#WTTV15: De comfortabele roadtrip met Jacco Gardner #WTTV15: De comfortabele roadtrip met Jacco Gardner

Hoogtepunten niet gemakkelijk te vinden, maar constant subtiel aanwezig

, Tekst: Wouter Hoogland | Foto's: Anna Span

#WTTV15: De comfortabele roadtrip met Jacco Gardner

Hoogtepunten niet gemakkelijk te vinden, maar constant subtiel aanwezig

Tekst: Wouter Hoogland | Foto's: Anna Span ,

Ze zijn net terug van een Amerikaanse tour en nu krijgen Jacco Gardner en band de bitterzoete taak om Welcome to The Village te openen. Altijd een lastige positie, want je moet knallen om een nog koud publiek mee te krijgen. Knallen doet Jacco niet, grijpen wel: door de sterke samenwerking tussen de bandleden is het optreden indrukwekkend in zijn subtiliteit, wat het een perfect ontspannen begin van het festival maakt.

HET CONCERT
Jacco Gardner, Welcome to The Village, Bontebok, vrijdag 17 juli 2015

DE ACT
Al vanaf het eerste nummer laat Jacco zich van zijn beide kanten zien: hij begint als een in zichzelf gekeerde folkie, zichzelf met melancholisch gitaargepluk begeleidend. Aan het einde van het nummer is hij nog net zo in zichzelf gekeerd, maar heeft hij zich ontpopt tot een ware leider van een psychedelische doch overweldigende band. Het is namelijk niet eerlijk om Jacco Gardner als een eenmansproject te zien: de kracht van het optreden zit namelijk in de sterke samenwerking tussen de bandleden. Met name de nostalgische toetsen, maar ook door de stuwende bas, de subtiele gitaar en de Tame Impala-achtige drums (voorin in de mix) vormen een sterke basis voor Gardners nummers.

Een sterke band dus, maar de momenten waar ze hun kracht echt laten zien zijn moeilijk te vinden. Natuurlijk is het repertoire van de band niet één van enorme pieken en dalen, dus aan dit specifieke optreden ligt dit niet. Desalniettemin is het gebrek aan interactie met het publiek hierdoor des te duidelijker. Gelukkig wordt er een boel goedgemaakt met de hoge kwaliteit van het spel.
 
HET NUMMER
Het is vooral de zonnige, ontspannen sfeer van de muziek dat het veld voor de Grootegast  vol trekt. Een nummer als het instrumentale Outside Forever is daar kenmerkend voor: een midtempo jam waarin een ontspannen klavecimbel/synthesizerpartij wordt doorbroken door een lekker vintage fuzzgitaarlijntje, met daarover prachtige Beach Boys-harmonieën gedrapeerd. Hoewel het niet een nummer is wat het publiek kan overdonderen, is het wel één die de sterke kanten van de band benadrukt.
 
HET MOMENT
Overdonderen is misschien wat te sterk uitgedrukt, maar verrassen kan Jacco Gardner wel. Zo wordt met single Another You het geheel plotseling dansbaar. De set lijkt op een keerpunt terecht te zijn gekomen, maar schijn bedriegt: na de uptempo onderbreking zakt de band weer terug naar de ontspannen sfeer. Dit soort opzwepers dwingen het publiek toch om scherp te blijven.
 
OOK OPMERKELIJK
Nu moet ondergetekende zelf ook toegeven dat termen als “vintage” net iets te veel met deze band en (ook in dit artikel) met Jacco Gardner in verband worden gebracht, maar ik kan het niet laten: de enorme kringloop-style lappendeken die als achtergrond van de Bontebok fungeert is natuurlijk wel perfect voor deze muziek.
 
HET PUBLIEK
Ondanks het weinige contact met zijn toeschouwers weet Gardner het veld dus wel vol te krijgen, al blijft op een handjevol mensen na iedereen wel zitten. Maar kun je dat ze kwalijk nemen met zulke ontspannen muziek? Misschien is het juist een compliment voor de band dat het publiek zich lekker uitstrekt. 
 
HET OORDEEL
Jacco en de rest mogen dan net terug zijn van een tour door de V.S., maar dit is toevallig ook hoe je het gevoel dat hun optreden hier op Welcome to The Village opwekt kunt omschrijven: als een roadtrip door uitgestrekte canyons en slaperige oude provinciestadjes, met af en toe een steile afdaling of snelle interstate om je achter het stuur wakker te houden. Let wel: dit is wel een roadtrip in een héél comfortabele auto.
 

Nu op 3voor12