MadNes Dag 1: meer dan een muziekfestival MadNes Dag 1: meer dan een muziekfestival

's Middags surfen, 's nachts crowdsurfen

, Tekst: Jan Paulus van der Meulen | Foto's: Casper Avi Setz & Alwin Sinnema

MadNes Dag 1: meer dan een muziekfestival

's Middags surfen, 's nachts crowdsurfen

Tekst: Jan Paulus van der Meulen | Foto's: Casper Avi Setz & Alwin Sinnema ,

MadNes, aanvankelijk ontstaan uit een gek idee in de kroeg, is uitgegroeid tot een volwaardig en succesvol festival. De editie van 2013 was ruim voor aanvang volledig uitverkocht. Het idee: skaten, surfen en vele andere activiteiten combineren met muziek. Naast binnenlandse acts als Splendid en Maison Du Malheur staan er ook internationale acts op het programma, onder andere het Oostenrijkse Russkaja en de Australische band Sticky Fingers. Net als in de kroeg is plezier de hoofdmoot; het middel zijn de activiteiten en de muziek.

Dag 1 is een dag van opstarten en acclimatiseren. De camping stroomt langzaam vol en de eerste mensen beginnen aan hun kite- en surf clinics. Als de avond valt zijn de eerste klanken vanaf het Pennyboard Stage te horen: Straight From The Fridge luidt het muzikale gedeelte van het festival in en laat meteen de bedoeling van het festival zien. De band speelt heerlijke funk en soul waarop lekker gedanst kan worden.

Onderweg naar het hoofdpodium zien we dat MadNes meer te bieden heeft dan alleen muziek. Een flinke skateramp torent bijvoorbeeld hoog boven de bierkraam uit – of nou ja, een 'bierkraam’ is het ook weer niet echt, want er worden veel verse sappen en fruitcocktails verkocht. Het woord “groen” staat duidelijk met hoofdletters vermeld in het woordenboek van de organisatie. Zo kunnen bezoekers hun steentje bijdragen door groene energie op te wekken op de fiets of na afloop met z'n allen het strand schoon te maken.

BMX'ers

Nog even een laatste blik op de BMX’ers op de ramp en dan is het tijd om door te gaan naar Palio Superspeed Donkey, de act die ondertussen op de mainstage staat. Met een gemiddelde leeftijd van 16 jaar zijn deze bandleden de jonkies van het festival. Ondanks dat de tent nog maar half gevuld is, zetten de heren een strakke show neer met hun indiepop-geluid.

Dan Sticky Fingers, de Australische band waarmee we eerder die dag een intieme akoestische sessie opnamen. Deze band brengt de temperatuur in de Pennyboard tot het kookpunt. Het contrast tussen de bandleden is groot: naast de kleine en geheel in het zwart geklede zanger staat een (zo lijkt het) van Hawaï geplukte dikkere man met een flinke dos (borst)haar en nog een gitarist in een te korte seventies-zwembroek. Het is een perfecte weerspiegeling van de muziek die ze maken. Neem reggae, pop en een vleugje psychedelica, gooi het in de blender en wat je krijgt is de sound van Sticky Fingers. De rauwe stem van de zanger klinkt alsof hij dagelijks ontbijt met schuurpapier en whisky. Het geluid van de band is erg divers, maar de ruggengraat bestaat uit reggae.

“Lallalalla, Hoppa!” schalt er vanaf het Pennyboard-podium. HoppaH! heeft de sfeer er al goed in zitten. De band brengt piratenpolka die goed werkt op MadNes en teksten die prima mee te zingen zijn, zeker op dit tijdstip: het loopt al tegen de nacht aan. Kwalitatief misschien niet hoogstaand, maar de muziek wordt vol passie gebracht en dat zorgt voor een kolkende menigte.

Dat de clinics na twaalf uur 's nachts niet ophouden zien we bij Splendid. In de vorm van crowdsurf clinics gaat het surfen gewoon door. Als je niet beter zou weten, zou je denken dat er een donker getinte, met dreadlocks behaarde Jamaicaan op het podium staat. Maar nee, de naam is Patrick Schmitz en hij oogt als een NBA basketbalspeler: groot, blank en met pet. Als een ronddraaiende tol deint hij over het podium. De formatie zet een goede reggae-show neer: pittige start, even tot rust komen in het midden, om vervolgens de tent op het einde te laten ontploffen met Again. Splendid brengt een heerlijke mix van ska en reggae.

Maar waar geskatet wordt, daar hoort natuurlijk ook punkmuziek. Dat wordt op MadNes geserveerd door Dirty Bastards. De band speelt strakke punk zonder poespas onder het motto 'just beer, tits and goddamn rock-‘n roll.'

De nacht eindigt met een aantal dj’s die een feestje creëren op de verschillende podia. En ja, als je DJ Dikke Thomas heet dan moet het wel een kwantitatief hoogstaand feest zijn. Veel polka, polonaise en puike plaatjes. In de andere tent staan dj’s die we kennen van Lowlands 90’s NOW. Zo wordt het laatste beetje energie op de eerste dag van MadNes gebruikt om nog een dansje te wagen op Party Animals, Green Day en andere artiesten uit de jaren negentig.

nu op 3voor12