Hit The City: Matthew steelt ook zonder Atlas de show in Studentenkapel Hit The City: Matthew steelt ook zonder Atlas de show in Studentenkapel

Glorieuze revanche na valse start

, Tekst: Thijs Portz / Fotografie: Bob Schellens

Hit The City: Matthew steelt ook zonder Atlas de show in Studentenkapel

Glorieuze revanche na valse start

Tekst: Thijs Portz / Fotografie: Bob Schellens ,

Doorleefd. Rokerig. Zwaar. Stuk voor stuk bewoordingen die je zou kunnen toepassen op de muziek van Matthew and the Atlas. Het Britse gezelschap onder leiding van Matthew Hagerty laat zich bepaald niet voorstaan op gezellige, vrolijke muziek. Vandaag staat de band tijdens Hit The City in de Studentenkapel, als dat maar goed gaat.

Gezien
Matthew and the Atlas, op 18 november 2012 tijdens Hit The City, in de Studentenkapel.

Muziek
Het Britse Matthew and the Atlas speelt folk. De zware versie. De nummers van de band voelen heftig en zijn bepaald geen lichte kost. Alsof Mumford & Sons de boodschap van 16 Horsepower brengt. De muziek leunt zwaar op de stem van van zanger Matthew — geen familie van Antony — Hegarty. Ofschoon geen familie, delen beide zangers het bezit van een stem van de buitencategorie.
 
Plus
Matthew heeft zijn Atlas thuisgelaten en treedt vandaag solo aan. Een goede keuze want zijn stem krijgt —  met ondersteuning van slechts een akoestische gitaar — alle ruimte om de show te stelen. Die stem: uniek en schier onbegrensd. Falset, schor, hees, nasaal, donker en laag; Hegarty perst het er allemaal uit. Vrij indrukwekkend, al zijn sommige nummers wel erg zwaar. Ook het gitaarspel is trouwens dik in orde.
 

Min
Hegarty maakt een valse start in de Studentenkapel. Zonder iets te zeggen of het publiek te begroeten, komt hij op en begint te spelen. De eerste nummers vallen werkelijk loodzwaar en onttrekken alle aanwezige lucht aan het kerkpubliek. Na drie nummers lijkt Hegarty dit gelukkig ook te beseffen. “Sorry, but I’m just not very good with words.” Net op tijd. Excuses aanvaard. Wat volgt is een geweldige set met nummers die stuk voor stuk ontroeren.

Conclusie
Matthew and the Atlas revancheert zich na een valse start, recht zijn rug en weet alsnog een erg goede show te brengen. Dat is knap. De 'band' beschikt over een aantal erg goede nummers en stijgt boven de gemiddelde folkband of singer-songwriter uit. De toon van de nummers zal iets te zwaar zijn voor het grote publiek, maar Matthew and the Atlas is een band om in de gaten te houden.

Cijfer
7,5

nu op 3voor12