Recensie: Icky Pack - EP Recensie: Icky Pack - EP

, Wouter Hoogland

Recensie: Icky Pack - EP

Wouter Hoogland ,

Lo-fi is hip. Vooral vanuit de VS worden muziekliefhebbers de laatste tijd overspoeld met bands die de gruizige, gekartelde garagesound opzoeken. Nederland bood nog niet veel in dit genre, tot nu: Leeuwarder Yorn Overwijk (Downbeat Maestros, eerder The Heatmachine) brengt in zijn eentje onder de naam Icky Pack een ep uit met daarop vijf pompende, schurende, maar verrassend heldere rock-’n-rollsongs.

Zoals Yorn in een eerder interview met 3VOOR12/Friesland al uitlegde, wordt de sound geheel bepaald door twee dingen: een omgebouwde gitaar die afzonderlijk de bas- en gitaarsignalen uitzendt en een drumcomputer gevuld met zelf opgenomen samples. De combinatie gitaar-drumcomputer roept misschien een link met The Kills op, maar Icky Pack klinkt anders: de songs zijn melodieuzer, minder bluesgericht en komen minder pretentieus over.

Opener Blaque Fever + Heartache bepaalt de sound van het overgrote deel van de ep: een drijvende, rudimentaire drumlijn met een fuzzy klinkende gitaar, allemaal zo lo-fi dat je de loszittende draadjes bijna kunt horen. Daaroverheen klinkt Yorns stem verrassend helder. Dit doet het geheel goed: de nummers verzuipen niet in hun eigen sound.

Het tweede nummer, Unchanged is qua toonzetting duidelijk lichter, waardoor de zware beat enigszins vervreemdend werkt. Door de minimale samenstelling van het project mist het nummer ook wat dynamiek, waardoor de vier minuten durende song langdradig aanvoelt. Icky Pack haalt duidelijk zijn grote kracht uit zijn kortere, meer sleazy nummers zoals duet Liar’s Love (met Anke de Vries) en instant hit Alibis. Vreemde eend in de bijt is Ballad of the Beard, maar deze akoestische afsluiter blijft, ondanks de afwijkende samenstelling, door Yorns kenmerkende stemgeluid mooi in één lijn met de rest van de plaat.


Het zou zomaar kunnen dat het lo-fi-geluid een trend is die binnen korte tijd weer achterhaald is. Hopelijk vergaat het Icky Pack niet zo: de ep doet na een enkele luisterbeurt al verlangen naar een volledig album en (hopelijk de single) Alibis is al twee dagen lang niet uit het hoofd van ondergetekende te slaan. Let goed op dit project, want hier gaan we gegarandeerd meer van horen. 

Nu op 3voor12