Joe Cocker in Klokgebouw: spastisch fantastisch Joe Cocker in Klokgebouw: spastisch fantastisch

‘Mister Air Piano’ verleert zijn streken niet

, Tekst: Sophie Meijntjes / Fotografie: Hanneke Wetzer

Joe Cocker in Klokgebouw: spastisch fantastisch

‘Mister Air Piano’ verleert zijn streken niet

Tekst: Sophie Meijntjes / Fotografie: Hanneke Wetzer ,

Joe Cocker, de man met de zwaaiende ledematen en de roestige stem, staat vanavond in een afgeladen Klokgebouw. Om Eindhoven te verblijden met zijn nieuwe plaat ‘Fire It Up’, maar vooral ook voor het opdragen van zijn meesterlijke coverhits.

Matt Simons

Voor het podium een zwart gordijn, op de voorgrond niet meer dan een stagepiano en een microfoon. Matt Simons, 26 jaar, bracht vorig jaar zijn debuutalbum ‘Pieces’ uit, scoorde een monsterhit dankzij GTST en zit nu hier. Alleen, voor een fabriekshal vol mensen die komen voor Joe Cocker. Zijn merkbare zenuwen zijn dus begrijpelijk: hij als beginneling in het voorprogramma van een ‘ouwe rot in het vak’, enkel gewapend met piano en stem. Het is jammer dat Simons geen band bij zich heeft. Het digitale geluid van zijn piano klinkt schel en kaal, wordt nergens aangevuld.
 
Simons’ soul / popachtige stijl klinkt bekend in de oren, makkelijk luistervoer voor een groot, volgzaam publiek dat niet op verrassingen zit te wachten. Zijn weinig verrassende interpretatie van Otis Redding’s ‘Dock Of The Bay’ krijgt het publiek even aan het meezingen en met zijn hit ‘With You’ sluit hij zijn half uurtje af. Langer had ook niet gehoeven, daar was het aanbod te eenzijdig voor. Maar het publiek is coulant, vindt hem dapper en zwaait hem uit met een warm en welgemeend applaus. De verpletterende indruk die Cocker op zijn leeftijd met zijn debuut maakte, is bij Simons bij lange na niet te vinden.
Maar, zoals hij zelf aangeeft, zijn CD is wellicht “a nice present for your teenage kids...”
 

Joe Cocker

En dan valt het gordijn en staat daar een achtkoppige band, voorzien van een stadion-waardige lichtshow. Onder luid gejoel wordt de Meester onthaald. Joe Cocker heeft in 44 jaar tijd inmiddels een groot en trouw publiek opgebouwd, variërend van dertig tot zestig-plus.
Hij is hier om zijn nieuwe album ‘Fire It Up’ te presenteren en bijt dan ook het spits af met het energieke ‘I Come In Peace’. Veelzeggend, want dat is precies wat hij doet. De jaren van drank en drugs zijn lang en breed achter de rug, hij is wat jaartjes ouder en dat is merkbaar in zijn performance. De spastische lichaamsbewegingen die zijn handelsmerk werden, zijn absoluut nog aanwezig, doch enigszins getemd.
 
Maar hoewel zijn armen ouder, rustiger zijn geworden zijn het nog altijd onmiskenbaar de armen van Joe Cocker. Wat onveranderd is gebleven, is het raspende stemgeluid. Eigenlijk is het onvoorstelbaar hoe hij het voor elkaar krijgt om zijn strot al zo lang op deze manier in te zetten. Toch krijgt hij het nog steeds voor elkaar, al klinkt zijn “plaat” inmiddels wat grijsgedraaid.
 

Er wordt uitgepakt met een strak geregisseerde voorstelling. Alle noten, bewegingen en welgemikte solo’s sluiten naadloos op elkaar aan. Op het juiste moment komen de barkrukken tevoorschijn, voor een intiem interval met ‘You Don't Need a Million Dollars’, afkomstig van zijn nieuwste album.

Mooi geregisseerd, maar het publiek wordt pas echt gelukkig wanneer ‘You Are So Beautiful’ klinkt, waarmee Cocker het bomvolle Klokgebouw moeiteloos muisstil krijgt. Zo wisselt Joe Cocker zijn nieuwe nummers goed gedoseerd af met alom bekende hits als ‘Unchain My Heart’, ‘Up Where We Belong’ en uiteraard de striptease-klassieker ‘You Can Leave Your Hat On’. Dat de man nauwelijks contact maakt met zijn publiek lijkt niet te deren, men vindt het allemaal prachtig.

Uiteraard ontbreekt ‘With A Little Help From My Friends’, het nummer waar Cocker ooit groot mee werd, vanavond niet. Het is meteen het hoogtepunt van de avond. De band gaat geroutineerd af en komt vrijwel direct terug; ‘Summer In The City’ en ‘Cry Me A River’ zijn nog niet aan bod gekomen en dit lijkt de enige reden waarom de toegift wordt ingezet. Maar het publiek is tevreden, want de greatest hits show is compleet. Het is een avond zoals je mag verwachten van een artiest als Joe Cocker. De rauwe kartelranden zijn eraf, maar Joe is het nog niet verleerd, dat moge duidelijk zijn.

Gezien: Joe Cocker & Matt Simons, op 11 mei, in het Klokgebouw.

nu op 3voor12