Teqmun laat de bijen zoemen in zijn bass

Supercool natuurlijk, dat de Britse dj Pariah een BANGER van een remix maakte van Teqmun’s track ’Nettle Dweller’ en ook de Ma Sha-remix van zíj́n ‘Slug No Escargot’ veel werd gedraaid. Maar Tijmen Blokzijl alias Teqmun zou het ook weleens leuk vinden als de producties zoals hij ze zelf maakt wat vaker dansvloeren tot het kookpunt zouden brengen. Dus maakte hij met ‘Axolotl’ een tune die net zo eigenaardig en dwars is als zijn eerdere producties, maar ook iets dansvloervriendelijker, met een 4x4-kick dus. ‘Ik kreeg meteen al een berichtje van Pariah dat Ben UFO hem heeft gedraaid, Verraco vroeg er direct om. Het wordt wel opgepakt!’, vertelt hij enthousiast.

Het is de openingstrack van zijn nieuwe EP A Man and His Toad, uitgebracht via het label van Identified Patient en Gamma Intel, vol bass-muziek en futuristische dubstep die klinkt alsof hij onder een microscoop is gemaakt. Alsof er iets krioelt, pulseert en ademt tussen de kicks en baslijnen door. Dat is geen toeval: Teqmun heeft een master in moleculaire plantenbiologie. ‘Die connectie voel ik nu meer dan ooit’, vertelt hij. ‘Ik heb die hele biologiekant best een tijdje weggedrukt. Maar nu merk ik juist hoeveel ruimte ervoor is. Het is zó leuk om muziek en biologie te combineren.’

Dat gaat verder dan een paar natuurreferenties in tracktitels of artwork. Voor sommige tracks trok Teqmun letterlijk de natuur in met zijn telefoon als opnameapparaat. Zo verwerkte hij echte bijengeluiden in zijn producties. De inspiratie kwam uit een biologisch onderzoek dat hij tijdens zijn studie tegenkwam. ‘Bijen kunnen voelen of een bloem recent bezocht is door een andere bij,’ legt hij enthousiast uit. ‘Als een bij op een bloem landt, verandert het elektromagnetische veld van die bloem. Andere bijen voelen dat terwijl ze eroverheen vliegen en weten dan: daar hoef ik niet meer heen.’

Het soort feitje waar de gemiddelde mens na vijf seconden overheen leest, maar waar Teqmun dagenlang op kan kauwen. ‘Dan gaat dat helemaal broeden in mijn brein’, zegt hij lachend. ‘Dus toen heb ik gewoon mijn mobiel naast bloemen gehouden en allerlei soorten bijen opgenomen. En daar synthesizers van gemaakt. Want bijen zijn eigenlijk al vliegende synthesizers.’ Zoals je wel hoort in zoemende tracks als ‘Flowers Are Electronic Billboards for Bees’ en ‘Bee Buts’.

Dat behoorlijk geflipte sounddesign is wat hem van veel andere producers onderscheidt. ‘Ik gebruik eigenlijk maar een handjevol plugins,’ vertelt hij. ‘Hoe minimalistischer je het houdt, hoe creatiever je wordt.’ Vaak maakt hij urenlange improvisaties in Ableton, waaruit hij later kleine stukjes knipt die kunnen uitgroeien tot percussie, hi-hats of vreemde texturen. ‘Laatst gebruikte ik voor een remix gewoon een standaard 909-hi-hat,’ lacht hij. “Toen zeiden Job en Laurens van Nerve meteen: “Hé, je hebt een hi-hat gebruikt die andere mensen ook gebruiken.” Normaal maak ik van een of ander weird geluid zelf een hi-hat.’

Job Veerman, Identified Patient dus, is de perfecte ambassadeur voor een producer zoals Teqmun. Hij weet die sound te vertalen richting The Nest van Dekmantel, komende zomer zelfs de Bravo van Lowlands. ‘Job is heel goed in deze muziek bereikbaar maken voor mensen’, zegt hij. ‘En ik denk dat ik daarom nu ook extra inzet op die combinatie van natuur en muziek. Omdat ik daarmee beter kan laten zien wat er in mijn hoofd gebeurt.’