Song24: Dit zijn de 17 leukste nieuwkomers van 2024

© Jelmer de Haas

IJSLAND

Een samenwerking van Abel en Sef. Dat is op papier al een uitstekend plan. En dan blijkt het IRL ook nog eens beter dan de som der delen. Met scherpe beats erbij halen de twee als IJSLAND het beste in zichzelf én elkaar naar boven. Hun surprise-show op Down The Rabbit Hole werd dit jaar niet voor niets onze nummer 1 van dat weekend. We zetten ‘2 Schorpioenen’ nog maar eens op. En nog een keer. En nog een keer. 

© Ben Houdijk

Barry Can't Swim

Op de zondagmiddag van Lowlands had iedereen zin in de kleurenhouse van Barry Can’t Swim. De Schot stond voor een uitpuilende Heineken-tent en hoeft daar niet meer van op te kijken. Zijn tunes slaan aan. De tracks zijn doordrenkt van pianoloopjes, jazz uit de jeugd van Joshua Mainnie, soms wat afrobeat, maar vooral van vocalen die uit elkaar spatten van de euforie. Soms komt de geest van Moby ook voorbij, maar het is vooral dansen met een optimistisch vakantiegevoel.

© Jelmer de Haas

Wunderhorse

Ja, Wunderhorse had al een debuut uitgebracht, maar op het onlangs verschenen 2024 Midas deelt de band pas echt een gerichte klap uit. Frontman Jacob Slater deed dat debuut Cub in z’n eentje maar de sessiemuzikanten werden bandleden en opeens speelt de formatie alsof dertig nijdige duivels ze op de hielen zitten. Slater heeft z’n inner Kurt Cobain gevonden. Ook als hij rustig zingt voel je dat hij het liefst wil ontploffen. Wunderbar. En straks in de AFAS Live te zien als voorprogramma voor Fontaines D.C.

© Tyla

Tyla

Opeens was ze er met de hit ‘Water’ en voor ze het wist had ze ook een Grammy in haar handen waarmee ze de jongste Afrikaanse artiest is die deze prijs mocht ontvangen. We hebben het natuurlijk over de Zuid-Afrikaanse Tyla die dit jaar haar debuutalbum Tyla+ heeft uitgebracht waarop Travis Scott, Gunna en Becky G doodleuk opdoken. De afropop en amapiano komen als een tropische golf uit de speakers met de hele eigen, nu 22-jarige popster als fris middelpunt.

© Mkgee

Mk.gee

Mk.gee uit New Jersey is zo’n artiest die steeds meer en meer zieltjes wint. Zijn debuutalbum Two Star & The Dream Police is in februari uitgekomen en het is onmogelijk dat iemand hier nu al op uitgeluisterd is. Mk.gee heeft een volstrekt eigen wereld aangeboord. De talentvolle gitarist raakt vanalles aan, cruist net zo goed langs slicke eighties pop als Frank Ocean en Alex G en zeker ook Prince. De indie-R&b is net zo warm als compleet vervreemdend. Altijd ongrijpbaar, constant boeiend.

© Intercel x Club Heart Broken/Sander van de Ven

Benwal

Op papier was Gijs van Ringen Commerciële Economie aan het studeren, maar in plaats van blokken in de late uurtjes werd tot diep in de nacht aan knoppen gedraaid. Hard work pays off, helemaal wanneer Marlon Hoffstadt en Malugi een remix van je omarmen en je meezuigen in hun euforische draaikolk. Want euforisch, dat is het constant. Ook Benwal zit in de hoek met de gelukzalige trance en hardhouse en, jawel, Eurodance is ook meer dan welkom. Het hoeft allemaal niet zo bloedserieus te zijn. Want met een grijns de handen in de lucht gooien werkt best bevrijdend.

© Denmarc Creary

English Teacher

Op ESNS kwamen al aardig wat beloftes voor 2024 voorbij, maar de act die bij ons op één belandde was English Teacher. Een naam die het hele jaar terugkwam, zoals op verschillende grote festivals en natuurlijk met dat lekker onvoorspelbare debuutalbum This Could Be Texas. Qua spraakzang leunt Lily Fontaine dicht tegen Dry Cleaning aan, maar de band uit Leeds gunt zichzelf een stuk meer emotionele escapades in de postpunkhoek. Nummers schieten alle kanten op en het is alsof de band de luisteraar een lesje wil leren. 

© Royel Otis

Royel Otis

Wie een paar onsjes catchy indiepop wil scoren is bij Royel Otis aan het goede loket. Klinkt als een band, is een duo, bestaande uit de Australiërs Royel Maddell and Otis Pavlovic die simpelweg van Heel Goede Liedjes houden in de hoek van Phoenix of een vriendelijke Strokes. Coveren doen ze ook met alle plezier, dus staan ‘Linger’ van de Cranberries en ‘Murder On The Dancefloor’ van Sophie Ellis-Bextor hoog in de lijstjes van meest gedraaide Royel Otis-tracks. Maar gelukkig vallen hun eigen feelgood-tunes ook op.

© Ben Houdijk/3voor12

Roxy Dekker

Hoi, ik ben Roxy Dekker, ik ben 19 jaar en ik heb het afgelopen jaar VIER nummer 1 hits gehad. Niet te geloven, want vijf jaar geleden deed ik gewoon nog mee met het Junior Songfestival. In 2023 was het allemaal heel grappig met ‘Anne-Fleur Vakantie’ maar toen begon ‘Satisfyer’ al harder te gaan dan ik had verwacht, en sindsdien is alles huge, of ik het nou met Bankzitters of Ronnie Flex doe of alleen. Best benieuwd met hoeveel tracks ik in de Top 2000 kom en in dat ene songlijstje van de VPRO.

