Sterke EP-presentatie NIKOO op Subroutine-labelavond in Effenaar Sterke EP-presentatie NIKOO op Subroutine-labelavond in Effenaar

Verslag van noise-avond met Katadreuffe, WOLVON, NIKOO en Madensuyu

, Tekst en fotografie: Daan Krahmer en Patric Muris

Sterke EP-presentatie NIKOO op Subroutine-labelavond in Effenaar

Verslag van noise-avond met Katadreuffe, WOLVON, NIKOO en Madensuyu

Tekst en fotografie: Daan Krahmer en Patric Muris ,

Afgelopen maandag verscheen vrij geruisloos de derde, langverwachte, EP van NIKOO: 'FUNSPORTS'. De officiële presentatie ervan vindt een paar dagen later plaats in de Effenaar, samen met labelgenoten Katadreuffe, WOLVON en Madensuyu. Van geruisloos is in de Effenaar absoluut geen sprake. Zelfs de bezoeker met oordoppen moet rekening houden met een fikse gehoorbeschadiging. Het verslag van een intense avond met een NIKOO in blakende vorm.

Katadreuffe

Vier bands spelen er vanavond en na afloop kan rustig gesteld worden dat er van een opbouw geen sprake is. Met Katadreuffe is het meteen aan. Wat een indringende act, grotendeels dankzij het intense spel van de frontman, Maarten Broekhuizen. Katadreuffe heeft eenzelfde agressie, energie en wringende hook als Parquet Courts, maar dan een stuk minder indie. En meer spoken word. De teksten zijn geschreven door Broekhuizen, die naast zang ook een van de twee gitaarpartijen voor zijn rekening neemt. Feilloos en razend ‘zingt’ hij zijn teksten op Bodycount-achtige wijze. Muziek wordt vaak gezien als uitlaatklep, met een therapeutische werking. Wie deze man aan het werk ziet, kan niet anders denken dan dat het pure noodzaak is om een emotionele implosie te voorkomen. Wat een venijn zit hierin en wat is de punkrockachtige bandbegeleiding er goed op afgestemd. Het spel van Broekhuizen is fascinerend om naar te kijken; voer voor psychologen misschien ook wel. Als hij de zin ‘you are nothing’ furieus uitspreekt geeft hij de microfoon een tik met zijn mond. Hij ziet de ‘jij’ in ‘you’ weer voor zich, gaat de confrontatie aan, bijt zich erin vast en laat daarna beheerst los. En dan spreekt hij ons toe, in keurig beheerst en beschaafd Nederlands, met een chique rollende r en vol respect voor zijn publiek, dat hem lang niet altijd even goed heeft kunnen volgen. (PM)   

WOLVON

Vervolgens is het de beurt aan het Groningse WOLVON om acte de présence te geven. Al snel wordt duidelijk waar de bandnaam vandaan komt: zanger en gitarist Ike de Zeeuw, bassist Ruben van Walraven en drummer Bram Nigten zijn drie wolven in schaapskleren. Tijdens de 25 minuten speeltijd gaat het trio er vol voor en krijgen we een licht overweldigende podiumpresentatie te zien. Iets waar de muziek van deze band zich uitstekend voor leent. In de vijf nummers die passeren horen we elementen van stoner, psychedelica, grunge en noise, gebracht met de benodigde agressie. Met name het gruizige, in feedback ondergedompelde, ‘Sorry For Delay’ maakt daarbij indruk. (DK) 

NIKOO

Er is een gezonde spanning voelbaar in de Effenaar wanneer NIKOO even later het podium betreedt. Niet gek aangezien liveoptredens van de zeskoppige noisepop-formatie redelijk spaarzaam zijn. Maar dat is niet alles. Vanavond presenteren Joep van Son en co. hun langverwachte derde EP ‘FUNSPORTS’ in thuishaven Eindhoven. Live profileert NIKOO zich als een harde en energieke band met een scherp randje. Dat scherpe randje vertaalt zich vooral in de catchy melodieën en meeschreeuw- refreinen. Niet alleen Van Son en zangeres Mariska Louman maar elk bandlid moet eraan geloven. Hierdoor komt er direct vanaf de start behoorlijk wat energie vrij. Dit benadrukt hoe goed ouder materiaal als het prachtige ‘Marquee’, raggende ‘Cow’ en flink stuiterende ‘Dead Like Shadows’ eigenlijk in elkaar zitten. 

Het nieuwe ‘FUNSPORTS’-materiaal, dat maandag plots online verscheen, blijkt al verrassend goed in de vingers te zitten en wordt met veel speelplezier en onderlinge chemie gebracht. De vier liedjes maken indruk. ‘Jesse’ hakt er dankzij de fantastische opbouw en vele ontladingsmomenten goed in en ‘Upsetter’ schud je mede door het Cloud Nothings-achtige schreeuwrefrein weer helemaal wakker. ‘D.F.’ – dat vernoemd is naar het dochtertje van Van Son – is dan weer oorstrelende herrie. Een contradictio in terminis zou je denken, maar niet bij NIKOO. Met ‘The Coast’ blijkt het indrukwekkendste voor het laatst bewaard. Live ontpopt het liedje zich tot misschien wel het beste NIKOO-nummer tot dusver, dat even aanstekelijk als explosief klinkt. Het nummer mondt uit in een doorzoemende drone die het einde van het optreden betekent. “Het is een open einde” grapt van Son nog treffend. Laten we hopen dat deze snel een vervolg krijgt want dit smetteloze, top-5 optreden, smaakt naar meer. (DK) 

Madensuyu

Ga daar als laatste act van de avond nog maar eens overheen. Ondanks dat Madensuyu de enige buitenlandse act en tevens grootste naam van de avond is, blijkt het een lastige opgave om de Effenaar bij de les te houden. Dit Gentse duo, bestaande uit gitarist Stijn de Gezelle en drummer Pieterjan Vervondel, maakt hyperactieve stuiternoise die continu een dreiging behelst. Denk aan een luidruchtige Swans-light. Met in de bijsluiter: niet voor mensen die last hebben van migraine of epilepsie. Ondanks dat het twee gedreven, en behoorlijk kundige, muzikanten zijn die van tijd tot tijd meeslepende muziek maken, blijkt het na drie obscure concerten vol gitaargeweld te veel van het goede. De avond mist een spanningsboog; de boog staat al uren strak gespannen en om dan ook nog eens goed mee te kunnen gaan in deze onnavolgbare set, is te veel gevraagd. Een lichtpuntje is er ook: de mooie, bijna a capella samenzang in die spaarzame melodieuze delen van de set. (DK en PM)  

Gezien: EP-presentatie NIKOO op Subroutine-labelavond, op 9 mei 2014, in de Effenaar.

Nu op 3voor12