Recensie Hulaluna Bonfire - A Pillbox Called Freshmints Recensie Hulaluna Bonfire - A Pillbox Called Freshmints

Hulaluna Bonfire maakt schetsen voor soundrack van een enge film

, Tekst: Koen van Hees

Recensie Hulaluna Bonfire - A Pillbox Called Freshmints

Hulaluna Bonfire maakt schetsen voor soundrack van een enge film

Tekst: Koen van Hees ,

“Hide your surfboard in the bushes and run, because aliens are checking out the waves on their space horses. Retreat to your hammock and lay low. Retreat, retreat!” Zo wordt de EP ‘A Pillbox Called Freshmints’ van Hulaluna Bonfire via social media en op Bandcamp aangekondigd. Of het daadwerkelijk door aliens komt, is niet bekend, maar de dagen waarop deze recensie is geschreven, waaide het daadwerkelijk te hard om te surfen. Het advies is in ieder geval maar ter hand genomen. Noot vooraf: deze EP wordt door de maker ervan als ‘thuisschetsen’ omschreven. Misschien hadden we hem ook als zodanig moeten beoordelen, maar dat hebben we niet gedaan.

Hulaluna Bonfire is een project van Hermann Blaupunkt, het alter ego van de frontman van Het Droste Effect waarmee hij vorig jaar nog een veelbelovende EP afleverde. Voorheen speelde hij ook al een paar maandjes bij Hijos de Mayo. Nu is het dus Hermann solo. Het doet gelijk denken aan een plaat die Rudy van Disarzio (de gitarist uit de cultserie The Mighty Boosh) zou kunnen hebben opgenomen. Het artwork bevestigt die gedachte, maar daarover later meer.

De EP begint met het nummer 'Carlo loves Jenny 1978'. Dit klinkt misschien als een matige pornofilm, maar dat is het niet. Net als de meeste andere nummers op de EP is het een spannende psychedelische compositie. We hebben hier niet te maken met standaard liedjes opgebouwd uit een couplet, een refrein en een break. De muziek bestaat veelal uit cleane gitaarriffs ondergedompeld in reverb, waarover uitgebreid wordt gesoleerd. Hier en daar komen er ook enige elektronische klanken aan te pas, evenals een drumcomputer. Buiten wat geneurie in het nummer 'Hammockin' zijn alle nummers instrumentaal. Het lijken nummers die nog niet af zijn, maar waarvan de lijnen wel al zijn uitgezet.

‘Hammockin’ betekent in een hangmat hangen. Met de dreigende sfeer in dit nummer heb je daar niet echt zin in. Het zou dan ook prima passen bij films over onderdrukking, waarbij de schijn wordt opgehouden dat alles goed gaat. Wellicht onderdrukking door aliens zoals in de aankondiging ook lichtelijk wordt gesuggereerd. Het is bedwelmend en soms bijna eng. Ter illustratie: hoe lief de titel van slotstuk ‘Mumbalaikiki’ (olifantje) ook klinkt, ook hier word je beet genomen en meegezogen in een spannende compositie. En dan vooral spannend in de zin van dat het eng klinkt.

Ook over het artwork valt wat te zeggen: je zou er bijna intrappen als iemand zou zeggen dat het door een scrapbook kleuter is gemaakt, maar net zoals dat vaak voor films geldt: liever heel slecht en lelijk dan net onder het gemiddelde. Dan blijft het in ieder geval hangen bij de kijker. Petje af voor ontwerper Teun Jansen, want je moet het maar durven, iets lelijks maken!
 
Beluisteren en downloaden van de EP kan via de Bandcamp van Hulaluna Bonfire.

Nu op 3voor12