Hit The City: Ewert and the Two Dragons folky allegaartje vol vrolijkheid Hit The City: Ewert and the Two Dragons folky allegaartje vol vrolijkheid

Headliner op papier, nog niet in praktijk

, Tekst: Jochen de Vos / Fotografie: Bob Schellens

Hit The City: Ewert and the Two Dragons folky allegaartje vol vrolijkheid

Headliner op papier, nog niet in praktijk

Tekst: Jochen de Vos / Fotografie: Bob Schellens ,

Op papier is Ewert and the Two Dragons headliner pur sang. Bewijs daarvan zijn niet alleen de twee (schamele) hits die de heren hebben, maar ook de opkomst van het publiek. En dat voor een band uit Estland. Wij hadden in onze wildste dromen niet durven denken dat dat ooit zou kunnen.

Gezien
Ewert and the Two Dragons, op 18 november 2012 tijdens Hit The City, in de Effenaar.

Muziek
Hoewel de band rond Ewert Sundja beweert met ‘The Rabbit’ maar één countrynummer te hebben, horen wij het in zowat alles wat de groep brengt terug. Country is dan ook folkmuziek waar akoestische gitaren voornamelijk vocalen ondersteunen, die op hun beurt weer meezingers ten gehore brengen. En voor degenen die nog steeds beweren dat het niet zo is; ze hebben een nummer genaamd ‘Jolene’.

Plus
‘(In the End) There’s Only Love’ - ja, van hun titels en sommige teksten moet deze Estlandse vrolijkheid het niet hebben. Die zijn niet alleen heel simpel, ook heel klef. Maar wanneer ze dat combineren met hun frisse, vrolijke melodieën moeten we ons misschien toch maar corrigeren. Ewert and the Two Dragons is zo’n band waar alles op zijn plaats valt. Ondanks alle details voelt geen tikkeltje op het kleinste belletje als te veel aan. Misschien net omdat hun teksten zo minimalistisch en volgens de wetten der muzikaal snobisme praktisch onbestaande zijn. Surplus zijn de heren zo enthousiast, vriendelijk en dankbaar dat alles wat ze doen een gunfactor van jewelste heeft. Maar zoveel keer moeten ze die niet gebruiken, oftewel één keer. Want..

Min:
..spelen met de aanwezige arrangementen en duizend-en-één details willen toevoegen met trommels en belletjes is leuk, maar niet wanneer er geen multi-instrumentalist in je zit. Een voorbeeld: tijdens ‘Sailor Man’ speelt Ewert tegelijkertijd op floor tom en keyboards, wanneer hij ook nog eens zijn teksten aan het kwinkeleren is. Logisch dat het vervolgens rommelig gaat klinken. En hoewel oefening kunst baart, is de kans groot dat dit een uitzondering op de regel gaat zijn.

Eindoordeel:
Idealiter moeten Ewert and the Two Dragons op een podium reduceren in arrangementen of een vijfde bandlid opnemen in de groep. En ook al kunnen ze in de kleine zaal van de Effenaar de schade voor het grootste deel beperken door hun enthousiasme en de kracht van de nummers, toch nemen we hier geen vrede mee. Want Ewert en zijn draken hebben wij leren kennen als een wilde droom, dan willen we die vervolgens ook volledig zien uitkomen. En wanneer dat gebeurt, in praktijk, zal dat wel als (co-)headliner zijn.

Cijfer:
7

Nu op 3voor12