Oh ja joh?! met Olax Oh ja joh?! met Olax

Bekende Haagse koppen in de schijnwerpers

, Tekst: Lone Mokkenstorm | Foto's: Stephan Kaffa

Of je hem nu kent van zijn bands, zijn uitgesproken mening over de cultuursector of zijn alomtegenwoordigheid bij lokale festivals en podia: Olax is een opvallende verschijning in het Haagse. Twee weken geleden bracht hij nog een gloednieuw album uit met Boréas, dat naar eigen zeggen klinkt "alsof Bach eindelijk begrijpt dat de elektrische gitaar is uitgevonden." Alles goed en wel, maar wat is het dat Musicon tot zijn eerste thuis heeft gemaakt? En wat zou hij doen als hij een dag onsterfelijk zou zijn? Hoog tijd voor een Oh Ja Joh?! – uiteraard onder het genot van een kopje koffie in Musicon.

Naam
Caspar San Giorgi. Waarom ik op Facebook dan Olax Torkson heet? Op de middelbare school was mijn artiestennaam Olav Torkson. Dit veranderde ik in Olax toen ik alleen nog maar Nederlandstalige muziek ging maken. Olax was wat sneller en klonk meer als een laxeermiddel, wat dan weer goed bij mijn teksten paste. Die gingen vaak ook een stuk sneller dan mensen eigenlijk konden hebben. De achternaam gebruik ik overigens al jaren niet meer, maar van Facebook moet ik er nou eenmaal een hebben.

Geboortedatum en -plaats
27 mei 1987, Den Haag

Broers/zussen
Ik heb vier zussen en een heel cool broertje. Hij drumt bij Mullet, Replayced en Triple Corpse Hammerblow.

Huisdieren
Ik heb een Lugia die Mick heet, telt dat ook? Ik heb natuurlijk nog 700 andere Pokémon, maar deze is me toch wel heel dierbaar.

Sport
‘Echte rokers sporten niet,’ heb ik altijd geleerd. Als kind deed ik overigens wel aan voetballen, schaatsen en schaken.

Beste gewoonte
Ik kan heel goed liegen. En ik heb een enorm goede fantasie, dat wordt nog wel eens ondergewaardeerd.

"Musicon mijn eerste thuis. Misschien wel een gevalletje stockholmsyndroom hoor."

Slechtste gewoonte
Ik zet me altijd vol in voor anderen en voor mijn werk, maar dan vergeet ik nog wel eens voor mezelf te zorgen.

Voor welke actie in je leven schaam je je het meest?
Ik zou eigenlijk niks kunnen bedenken. Natuurlijk had ik sommige dingen wel anders willen doen, maar daar heb ik ook wel iets van geleerd. Zo werd ik een keer gevraagd voor The Hague Jazz toen ik al twee maanden niet had gespeeld. “Ik zie wel,” dacht ik nog. En ja, toen was ik alle akkoorden en teksten vergeten. Ik heb toen wel geleerd dat het toch wel handig is om de boel een halfuurtje van tevoren nog even door te nemen. De dag erna ging het gelijk een stuk beter.

Wat laat je het liefst bezorgen?
Zoveel mogelijk, voor zo min mogelijk geld. Ik kan best oké koken hoor, maar ik zie daar nooit echt reden toe.

Wat is het eerste dat je doet als je opstaat?
Dan draai ik me om en slaap ik verder. De laatste tijd slaap ik ontzettend veel, zeker nu ik geen vaste baan meer heb. Wat ik wel doe? Ik val af en toe in bij Musicon en een café op Schiermonnikoog.

Favoriete plek in Den Haag
Het beste café in Den Haag is de Huppel The Pub, maar daar kom ik minder vaak dan ik eigenlijk zou willen. Ze snappen daar hoe je met mensen om moet gaan en dat is tegenwoordig zeldzaam. Verder is Musicon mijn eerste thuis. Misschien is het een gevalletje stockholmsyndroom hoor, maar ik heb veel aan Musicon gehad en ben er altijd actief bij betrokken geweest. Bovendien is de koffie hier de beste koffie die ik voor deze prijs in Den Haag kan krijgen.

"Voor een grote stad is het ‘Wat de boer niet kent, vreet ‘ie niet’ wel erg van toepassing."

Wat zou je willen veranderen aan Den Haag?
Misschien een beetje cliché, maar Den Haag heeft een ontzettend op zichzelf gerichte, incestueuze in-crowd. Je kunt hier heel gemakkelijk beroemd worden zonder dat iemand van buiten Den Haag ooit van je gehoord heeft.

En terwijl Haagse bands zo overschat worden, is niemand bereid om geld neer te leggen voor artiesten van buiten de stad. Gigantische internationale bands staan hier soms voor dertig man te spelen en ondertussen komen er elke dag drie nieuwe Haagse bands bij. Supervet dat die er komen natuurlijk, maar mensen moeten ook leren om eens verder te kijken. Voor een grote stad is het ‘Wat de boer niet kent, vreet ‘ie niet’ wel erg van toepassing.

Dat zou ik graag willen veranderen, maar dat vereist wat psychologische experimenten waar ik van de AIVD nog geen toestemming voor heb gehad. Oh, en ik wil de naam van Den Haag veranderen. Ik vind ’s-Gravenhage nog steeds mooier klinken.