© MJ Lenderman

MJ Lenderman

“Al een maand mijn to go liedje. Waanzinnig. Kan er helaas niet bij zijn in de Bitterzoet,” twitterde Tim Knol pas nog over ‘Wristwatch’ van MJ Lenderman. En ja, het is een tune die je kop blijft zitten. Zijn hele album Manning Fireworks eigenlijk ook, want hiermee heeft hij een grote stap gezet. Het voelt alsof Songs:Ohia weer even bestaat. MJ Lenderman zit aan de indiekant van de alt.country (of aan de alt.countrykant van de indie zo u wilt) en altijd handig: MJ Lenderman heeft ook wat te melden. We spraken 'm al eens als onderdeel van de band Wednesday. 

© Jessie Kamp

CHARLOT

De Utrechtse CHARLOT zingt over zichzelf dat ze ‘lost like Alice in the rabbit hole’ was, maar we weten ook dat ze de goede uitgang heeft gevonden, want die is te horen op haar debuutalbum Lost Like Alice, die een dag voor de opening van de Song van het Jaar-stembussen verscheen. Lotte Mulder leidt ons met een zaklantaarn door haar donkere, sprookjesachtige wereld waarin de haltes kleine pianoballads maar ook energieke electopop kunnen zijn. Ze stond gewoon al op Lowlands dit jaar. Dat er nog vele mooie plekken mogen volgen.

© Jessie Kamp

Fat Dog

The Windmill in Londen is al enkele jaren een interessante scene voor nieuwe bands als Black Midi, Black Country New Road en Heartworms maar als je de laatste doorbraak Fat Dog live ziet kun je maar aan één ding denken: Fat Dog. Met hun electropunk, postpunk en wat al niet meer zetten ze een krankzinnige show neer die op een workout gone wrong lijkt. Alles gaat tot de max en als publiek doe je weerloos mee terwijl de beats uit deze ontspoorde circustent vliegen. Fat Dog wil volledige overgave.

© Sabrine Baakman

Brutalismus 3000

Op vele festivals was dit jaar duidelijk dat het publiek het standje overdrive heel lang aankan. Of het nou in de dancehoek zit of op good old Lowlands. Hier, en even later op DGTL ADE, werd duidelijk dat het publiek zich niet murw laat beuken als de Berlijnse ravesensatie Brutalismus 3000 zichzelf in de storm werpt. Producer Theo Zeitner en vocalist Victoria Vassiliki Daldas willen Atari Teenage Riot braaf doen lijken en rammen alle breaks door elkaar, of het nou punk, electro, jungle, techno, hardcore is. Je moet er wel tegen kunnen dat de knop op standje max vast is komen te zitten.

© Sabrina Carpenter/Spotify

Sabrina Carpenter

Voordat Sabrina Carpenter espresso werd, zat ze nog in de hoek van de limonade: net als vele popsterren is ze in het brave Disney-nest begonnen. Zoals dat gaat heeft ze ondertussen haar ondeugende kant getoond en is ze zelfs met haar zesde (!) album Short n’ Sweet een van de leukste popsterren van nu. Van hits als ‘Espresso’ en ‘Please Please Please’ liggen we graag wakker, maar het album heeft meer te bieden. Het is muzikaal gevarieerd genoeg (denk: Kacey Musgraves meets Ariana Grande) en wat blijkt: Carpenter kan op een frisse, bijdehante manier door de kleine en grote drama’s van het leven lopen. 

Droom Dit

Het was overduidelijk dat Droom Dit het afgelopen jaar bij de 12van3voor12 moest. Na de ESNS-show in januari schreven we namelijk ‘Droom Dit verdient droomdoorbraak’ en dat is nog steeds het geval. De Enschedese formatie onder leiding van Sam de Laat maakt Nederlandstalige electropop waarbij ook een focus zit op het visuele en tekstuele veel gebeurt. Thematisch komen gender en seksualiteit voorbij maar welke kant het ook opgaat: het is poëtisch en altijd persoonlijk.

© Jelmer de Haas

Artemas

Als Artemas straks terugkijkt op 2024 kan hij gelukzalig concluderen dat het allemaal heel pretty was. De r&b-boy met een randje opereert in de regionen van The Weeknd en draait zijn hand niet om voor een monsterhit. ‘I Like The Way You Kiss Me’ is een megagrote viral hit en lanceerde hem. Om de groei van de Cypriotisch-Engelse zanger samen te vatten: in april stond hij voor een handjevol aantal mensen op Motel Mozaïque en een paar maanden later barstte de Heineken-tent op Lowlands uit z’n voegen (waar we hem ook spraken). Dirty kan heel lekker zijn.

De Song van het Jaar 2024

Wat was dé Song van het Jaar 2024? Welk nummer heb jij dit jaar grijsgedraaid? Welke track vond je het mooist, of tekende jouw jaar? Stem nu op de songs die jouw muzikale jaar hebben gemaakt. 

Vrijdag 29 november ben je bovendien van harte welkom bij het Song van het Jaar festival in Tivoli/Vredenburg te Utrecht. Het programma is binnenkort bekend maar we beloven: het wordt superfantastisch. De deuren gaan om 16:00 uur open en tickets zijn voor slechts €15,05 te verkrijgen via de website van Tivoli/Vredenburg. 

Meer Song van het Jaar