EP-recensie: Het Droste Effect - We Are All Hallucinating EP-recensie: Het Droste Effect - We Are All Hallucinating

Eindhovense psychrockers klinken even verrukkelijk als het gelijknamige chocolaatje

, Guido Segers

EP-recensie: Het Droste Effect - We Are All Hallucinating

Eindhovense psychrockers klinken even verrukkelijk als het gelijknamige chocolaatje

Guido Segers ,

Het Droste Effect, die magische smaak van echt authentieke psychrock met een flinke scheut stoner. De mysterieuze meesters van een meeslepende sound waar je meer van wil, brengt een nieuwe release uit. Mooi nieuws voor de liefhebbers dus. 'We Are All Hallucinating' is de derde release van de band, welke vriendelijk beschikbaar is gesteld op de Bandcamp-pagina van de band. Tartarus records gaat deze bovendien op tape uitbrengen, want zo rollen de heren nu eenmaal. Dat deze plaat weer lekker klinkt, is een understatement.

De galmende klanken van de titeltrack trekken meteen de aandacht. Met een stimulerend tempo klinkt de band hier als een soundtrack van een donkere road movie. Met een portie echo gaan de gitaartonen een eigen koers volgen nadat de muzikanten ze los laten in de ruimte. Scherende partijen klinken daar weer overheen, lekker fuzzy en altijd aanzwellend. 'Public Tranceportal' neemt de tijd om op gang te komen. Wanneer die eerste, monumentale riff dan los komt is het iets wat Sleep had kunnen produceren. De band stampt voort terwijl gitaarklanken als hagel op je trommelvliezen neerdalen. De band gunt de luisteraar hier geen moment rust, maar dat is prima.
 
Embed:

Op 'Ugandaze' klinkt ruis in de ruimte, met een lekker rollende drumbeat die de hoofdjes mee zal doen knikken. Althans, zodra de band live gaat spelen, wat toch op Yellowstock lijkt te gaan gebeuren. Met tracks als deze moet het lukken om een fijne sfeer neer te zetten. Een lekker groovend ritme en continue spanning zorgen dat dit een bijzonder aangename song is. Die loopt vlot door in 'Sonicamerica', wat na een korte intro omslaat in een rammende tornado van funky stoner. Het kwieke, frisse geluid doet denken aan Clutch. Het tempo loopt later in de track wat terug, maar dat gevoel van speelse energie blijft.
 
Het logge, gelaagde geluid van 'Bonnie Moon' is van een compleet andere klasse. De lage, grommende bastonen kruipen langzaam voort, op een melodie die hier hoog overheen suist, terwijl een knarsetandend ritme uitgesponnen wordt. Stel je voor hoe je met een stoomboot op een ijsschots afvaart, imposant, machtig en monumentaal. Zoals die beleving klinkt deze song. Een brok oerkracht in volle glorie. Tot slot mogen we nog een keer lekker wegdrijven op de uitgestrekte riffs van 'Deluded And Deranged'. Niet schrikken, maar hier horen we daadwerkelijk fluisterende zang. De song is verder dezelfde als de titeltrack, maar daarmee niet minder mooi. Bovendien mag een track als deze eindeloos duren.  
 
Prachtige gitaartapijten, voortstomende drums en een gevoel voor atmosfeer waar Disney een lesje van kan leren; het zit helemaal goed op deze release van Het Droste Effect. Het wordt spannend of dat live ook gaat lukken. Hoe dan ook, dat zal niets afdoen aan het prachtige stuk muziek dat de band wederom heeft afgeleverd.
 
'We Are All Hallucinating' is in eigen beheer, digitaal, uitgebracht op 1 februari 2014.
 

Nu op 3voor12