Stamkroeg
Musicon. Tenzij ik op Schiermonnikoog ben, dan is het Café it Aude Beuthús.

Beste Haagse initiatief
Het ontslag van Rob Vondracek als directeur van het HPC.

Haagse band van het moment
Dat vind ik lastig om te zeggen De band die ik voor het laatst heb gezien die me aangenaam verraste, was SpeakEasy. Een vriend had me meegenomen. "Dit verdient wel wat meer dan het Paardcafépodium," dacht ik gelijk. Het is dansbaar, zit lekker in elkaar en het raakte me.

"Guilty pleasure’ is het grootste oxymoron dat er bestaat."

Welke Haagse band had nooit uit elkaar mogen gaan?
Daar heb ik een hele lijst voor. Met een vriendengroep ben ik al jaren bezig met het organiseren van een ‘Reüniefest’ en de line-up is al erg lang. De headliners? Prinsenkind en F. Dat zijn de beste Haagse bands die ik ooit gezien heb. Ze waren reteorigineel, de nummers zaten strak in elkaar en het deed wat met me. Niko mag ook komen als die uit elkaar is, want dat kan niet lang meer duren.

Met wie zou je een dag willen ruilen?
Ik zou wel een keer een dag een vrouw willen zijn en dan maakt het me niet eens echt uit welke vrouw. Met al die genderneutraliteit van de laatste tijd worden de verschillen wel eens onderschat. Misschien dat ik wel Sheila E. zou willen zijn, maar dan wel in de tijd dat Prince nog leefde.

Waar kun je ‘s nachts wakker van liggen?
Ik denk dat we deze vraag moeten veranderen, want ik ben ’s nachts altijd wakker. Mijn dag begint om vijf uur ’s middags. Overdag lig ik vaak wakker van mijn eigen tekortkomingen, of van dingen die ik organiseer. Ik neem nog wel eens teveel hooi op mijn vork. Zo trek ik met Kaderock vaak gewoon 40 uur door.

Beste nummer aller tijden?
De tweede Hongaarse Rapsodie van Franz Liszt. Hij duurt een minuut of dertig en het hele spectrum aan emoties zit erin. Misschien was hij nog wel beter geweest met Freddy Mercury, maar dat hebben we helaas nooit mee mogen maken. Ik luister ernaar als ik moet schoonmaken, als ik een biertje drink of als ik er gewoon aandachtig naar wil luisteren. Het is gewoon het beste nummmer ooit, dat hoef ik helemaal niet uit te leggen.

 

Wat is je grootste guilty pleasure?
‘Guilty pleasure’ is het grootste oxymoron dat er bestaat. Waarom zou je je schamen voor iets wat je leuk vindt? Oké, misschien als je een pedofiel bent, maar dat ben ik niet. Wel houd ik van ABBA, dat is denk ik wel de standaard guilty pleasure van iedereen. En 'Love yourself' van Justin Bieber vind ik ook echt goed.

Eerste plaat die je ooit kocht of kreeg?
De eerste plaat die ik ooit van mijn eigen zakgeld kocht, was Hakkûh & Flippûh 3. Dat is zo’n plaat met allemaal parodie-gabbernummers, echt fantastisch. Ik was dan wel geen gabber, maar ik vond het toch heel belangrijk om hem te hebben. Hij is dan ook helemaal grijsgedraaid.

Waar luister je de laatste paar dagen naar?
Ik luister vaak naar wat er op me afkomt. Thuis luister ik nauwelijks muziek, omdat ik de hele dag al in de muziek zit. Ik was wel onder de indruk van de nieuwe plaat van The Quill. Die band staat binnenkort ook hier in Musicon trouwens. Ze zouden er vier jaar geleden spelen, maar de zanger was verdwenen. Geen idee of ze hem ooit hebben gevonden, want nu hebben ze hun oude zanger terug.

Welke band mag voor altijd zwijgen?
Clear the Silence.

Bron van inspiratie
Mijn frustratie over alles. Als het goed met me gaat, kan ik helemaal niks schrijven. Gelukkig gaat het zelden goed met me. Ik heb denk ik in mijn hele carrière driehonderd nummers geschreven, waarvan twee zoetsappige liefdesliedjes. Dat zegt al genoeg, denk ik.

Verwacht je over tien jaar nog in Den Haag te wonen?
Als ik over tien jaar nog leef, woon ik in Den Haag of op Schiermonnikoog.

Vraag van Nadja Freeman: wat zou je doen als je een dag onsterfelijk was?
Dat is eigenlijk best een waardeloze superkracht, want onsterfelijkheid betekent niet dat je geen pijn voelt. Ik kick niet op pijn, maar ik zou wel risky shit gaan doen. Treinsurfen bijvoorbeeld, dat kan nog wel eens goed aflopen. Of ik dan voor de TGV of de Sprinter ga? Fuck it, de TGV. Dan stap ik wel voor Parijs af, want dat vind ik echt een kutstad. Als ik dan ook nog de middelen krijg om overal heen te gaan, zou ik denk ik ook nog even een nieuwjaarsduik gaan doen in de Noordelijkse IJszee.

Wat zou je aan de volgende gast willen vragen?
Hoe zou jij 1,5 miljoen euro subsidie per jaar verdelen in de Haagse cultuursector?

nu op 3voor12