Het personeel van De Huiskamer op Strijp-S kijkt wat raar op als een wat stille woensdagavond wordt doorbroken met de aankomst van vijf kleurrijke muzikanten (allemaal jonge twintigers) en een 3voor12/Eindhovenaar (een iets oudere twintiger). We zijn niet al te ver van Popei waar Faylo (vernoemd naar de kleur ‘phtalo’ maar dan fonetisch uitgeschreven) normaal gesproken repeteert. Individueel zien we al wat bekende gezichten: gitarist Fabian van Heesewijk en bassist Florijn Willemsen zijn finalisten van de Kunstbende en spelen in diverse bezettingen, drummer Finn van Lieshout en tweede bassist Gwydion Mahler vervormt zijn bas zodanig dat het net klinkt of er een synthesizer aan het spelen is.
Heb jij nou ook nooit geweten wat precies de smaak van een blikje Dr. Pepper is? Nee, wij ook niet. Maar wat wel met zekerheid gezegd kan worden is dat het Eindhovense Faylo net zo eigenzinnig is. Ontstaan vanuit de zoektocht van ontwerper en singer-songwriter Sammie van Dok naar een band is deze groep een unieke blend van persoonlijkheden. Alleen op het podium was niet leuk genoeg, er moest meer! Meer gitaren, meer poëzie, meer punk, meer indie en zeker meer rock. Maar vooral dus meer muzikanten rondom Sammie. Welk genre kies je dan? Net waar ze zelf zin in hebben. Inspiratie trekt Faylo uit allerlei hoeken en smelt het om tot indie met een vleugje punk.
CV Faylo
2025 Oprichting Faylo
19-10-2025 Stoom Tapes optreden en opnames
15-01-2026 Penguin Radio Showcases ESNS
Sammie: “Onze sound komt vooral voort uit met elkaar spelen en gewoon gaan bouwen aan een nummer vanuit een klein idee. We hebben geprobeerd om gewoon een beetje te jammen en vanuit daar dingen op te pikken om mee aan de slag te gaan, maar dat werkte totaal niet. Misschien was het probleem dat we te vast hielden aan een idee van wie we als band wilden zijn en welke muziek we wilden maken. Er was echt een sterk eerste idee van mystiek en folklore, maar dat matchte totaal niet met de muziek. Fabian kwam toen met een demo, waar we trouwens nog steeds niks mee gedaan hebben, en dat was precies wat we willen.”
“Faylo is ontstaan vanuit mijn verlangen om in een band te spelen, en niet alleen als soloartiest bezig te zijn. Na een tijd heel actief gezocht te hebben en lange tijd niks te vinden, kwam iedereen uiteindelijk heel natuurlijk bij elkaar. Fabian zag mij ergens spelen en bood zichzelf aan als gitarist, net zoals Florijn die ik heb ontmoet op een queer art market. Op instagram plaatste ik een oproep voor een drummer, en nog geen vijf minuten later reageerde Finn. Gwydion kwam erbij met de opmerking “Weet je wat jullie nodig hebben? Een tweede bassist.” Gwydion lacht: “Logistiek is het veel makkelijker om een basgitaar en een lading pedaaltjes mee te nemen dan een hele Nord Stage piano, die dingen zijn stiekem echt loeizwaar.”
Sammie vervolgt: “Ergens moesten we accepteren dat we niet gebonden zijn aan één genre. Al weten we zelf ook niet echt hoe we onze muziek moeten omschrijven. Ja, we zijn indie, maar indie is ook weer zo’n overkoepelende term waar je eigenlijk weinig mee kunt om echt een duidelijk idee te geven van wat onze muziek precies is. Alles wat we doen klinkt gewoon als Faylo, waarin iedereen zijn eigen unieke sound meeneemt om een herkenbaar geheel te maken.” Daarop zegt Fabian: “En we werken wel veel met pedalen, op bijna elk nummer zit ergens wel een goede dosis delay, maar toch zijn we ook echt geen shoegazeband. Al zou het wel leuk zijn om een echt shoegazenummer te maken.”
