Verslag Life I Live Festival 2013; Noordeinde Verslag Life I Live Festival 2013; Noordeinde

Jungle By Night, Stefan Schill, Ruben Hein en Floriaan Wempe

, Tessa Bentvelsen, Liza Kleijberg en Jorgen van de Burgt | Foto’s: Jan Piet Hartman

Verslag Life I Live Festival 2013; Noordeinde

Jungle By Night, Stefan Schill, Ruben Hein en Floriaan Wempe

Tessa Bentvelsen, Liza Kleijberg en Jorgen van de Burgt | Foto’s: Jan Piet Hartman ,

Een podium gehost door Radio 6 op een van de mooiste plekken van Den Haag. Dat moet wel iets moois op leveren. Dat deed het dan ook, al hoefde niet elke act op evenveel enthousiasme te rekenen. Met Jungle By Night, Stefan Schill, Ruben Hein en Defcon 5 met Floriaan Wempe was er echter wel voor iedere soul- en jazzliefhebber wat wils op het Noordeinde te vinden.

Floriaan Wempe staat met zijn Defcon 5 op het Radio 6 podium, recht tegenover Paleis Noordeinde. Een goed gekozen naam, Defcon 5, want het betreft hier inderdaad de laagste staat van paraatheid. Waar jazzmuzikanten zich normaal gesproken juist lijken te verliezen in hun eigen muziek, staan hier vier schijnbaar passieloze mannen. De kabbelende cliché-jazz waar ze alle vier om beurten over een vast thema soleren weet ons niet te bekoren. Pauzemuziek. Toch staan we na het spotten van Benjamin Herman backstage even op onze achterste benen: zou hij komen meedoen? Jazeker, Benjamin mag een nummertje mee soleren, maar weet het optreden niet meer te redden. De muzikanten staan nog net zo ongeïnspireerd op het podium als voorheen. Alhoewel de chique Noordeinde bezoekers deze easy listening oppeuzelen terwijl ze met hun voet op de maat meetikken, kan het ons nog steeds niet vermaken. We houden best van een mopje jazz op zijn tijd, maar deze drie kwartier van ons leven zien we helaas nooit meer terug. (JvdB)

Bij het Noordeinde is het gezellig druk. Met Paleis Noordeinde als decor is het een prachtige plek om te genieten van soul- en jazzmuziek. Terwijl het langzaam begint te schemeren verzamelen zich steeds meer mensen rondom de bloeiende grote bloesem die midden op het plein staat. Er wordt gezellig gekletst en gedronken. Sylvana Simons kondigt Stefan Schill aan met vele lovende woorden. Het publiek wordt ervan overtuigd dat ze bij het beste podium staan vanavond en dat Stefan dat zal bewijzen met zijn veelzijdigheid en continue vernieuwing. Ja, veelzijdig is het zeker, maar juist deze veelzijdigheid doet hem de das om. Er mist structuur in de nummers doordat veel verschillende genres en melodieën ineen worden gepropt. Ook lijkt het geluid van zang en instrumenten niet goed op elkaar afgestemd. De stem is alleen goed te horen als Stefan hoge tonen zingt. Dit doet wat amateuristisch aan. Terwijl juist de stem bijzonder klink, wanneer deze wel goed hoorbaar is. Het publiek is niet geboeid en na drie, vier nummers lopen een aantal mensen weg; “We komen zo weer terug,  maar dit vinden we niet leuk om naar te kijken en luisteren”, geeft een jong stel aan. Het verwachtingsvolle publiek is wat teleurgesteld. (LK)

Het optreden van Ruben Hein vanavond past geweldig bij de donkere nacht met de minimalistische sfeerverlichting. Onder de grote boom op het Noordeinde - waar verre van iedereen onder past - weet de beste man een gelukzalig gevoel los te maken met de jazzpop die hij maakt. Het superteam achter hem doet de nummers goed recht. Met soms wat experimentele uitspattingen weet men het grote publiek dan ook goed te vermaken. Niet dat iedereen de volle aandacht ervoor heeft, want tegen deze tijd is er al zo veel bier gevloeid dat niet iedereen zich meer kan concentreren op de muziek maar juist wat om zich heen babbelt. Maar het stoort vanavond niet. Ruben gaat ook gewoon door zonder zich hiervan wat aan te trekken. Voor degenen die wel opletten zal het optreden van de zanger en pianist een beetje een André Rieu gehalte hebben. Met de Paleiskerk op de achtergrond en Paleis Noordeinde in de rug is de vergelijking snel gemaakt. Alleen is hier een echt kasteel en jazz- en soulmuziek - in plaats van een opgebouwd decor met klassieke muziek - dat voor dit publiek de reden is geweest om te komen. (TB)

De negen mannen van Jungle By Night zijn het laatste gezelschap die vanavond op het podium bij het Noordeinde staan. De band die nog geen maand geleden op Record Store Day hun 48 minuten durende documentaire uitbracht, staat nu in levende lijven te swingen op het mooiste podium dat het Life I Live festival te bieden heeft. De jonge gasten sluiten de avond af met afrobeat, een combinatie van jazz en funk. Een band die zo goed is in wat zij doen dat zelfs Fela Kuti - de grondlegger van de afrobeat - het vond klinken als ‘de toekomst van de afrobeat’. En misschien is dat ook wel zo. De jongens zijn in ieder geval hard aan de weg aan het timmeren met veel optredens die altijd een groot feest zijn. Ook vanavond weet de band het publiek goed te vermaken. Zo goed zelfs dat ze na hun afgesproken uur spelen ook nog een toegift mogen doen wat maakt dat de band een kwartier langer op het podium staat. Het zal sommigen afschrikken, volledig instrumentaal met een genre waar niet iedereen van houdt, maar toch valt niet te ontkennen dat Jungle by Night zijn mannetje staat en het publiek weet te amuseren. (TB)

Tags

Nu op 3voor12