Rianne begraaft The Indien

Elf jaar geleden leerden we The Indien kennen als een soulvolle indiepopband met een breed smaakpalet: van Fleetwood Mac via Tame Impala en Alabama Shakes naar de neosoul-scene van Londen. Het was een rocky road, die uiteindelijk wel degelijk naar boven liep: dikke voorprogramma’s voor DI-RECT en een platendeal bij een dik Brits label, maar dat ging toch stroever dan gehoopt dus verscheen een debuutalbum pas in 2024, en kreeg de band via flinke 3FM-airplay alsnog vleugels.

Waarom dan nu die naamswijziging? Daarvoor schoof Rianne vannacht aan bij Jasper Leijdens in 3voor12 Radio. ‘Ik had het idee dat ik me een beetje achter die naam verschuilde: The Indien. Ik hoefde niet gezien te worden, laat mij maar achter de drummer staan. Dat ging steeds meer wringen. Ik ben wel míjn verhaal aan het vertellen, ik ben de songs aan het schrijven, ik ga er zelfs voor naar Londen. Waarom wil ik dat niet? Ik wil wel meer connectie met de luisteraars, met het publiek. De teksten zijn nog nooit zo persoonlijk geweest. Dus Rianne it is!’

Ze benoemt een recente show in Paradiso (toen nog als The Indien). Rianne was héél zenuwachtig, voelde zich niet thuis op het podium ‘en dat had allerlei oorzaken. Wat me het meeste hielp: zíj kijken allemaal zo [liefdevol] naar mij. Waarom kijk ik niet zo naar mezelf? Toen ik dat verhaal vertelde kreeg ik zo’n hard applaus dat ik helemaal brak. Vroeger had ik me hiervoor geschaamd: ik heb een zwakte laten zien. Maar nu dacht ik: dit is écht. Als iemand anders dit zou doen, zou ik diegene omarmen en een knuffel geven. Hoe stom dat ook klinkt, ik had altijd angst om die emotie echt daar te laten zijn. En toen ik het deed, was het eigenlijk helemaal niet eng.’