Platzak haalt zelf niet eruit wat erin zit Platzak haalt zelf niet eruit wat erin zit

Tilburgse mannen komen niet ver met hun 'hoemalala' hier en 'hoemalala' daar

, Tekst: Koen Frijns / Fotografie: Lionne van der Hagen

Platzak haalt zelf niet eruit wat erin zit

Tilburgse mannen komen niet ver met hun 'hoemalala' hier en 'hoemalala' daar

Tekst: Koen Frijns / Fotografie: Lionne van der Hagen ,

Geschminkte mannen bezetten om middernacht podium 2 op het Folkwoods terrein. Na het eerste nummer komt er een stormloop aan jongeren voor het podium staan om lekker nonchalant op en neer te hossen. Dolle pret heerst alom. Dierennamen vliegen over het podium, maar echt beestelijk los gaat het niet echt.

Gezien
Platzak, tijdens Folkwoods 2012.

Muziek

Platzak speelt een set die bestaat uit een mengeling van ska en folk met een licht Frans tintje. Het instrumentarium bestaat uit een accordeon, gitaar, cajon, trombone en een trompet. Het Tilburgse collectief maakt er een theatershow van door zich te verkleden als een stel hobo's met aparte kapsels, hoedjes en schmink. Met nummers die voornamelijk bestaan uit dierentitels, krijgen de bandleden ook wat extra mee. Apen, vinken en bevers zijn duidelijk te herkennen.

Plus
De sfeer kickt er goed in bij het eerste nummer. Veel mensen verzamelen zich voor het podium en de armen gaan al snel hossend omhoog. De vermakelijke stageperformance doet er nog een schepje bovenop en vrolijke melodieën worden de tent in gegooid.
 

Min
De hele band mist power. De cajon kan niet de energie geven die de 'echte' ska nodig heeft. Het begin is er wel, maar het skanken komt maar niet waardoor op een gegeven moment een matte indruk overheerst. Starende blikken kijken het feestende publiek in en een extra jointje doet de energie van de band ook niet goed. De telkens terugkomende thema's maken het optreden ook niet veel spannender. Zonde, want er zit veel meer in deze band, maar vanavond wil het maar niet. Vermoedelijk veel te veel Brabantse gemoedelijkheid.

Conclusie
Het Brabantse Platzak laat een vermoeide indruk achter. Het publiek wil wel, maar de band niet. De matte sound van de cajon zouden de mannen beter in kunnen wisselen voor een fatsoenlijk drumstel wat iets meer volume creëert. Spijtig, zeer spijtig. Het bier is uiteindelijk gewoon in het glas gebleven.

Cijfer
5

nu op 3voor12