij waar het zwartgallige GOLD voor staat. Met een pessimistische kijk op de mensheid anno nu. 'Binge-watching the world collapse, comfortably sitting there hardly paying attention' is de openingszin van het gemeen onder de huid gaande You Too Must Die. GOLD vertaalt de recente teloorgang van een verziekte wereld in zijn indringende en bezwerende nummers. 

GOLD

Aangevoerd door de charismatische zangeres Milena Eva. Zij tilt het ´marcherende´ liedwerk naar nadere hoogtes, met haar tamelijk magische en vaak vervreemdende vocalen. Yle vocalen – fraai uitversterkt – die kalmte kennen maar tegelijkertijd dwingend zijn. Als gegoten zittend op de bedwelmende, herhalende ritmes van krachtpatsende drummer Igor Wouters. Een stuwende kracht pur sang, die GOLDs prangende beklemming goed doet ventileren. In die postpunk-cadans, in de geest van Joy Division of Killing Joke.

Uit black en doom metal puttende riffs stutten verder de fundamenten van de tracks. Pakkende duistere gitaarmelodieën lopen geraffineerd door het meestal aanzwellende materiaal heen. Uitermate boeiend, hoe de band in die vaak krachtig ploegende cadansen laag voor laag ontrafelt.    

De mooi gevulde Arena krijgt vanavond onder meer van DOOLs bewierookte debuutalbum Here Now, There Then indrukwekkend uitgevoerde tracks voorgeschoteld. Vorig jaar oktober maakte het collectief al goede indruk op het Into The Void festival, in diezelfde zaal. Maar het tussentijds aardig platspelen van het Nederlandse clubcircuit, het doen van diverse clubshows elders in Europa en het verschijnen op festivals als Lowlands, heeft DOOL in oog en oor duidelijk gebracht tot wat het nu is. En dat is een compact en robuust spelende band waarvan de live-routine smakelijk afdruipt. Opener The Alpha kruipt zodoende dreigend over je heen met zijn heerlijk straffe en inpakkende Tool-achtige riffs.

'De band laveert zo eigenlijk feilloos tussen stevig rockende passages en meeslepende melodieuze intermezzo┬┤s'

Voormalige bandleden van het gewezen occulte rockfenomeen The Devil´s Blood zwermden uit in het ondertussen eveneens furore makende Death Alley en in de vanavond aantredende formaties. Het rituele van The Devil´s Blood toont zeker overeenkomsten met het sfeergoed van DOOL. Laatstgenoemde put verder echter uit een hoorbaar breder opgezet geluid. DOOLs darkrock schuurt met subtiele poppy aanstekelijkheid langs stijlen als wave, goth en post metal. De band laveert zo eigenlijk feilloos tussen stevig rockende passages en meeslepende melodieuze intermezzo´s. Old school heavy metal vloeit kleurrijk maar afgepast door in het prachtig gelaagde spel van de drie gitaristen, inclusief dat van zangeres en boegbeeld Ryanne van Dorst. Die de voorbijkomende songs loepzuiver aftopt met haar pure, doorvoelde zang inclusief kenmerkende rauwe randje.

'In de uitgekookte symbiose van stijlen daalt een dynamisch spanningsveld op je neer'

DOOL

DOOLs epos, het goed tien minuten durende Vantablack, illustreert treffend hoe de band zijn gevoel voor slepende dramatiek koppelt aan het haarfijne spel. In de uitgekookte symbiose van stijlen daalt een dynamisch spanningsveld op je neer. En, het mag gezegd worden, het Friese bloed in DOOL doet het verdomd lekker. Bassist JB van der Wal – ook bekend van onder andere Herder – is de laatst aangeschoven telg bij de Rotterdammers en geeft het laag in de huidige bandsound een opvallend smeuïge boost. Ook een behoorlijke blikvanger, headbangt er vrijwel continu op los. Mooi.

Een verrassende doomy uitvoering van de Killing Joke gothrock-klassieker Love Like Blood is richting het einde van de set een lekkere kers op de taart. DOOL brengt - resumerend - een zeer sterk optreden deze avond. Misschien soms iets te afstandelijk in zijn presentatie, maar waar verder ´gewoon´ echt alles aan klopt. Het gezelschap bevestigt eens te meer tot de top van het harde muzieksegment in Nederland te behoren. En dat met nog maar één full-length op zak. Een knappe prestatie dus.

GEZIEN

DOOL + GOLD
Neushoorn, Leeuwarden
Zaterdag 23 december 2017

nu op 3voor12