"Live is denk ook wel ons sterke punt, waar we creativiteit kwijt kunnen in nummers net iets anders spelen, omdat we misschien denken dat het zó toch beter is"
Sammie: “Onze focus ligt nu op veel live spelen. Dat deden we vorig jaar nog bij Stoom Tapes tijdens het Pop-Up! Festival van het Pophuis in de Hall of Fame in Tilburg. Op basis daarvan hebben we overal rond gemaild of we ergens konden komen spelen, en daar is onder andere een optreden bij de Penguin Radio Showcases tijdens ESNS uit gerold. Dat was een heel leuke avond waarbij we allemaal mensen uit het live-circuit hebben gesproken en mogelijk nieuwe shows van komen. Live is denk ook wel ons sterke punt, waar we creativiteit kwijt kunnen in nummers net iets anders spelen, omdat we misschien denken dat het zó toch beter is. En het is ook onderdeel van onze mentaliteit. We zijn als band best anarchistisch, een beetje anti de grote streamingdiensten en de politiek daarvan. We houden van het fysieke, bijvoorbeeld de cassettes van Stoom Tapes. We zijn denk ik nog eerder geneigd om onze nummers als mp3’s op een usb-stickje te gooien en die te verkopen bij shows dan om alles op de grote streamingdiensten aan te bieden.”
Sammie: “Uiteindelijk zullen we toch wel mee moeten in de grote molen, maar het is voor ons belangrijk om te starten vanuit een punt waar we echt voor staan. Nu hebben we nog de vrijheid om de marketing te doen zoals wij het willen, en daar moeten we zo lang mogelijk aan vast proberen te houden. Niemand is nu nog boos dat we niets op Spotify hebben staan, want niemand kent ons. De mensen die ons kennen, komen toch wel weer naar de volgende show om te horen wat voor nieuwe muziek we maken. Ik denk dat mensen die ons zien het ook ergens wel logisch vinden dat we niet op de grote streamingdiensten te vinden zijn, dat ze dat snappen.”
Sammie: “Ooit zullen we die ideologie op moeten geven om te kunnen groeien, maar als beginnend artiest verdien je toch niks aan streaming. Je kunt er alleen mensen mee bereiken, maar waarom zou je dat niet met een sterke live reputatie kunnen? Kijk bijvoorbeeld naar een band als Hiqpy, die ook heel lang gewacht heeft met nummers op de streamingdiensten uitbrengen, eerst meer hype creëerde. Waarom zou dat niet voor iedereen zo kunnen werken?”
Een voorbeeld voor de band hoe marketing aan te pakken, maar niet als inspiratie van de band. Sammie: “Qua muzikale invloed kijken we eerder naar andere bands zoals NORE.” Finn gelijk: “Is Black Country, New Road een valid shout? Grote Geelstaart bijvoorbeeld ook.” Florijn: “Veel van mijn baslijnen zijn per ongeluk een beetje Jeff Wayne’s War of the Worlds, dus dat is zeker wel een invloed. Cocteau Twins ook!” Fabian: “Ik denk dat de soundtrack van How to Train Your Dragon misschien nog wel de grootste gezamenlijke invloed is.” Sammie: “Iedereen brengt echt zijn eigen muzikale achtergrond en invloeden naar de band. Er is wel overlap, maar niemand heeft gelukkig echt een smaak waarvan de anderen zeggen ‘oh maar dit vind ik kut’.”
Gwydion: “Als je tegen jezelf zegt, ‘dit ding wat ik maak klinkt niet als mij’, ben je tegen jezelf aan het liegen over hoe je klinkt. Dan laat je horen wat jij denkt dat mensen willen horen, in plaats van dat je laat horen wat je zelf wil laten horen.” Sammie gaat daarop aan: “Iedereen in de band mag altijd een idee aanvoeren, en niemand van ons zal zeggen ‘oh nee dit is niet wat we willen’. Het kan hoogstens niet op de single, EP of album passen waar we op dat moment mee bezig zijn, maar ideeën zullen nooit direct worden afgewezen. Dan loop je de kans om iets echt als jezelf te laten klinken mis.”
"Als beginnend artiest verdien je toch niks aan streaming. Je kunt er alleen mensen mee bereiken, maar waarom zou je dat niet met een sterke live reputatie kunnen?"