Albumrecensie: Op Zoek Naar Johan – Weg Uit De Stad Albumrecensie: Op Zoek Naar Johan – Weg Uit De Stad

Johan blijft vermist, maar grootschalige zoektocht levert wel een geslaagd album op

, Thijs Portz

Albumrecensie: Op Zoek Naar Johan – Weg Uit De Stad

Johan blijft vermist, maar grootschalige zoektocht levert wel een geslaagd album op

Thijs Portz ,

Op Zoek Naar Johan is de nieuwe band van zanger Martijn Kuijten, die kenners van stemmige rootsmuziek misschien al kennen van Autumn Sun, de band waarmee hij in 2012 onder meer op Naked Song stond. Autumn Sun is niet meer en het roer ging om. De roots, folk en Americana zijn gebleven maar het Engels werd verruild voor Brabants, en met nieuwe muzikanten ging Kuijten aan de slag om in eigen beheer een album te maken. Die inspanningen hebben geresulteerd in ‘Weg Uit De Stad’, een titel die vanwege het Brabantse dialect de lading meer dan dekt en maar liefst drie keer terugkeert in de titels van de twaalf nummers op de plaat. Terug naar het platteland dus. Rest wel de vraag wie Johan is.

Die vraag blijft ook na het beluisteren van ‘Weg Uit De Stad’ onbeantwoord. Gelukkig was Kuijten zo vriendelijk ons het antwoord op deze prangende vraag te geven. Johan is - of was - het vriendje van de dochter van drummer Ad van Overdijk die hij om onbekende redenen na maanden verkering nog steeds niet ontmoet had. Tijdens een repetitie opperde Van Overdijk naar hem op zoek te gaan en ziedaar: de bandnaam was geboren. De zoektocht naar Johan was echter niet de enige zoektocht van de band. Het materiaal op de plaat staat bol van mensen die op zoek zijn. Zo verruilt de hoofdpersoon uit opener ‘De Schaduw Van De Kerk’ haar geliefde dorpje voor het grote Amsterdam. De reden hiervoor blijft ongewis, maar de verandering wordt muzikaal erg goed vertaald. Zo ingetogen als het nummer begint, zo onstuimig wordt het zodra de trein naar Amsterdam vertrokken is.
 

Uiteraard wordt ook de liefde gezocht. In het pakkende ‘Eenzaam & Alleen’ klinkt het ‘en ik loop door deze straten, eenzaam en alleen. Met het verlangen naar jouw warme lijf om me heen.’ Het blijkt een terugkerend onderwerp, want ook de kleine, sympathieke liedjes ‘Kijken Naar De Nacht’, ‘Bij Jou Kom Ik Thuis’ en ‘Die Nacht’ toucheren het Grote Thema. Tekstueel is het niet overal even origineel, maar Kuijten verdient waardering voor het feit dat hij er bij herhaling in slaagt vraagtekens op te roepen en niet alles in hapklare brokken serveert. Wat de hoofdpersonen in de nummers beweegt of wat er precies ten grondslag ligt aan de bezongen gebeurtenissen, blijft vaag en geeft reden tot nadenken. Afsluiter ‘De Laatste Keer’ is zelfs zo spannend dat het een tekst van wijlen Robert Long had kunnen zijn, een meester in het schrijven van persoonlijke, maar intrigerende teksten.

De rustige folknummers worden afgewisseld met enkele andere klassieke genres die niet allemaal even geslaagd zijn. Het van een goede kapitaal-kritische tekst voorziene ‘Weg Uit De Stad 1.0’ lijkt zo veel op ‘Folsom Prison Blues’ dat het voor de band te hopen is dat een claim van de erven Cash uitblijft. Ook de té uitgekauwde drinkebroederswals ‘Laten We Drinken’ verdient geen schoonheidsprijs. Wat wel weer voor Op Zoek Naar Johan pleit, is het spelplezier dat van de plaat afspat. Zo ontvlamt de Brabantse ‘Folsom Prison Blues’ gelukkig nog in een vette bluesy break en is ook in het instrumentale ‘Weg Uit De Stad 2.1’ duidelijk te horen dat hier lachende muzikanten aan het werk zijn.
 
Muzikanten die bovendien prima op dreef zijn. De instrumentatie op ‘Weg Uit De Stad’ is goed gekozen. De breekbare liedjes worden open en kaal gehouden, waardoor ze direct blijven hangen. Ook de wat hakkelende zangtechniek van Kuijten, die opvallend lange stiltes laat vallen, draagt bij aan de impact van de nummers, al is het in het begin even wennen aan zijn stijl. In de uptempo nummers zorgen vooral de gitaarpartijen voor de toegevoegde waarde. Maar het moet gezegd worden dat Op Zoek Naar Johan het beste uit de verf komt als het zich koest houdt.
 
Kuijten en zijn band hebben er goed aan gedaan het Engels te laten varen en het Brabants te omarmen. ‘Weg Uit De Stad’ klinkt eerlijk en de teksten zijn over het algemeen bovengemiddeld goed. In dit genre, laten we het Brabicana noemen, liggen namen als Gerard van Maasakkers en Björn van der Doelen natuurlijk gevaarlijk op de loer. Het heeft echter geen enkele zin Op Zoek Naar Johan met deze muzikanten te vergelijken. De band kan prima op eigen benen staan en bewijst met deze plaat een aanwinst te zijn voor het genre die bovendien alleen nog maar verder tot wasdom kan komen.
 

‘Weg Uit De Stad’ verschijnt op 10 oktober en krijgt twee albumpresentaties. Op 10 oktober speelt de band in Theater De Eendracht in Gemert. Op 14 oktober volgt een reprise in Café ’t Rozenknopje in Eindhoven. Het album is onder andere verkrijgbaar via de website van de band. 

nu op 3voor12